Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

15 november
Ga naar Pagina 1, 2  Volgende
 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45628

BerichtGeplaatst: 15 Nov 2006 8:01    Onderwerp: 15 november Reageer met quote

Der Weltkrieg am 15. November 1914

DEUTSCHER HEERESBERICHT



Der deutsche Heeresbericht:
Fortdauernde Kämpfe in Ostpreußen und Russisch-Polen

Großes Hauptquartier, 15. November, vormittags.
Die Kämpfe auf dem rechten Flügel zeitigten, auch gestern durch ungünstiges Wetter beeinflußt, nur geringe Fortschritte. Bei dem mühsamen Vorarbeiten wurden einige hundert Franzosen und Engländer gefangen und zwei Maschinengewehre erbeutet.
Im Argonnerwalde gelang es, einen starken französischen Stützpunkt zu sprengen und im Sturm zu nehmen.
Die Meldung der Franzosen, sie hätten eine deutsche Abteilung "bei Coincourt (südlich Marsal) in Unordnung gebracht", ist erfunden. Die Franzosen hatten hier vielmehr erhebliche Verluste, während wir keinen Mann verloren.
Im Osten dauern an der Grenze Ostpreußens und in Russisch-Polen die Kämpfe fort. Eine Entscheidung ist noch nicht erfolgt.

Oberste Heeresleitung. 1)


Im Anmarsch auf Belgrad

Budapest, 15. November. (Priv.-Tel.)
In Serbien geht es rasch vorwärts. Seit gestern ist nun auch die direkt nach Belgrad führende Landstraße durch die in den ersten Nachmittagsstunden im Bajonettangriff unter dem Schutz des Feuers der Monitore erfolgte Erstürmung des Städtchens Obrenowatsch in unseren Besitz gelangt, wodurch das Schicksal der Stadt Belgrad selbst, die kaum 30 Kilometer von Obrenowatsch entfernt ist, besiegelt erscheint. Der Einmarsch unserer Truppen in Obrenowatsch erfolgte erst in den Abendstunden. Unsere Geschütze haben an einzelnen Gebäuden, besonders an der serbischen Kirche, von deren Turm unsere Truppen mit Maschinengewehren beschossen wurden, großen Schaden angerichtet. Da auf der Eisenbahnstrecke Obrenowatsch-Valjewo mehrere Ortschaften bereits in unserem Besitze sind, wurden viele Lokomotiven und Waggons, die nicht mehr abtransportiert werden konnten, mit Beschlag belegt. Obrenowatsch, gegen jeden Anschlag gesichert, wird den Ausgangspunkt der weiteren Operationen bilden. 2)


Eine Ansprache des Sultans
Sultan Mohammed V.

Sultan Mohammed V.

Konstantinopel, 15. November. (W. B.)
Im alten Serail von Topkapu empfing der Sultan vor dem Mantel des Propheten in Gegenwart des Großwesirs, des Scheichs ül Islam und einiger Minister eine Abordnung der großen Versammlung und hielt folgende Ansprache: "Ich betrachte diese patriotische Kundgebung meiner Nation als den glänzendsten Beweis für die Beharrlichkeit und Festigkeit, die sie in der Verteidigung des Vaterlandes während dieses Krieges zeigen wird, den wir zur Verteidigung unserer Rechte gegen drei Großmächte unternehmen. Wir vertrauen dabei auf den göttlichen Schutz und den Beistand des Propheten. Ich bin überzeugt, daß wir siegen werden. Meine Kinder, auf daß der Boden des Vaterlandes nicht von den Feinden überschwemmt werde, auf daß die seit einiger Zeit Angriffen von allen Seiten ausgesetzte mohammedanische Nation gerettet werde, ist es notwendig, daß ihr Festigkeit und Ausdauer zeigt. Ich erwarte von der Gnade Gottes, daß unsere an diesem heiligen Orte gesprochenen Gebete erhört werden. 2)


Der Wortlaut der Fatwa

Konstantinopel, 15. November. (W. B.)
Die Fatwa über den Krieg, die nach den Vorschriften des Islam in der Form von Frage und Antwort abgefaßt ist, hat folgenden Wortlaut:

Erste Frage: Wenn Länder des Islams Angriffen der Feinde preisgegeben sind, wenn dem Islam Gefahr droht, müssen dann jung und alt. Fußvolk und Reiter in allen von Mohammedanern bewohnten Teilen der Erde an dem Heiligen Krieg mit Gut und Blut teilnehmen, falls der Padischah allen Mohammedanern den Krieg erklärt? Antwort: Ja.
Zweite Frage: Da Rußland, England und Frankreich und andere Staaten, die diese drei Mächte unterstützen, gegen das islamitische Kalifat, das ottomanische Reich, durch ihre Kriegsschiffe und Landtruppen die Feindseligkeiten eröffnet haben, ist es nötig, daß auch die Mohammedaner, die die genannten Länder bewohnen, sich gegen ihre Regierungen erheben und am Heiligen Krieg teilnehmen? Antwort: Ja.
Dritte Frage: Werden unter diesen Umständen, wo die Erreichung des Zieles davon abhängt, daß alle Mohammedaner an dem Heiligen Krieg teilnehmen, diejenigen, die sich weigern, sich dieser allgemeinen Erhebung anzuschließen, wegen eines solchen abscheulichen Verhaltens bestraft? Antwort: Ja.
Vierte Frage: Die in feindlichen Ländern lebenden Mohammedaner können unter Drohungen für ihr eigenes Leben und selbst das ihrer Familie gezwungen werden, gegen die Soldaten der islamitischen Soldaten zu kämpfen. Kann diese Handlungsweise nach dem Scheriat als verboten und die als Mörder betrachteten Täter mit dem Feuer der Hölle bestraft werden? Antwort: Ja
Fünfte Frage: Da es für das mohammedanische Kalifat schädlich sein wird, wenn die in Rußland, Frankreich, England, Serbien und Montenegro lebenden Mohammedaner gegen Deutschland und Österreich-Ungarn kämpfen, die die Retter des großen mohammedanischen Reiches sind, werden deshalb die Täter mit schwersten Strafen belegt? Antwort: Ja. 2)


Der Heilige Krieg

Konstantinopel, 15. November. (W. B.)
Die Proklamierung des Heiligen Krieges durch den Sultan-Kalifen, die ein großes historisches Ereignis darstellt, ruft ungeheure Erregung hervor und wird in allen Kreisen in dem Sinne erörtert, daß sie bei allen muselmanischen Völkern einen gewaltigen Widerhall finden und auf den Gang des Krieges großen Einfluß ausüben werde. Die Blätter heben die große Bedeutung der kaiserlichen Fatwa betreffend den Heiligen Krieg hervor und stellen fest, daß von heute an jeder Muselmane, der Waffen tragen kann, selbst Frauen, gegen die Mächte, die der Kalif als Feinde des Islams erklärte, kämpfen müsse. Der Krieg werde auf diese Weise Pflicht nicht nur für alle Ottomanen, sondern auch für die 300 Millionen Muselmanen der Erde.

Konstantinopel, 15. November. (W. B.)
Die hiesigen Perser haben an die religiösen Oberhäupter der Schiiten Telegramme gerichtet, in denen sie mitteilen, daß sie mit lebhaftester Freude von der Fatwa Kenntnis erhalten haben, das den Heiligen Krieg verkündet. Sie erklären, die Geschäfte zu schließen und bereit zu sein, in den Krieg zu ziehen. Sie bitten bekanntzugeben, wohin sie sich zu wenden haben.2)


Der Krieg im Orient

Konstantinopel, 15. November. (W. B. )
Ein Privattelegramm der "Agence Ottomane" bestätigt die Einnahme der persischen Stadt Kotur durch die türkischen Truppen und die regellose Flucht der diesen Teil Persiens okkupierenden Russen. In diesem Telegramm heißt es: Die muselmanischen Stämme vereinigen sich in Massen mit ihren Glaubensgenossen. Die persische Bevölkerung zeigt sich den türkischen Truppen gegenüber voller Dank und überhäuft sie mit Ehren. Die nordwestlich vom Urmiasee gelegene Stadt Kotur ist der Hauptort des gleichnamigen Distriktes. Früher der Türkei gehörend, war sie durch den Berliner Vertrag zum Dank für die von Persien während des türkisch-russischen Krieges im Jahre 1878 beobachtete Neutralität an Persien gekommen Heute ist sie von der Türkei wieder in Besitz genommen. In der Provinz haben die Freiwilligen-Anmeldungen zum Militärdienst begonnen. 2)



Der 1. Weltkrieg im November 1914

www.stahlgewitter.com
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45628

BerichtGeplaatst: 15 Nov 2006 8:03    Onderwerp: Reageer met quote

1917 : Georges Clemenceau named French prime minister

On November 15, 1917, with his country embroiled in a bitter international conflict that would eventually take the lives of over 1 million of its young men, 76-year-old Georges Clemenceau is named prime minister of France for the second time.

The young Clemenceau was first elected to parliament in 1876, five years after France’s defeat in the Franco-Prussian War. From that time on, he considered the newly united Germany a menace and another war as inevitable, given that "Germany believes that the logic of her victory means domination." With a strong rate of industrial growth and a steadily increasing population, Germany pressed its advantage in the ensuing decades, while France’s economy remained static and its birth rate remained in decline. Clemenceau, who served as prime minister from 1906 to 1909, remained vehemently anti-German, arguing for greater military preparedness and tighter alliances with Britain and Russia.

Clemenceau’s predictions were confirmed in the summer of 1914 with the outbreak of World War I. Three prime ministers--Rene Viviani, Aristide Briand and Paul Painleve--served during the first three years of the war, as the continuing carnage on the battlefield combined with internal turmoil to bring the country’s morale to an all-time low. In November 1917, President Raymond Poincare put aside his personal dislike for "The Tiger"--as Clemenceau was known--and asked him to return as prime minister. Despite a long history of animosity between the two men, Poincare recognized that Clemenceau shared his desire to defeat Germany at all costs, and had the will to carry that desire to its end in spite of defeatist factions within the French government who called for an immediate end to the war.

Immediately after taking office, Clemenceau had his most vocal pacifist opponent, Joseph Caillaux, arrested and charged with treason; he subsequently vowed no surrender, telling the chamber of deputies that France’s only duty now was "to cleave to the soldier, to live, to suffer, to fight with him." Over the next year, Clemenceau would hold his country together through the darkest days of the war and finally into the light: In November 1918, when he heard the Germans had agreed to an armistice, the old Tiger broke down in tears.

At the peace conference in Paris in 1919, Clemenceau stood alongside U.S. President Woodrow Wilson and Prime Minister David Lloyd George of Britain as the three central negotiators. Clemenceau personally disliked both men, once famously remarking that he sometimes felt himself "between Jesus Christ on the one hand, and Napoleon Bonaparte on the other." He especially clashed with Wilson, whom he viewed as far too idealistic in his view of the post-war world. Though Clemenceau successfully insisted that the Versailles Treaty require German disarmament and stiff reparations, as well as the return to France of the territories of Alsace-Lorraine, lost in the Franco-Prussian War, he remained dissatisfied with the treaty in its final form, believing it treated Germany too leniently. Many in the French electorate agreed, and in January 1920 they rejected their old hero as prime minister. In his subsequent retirement, Clemenceau published his memoirs, The Grandeur and Misery of Victory, in which he predicted another war with Germany would break out by 1940. He died on November 24, 1929, in Paris.

www.historychannel.com
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 15:10    Onderwerp: Reageer met quote

London Gazette Despatches

29025 - 29 DECEMBER 1914 - SINKING OF GERMAN CRUISER "EMDEN" - NAVAL DESPATCH dated 15 November 1914

The following despatch has been received from Captain John C. T. Glossop, reporting the capture of the German Cruiser ''Emden'' by H. M. A. S. "Sydney."

A memorandum is also appended by the Director of the Air Department, Admiralty, containing a report on the aerial attack on the airship sheds and factory at Friedrichshafen.

To the Secretary of the Admiralty.

Despatch from Captain Glossop.

H. M. A. S. "Sydney" at Colombo, 15th November. 1914.

Sir,

I have the honour to report that whilst on escort duty with the Convoy under the charge of Captain Silver, H. M. A. S. "Melbourne," at 6. 30 a. m., on Monday, 9th November, a wireless message from Cocos was heard reporting that a foreign warship was off the entrance. I was ordered to raise steam for full speed at 7. 0 a. m. and proceeded thither. I worked up to 20 knots, and at 9. 15 a. m. sighted land ahead and almost immediately the smoke of a ship, which proved to be H. I. G. M. S. "Emden" coming out towards me at a great rate. At 9. 40 a. m., fire was opened, she firing the first shot. I kept my distance as much as possible to obtain the advantage of my guns. Her fire was very accurate and rapid to begin with, but seemed to slacken very quickly, all casualties occurring in this ship almost immediately. First the foremost funnel of her went, secondly the foremast, and she was badly on fire aft, then the second funnel went, and lastly the third funnel, and I saw she was making for the beach on North Keeling Island, where she grounded at 11. 20 a. m. I gave her two more broadsides and left her to pursue a merchant ship which had come up during the action.

2. Although I had guns on this merchant ship at odd times during the action I had not fired, and as she was making off fast I pursued and overtook her at 12. 10, firing a gun across her bows, and hoisting International Code Signal to stop, which she did. I sent an armed boat and found her to be the S. S. "Buresk," a captured British collier, with 18 Chinese crew, 1 English Steward, 1 Norwegian Cook, and a German Prize Crew of 3 Officers, 1 Warrant Officer and 12 men. The ship unfortunately was sinking, the Kingston knocked out and damaged to prevent repairing, so I took all on board, fired 4 shells into her and returned to "Emden," passing men swimming in the water, for whom I left 2 boats I was towing from "Buresk."

3. On arriving again off "Emden" she still had her colours up at mainmast head. I enquired by signal, International Code, "Will you surrender ?"and received a reply in Morse "What signal? No signal books. " I then made in Morse "Do you surrender?" and subsequently "Have you received my signal?" to neither of which did I get an answer. The German Officers on board gave me to understand that the Captain would never surrender, and therefore, though very reluctantly, I again fired at her at 4. 30 p. m., ceasing at 4. 35, as she showed white flags and hauled down her ensign by sending a man aloft.

4. I then left "Emden" and returned and picked up the "Buresk's" two boats, rescuing 2 sailors (5. 0 p. m.), who had been in the water all day. I returned and sent in one boat to "Emden," manned by her own prize crew from "Buresk," and 1 Officer, and stating I would return to their assistance next morning. This I had to do, as I was desirous to find out the condition of cables and Wireless Station at Direction Island. On the passage over I was again delayed by rescuing another sailor (6. 30 p. m.), and by the time I was again ready and approaching Direction Island it was too late for the night.

5. I lay on and off all night and communicated with Direction Island at 8. 0 a. m., 10th November, to find that the "Emden's" party consisting of 3 officers and 40 men, 1 launch and 2 cutters had seized and provisioned a 70 tons schooner (the "Ayesha"), having 4 Maxims, with 2 belts to each. They left the previous night at six o'clock. The Wireless Station was entirely destroyed, 1 cable cut, 1 damaged, and 1 intact. I borrowed a Doctor and 2 Assistants, and proceeded as fast as possible to "Emden's" assistance.

6. I sent an Officer on board to see the Captain, and in view of the large number of prisoners and wounded and lack of accommodation, &c., in this ship, and the absolute impossibility of leaving them where they were, he agreed that if I received his Officers and men and all wounded, "then as for such time as they remained in "Sydney'" they would cause no interference with ship or fittings, and would be amenable to the ship's discipline." I therefore set to work at once to tranship them a most difficult operation, the ship being on weather side of Island and the send alongside very heavy. The conditions in the "Emden" were indescribable. I received the last from her at 5. 0 p. m., then had to go round to the lee side to pick up 20 more men who had managed to get ashore from the ship.

7. Darkness came on before this could be accomplished, and the ship again stood off and on all night, resuming operations at 5. 0 a. m. on 11th November, a cutter's crew having to land with stretchers to bring wounded round to embarking point. A German Officer, a Doctor, died ashore the previous day. The ship in the meantime ran over to Direction Island to return their Doctor and Assistants, send cables, and was back again at 10. 0 a. m., embarked the remainder of wounded, and proceeded for Colombo by 10. 35 a. m. Wednesday, 11th November.

8. Total casualties in "Sydney": Killed 3, severely wounded (since dead) 1, severely wounded 4, wounded 4, slightly wounded 4. In the "Emden" I can only approximately state the killed at 7 Officers and 108 men from Captain's statement. I had on board 11 Officers, 9 Warrant Officers, and 191 men, of whom 3 Officers and 53 men were wounded, and of this number 1 Officer and 3 men have since died of wounds.

9. The damage to "Sydney's" hull and fittings was surprisingly small; in all about 10 hits seem to have been made. The engine and boiler rooms and funnels escaped entirely.

10. I have great pleasure in stating that the behaviour of the ship's company was excellent in every way, and with such a large proportion of young hands and people under training it is all the more gratifying. The engines worked magnificently, and higher results than trials were obtained, and I cannot speak too highly of the Medical Staff and arrangements on subsequent trip, the ship being nothing but a hospital of a most painful description.

I have the honour to be, Sir, Your obedient Servant,

JOHN C. T. GLOSSOP, Captain.

http://www.naval-history.net/WW1NavyBritishLondonGazette1408.htm#29025
Zie ook http://www.navy.gov.au/HMAS_Sydney_(I) , inclusief animatie!
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 15:16    Onderwerp: Reageer met quote

The source of a “camp-fire yarn”: Frontiersmen Remount Depots 1914-15

(...) Although War Office records state that the manning was civilian, photographs clearly show the men in Frontiersmen uniforms wearing rank chevrons. According to the War Office file, Romsey depot was started “about 15th November 1914” by a firm “Messrs Perry & Co.” Frontiersmen were men of action and not words, so very few of them left clear written accounts of their lives. (...)

Lees verder op http://www.frontiersmenhistorian.info/remount.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 15:18    Onderwerp: Reageer met quote

The Emperor Nicholas II - As I Knew Him - Diary in Russia 1914

15th November 1914 - The news of Lord Roberts's death came to-day. From nearly every Russian officer I met and from all my Allied colleagues came expressions of sympathy. I think everyone without exception who knew 'Bobs' loved him. The Emperor sent a most kind message to me about him.

http://www.alexanderpalace.org/hanbury/1914.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 15:20    Onderwerp: Reageer met quote

Goeben and the Naval War in the Black Sea
By Steve McLaughlin

(...) Two weeks after war came to the Black Sea, Ebergardt began his first offensive. Because the roads of Anatolia were few and poor, the Turks were forced to rely on coastal traffic to transport supplies most of this was done by small sailing vessels. The Russian fleet sailed from Sevastopol on 15 November 1914 and carried out a sweep along the Anatolian coast, shelling Trebizond and picking off any of the small coastal ships they came across. On hearing of the Russian action, Souchon took Goeben and Breslau out to sea, steering a course intended to cut the Russians off from Sevastopol. (...)

Lees verder op http://www.worldwar1.com/tgws/relblacksea.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 17:44    Onderwerp: Reageer met quote

Letter to Hazel, 15 November 1915

Te lezen op http://christchurchcitylibraries.com/Heritage/Digitised/WarsandConflicts/WorldWarI/Malthus/Malthus-1915-11-15-p01.asp
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 15 Nov 2018 8:56, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 17:46    Onderwerp: Reageer met quote

Events of the Gallipoli Campaign

15 November 1915 - Winston Churchill, one of the main architects of the Gallipoli campaign, resigned from the British Government and went to serve with the British army in France.

Four calendar months since we landed on Gallipoli and not much progress made yet.

http://www.anzacsite.gov.au/5environment/timelines/100-events-gallipoli-campaign/november-december-1915.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 17:50    Onderwerp: Reageer met quote

Duitse gasaanvallen op West-Vlaamse burgers. Vergeten oorlogsmisdaden
DOOR: Pieter Serrien

Tegen het eind van de Eerste Wereldoorlog werden verschillende Vlaamse dorpen en steden het slachtoffer van Duitse gasaanvallen. Hierbij kwamen honderden burgers om het leven. Historicus Pieter Serrien publiceerde recent een boek over de gewelddadige laatste dag van de Eerste Wereldoorlog. Hierin beschreef hij ook een verwoestende gasaanval op het West-Vlaamse dorp Avelgem, die aan zeker 273 burgers het leven kostte.

In mijn boek Het elfde uur neem ik de lezers mee naar de West-Vlaamse gemeente Avelgem in de ochtend van 11 november 1918. Daar troepten om 7u50 geallieerde militairen bijeen om het bevrijdende nieuws over het handtekenen van de wapenstilstand te vernemen. Binnen iets meer dan drie uur zou de oorlog voorbij zijn. Maar ondertussen ging het sterven in het zwaar toegetakelde dorp door.

‘Avelgemnaars namen niet deel aan de vreugde’, stond er in een parochieverslag over de wapenstilstandsdag. ‘Ze waren in rouw gebleven. De tijd zou stilletjesaan de droefheid verzachten.’ Het grootste deel van het kapotgeschoten Avelgem was verlaten. Honderden burgers lagen in een van de vele noodhospitalen in Kortrijk. De tienjarige Florent Pycke stierf die dag nog, net als zijn drie jaar oudere broer Jules; Marie Batteu, amper enkele dagen oud, zou op 26 december 1918 overlijden; de achtjarige Germaine Daeye vocht op 11 november 1918 nog voor haar leven, maar bezweek de volgende dag; hetzelfde lot onderging de zestienjarige Firmin Vancaemelbeke; de zesjarige Simonne Gabriels, wiens jongere zusje en oudere broertje begin november waren gestorven, zou het uithouden tot 20 november; dertiger Zulma Passchier blies op 11 november 1918 haar laatste adem uit, bijna heel haar familie – onder wie vier kinderen – was twee weken eerder in het huis op de hoek van de Leopoldstraat en het Kerkplein in Avelgem omgekomen. Wat was er gebeurd? Dat lees je hieronder in een van de meest vergeten geschiedenissen van WO1.

Laatste wraak - Wat er zich exact honderd jaar geleden afspeelde in Avelgem is een van de vergeten oorlogsmisdaden tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het begon in de avond van 26 oktober 1918 met Duitse beschietingen van het Avelgemse dorpscentrum. De inwoners hadden het geallieerde bevrijdingsoffensief van dichtbij meegemaakt en er waren al vele burgerslachtoffers gevallen. De grootste ellende leek even achter de rug. De streek had de Britse, Amerikaanse en Franse bevrijders feestelijk ontvangen. Maar toen begonnen de Duitse granaatbeschietingen. Als een laatste wraak vuurden de Duitsers talloze gasgranaten in de richting van de net bevrijde dorpen. Ze wilden de geallieerden troepen die richting het front oprukten treffen, maar wisten maar al te goed dat hun granaten en gifgas ook burgers zouden treffen.

Vele Avelgemnaren hadden zich die avond angstwekkend verscholen in hun kelders. Maar daardoor konden zij nergens heen toen een mengeling van waarschijnlijk traangas en mosterdgas de keldergaten doordrong. Dat tweede gas was een van de gruwelijkste wapens. De bijtende nevel veroorzaakte vreselijke blaren. Bij contact met de ogen of oren trad blindheid of doofheid op. Bij inademing van het gas stikten de slachtoffers langzaam.

Op 27 oktober volgden nog zwaardere Duitse beschietingen met gasgranaten op Avelgem. De getuigenissen waren hallucinant. Ze zagen hoe een groengele wolk ‘met een nare stank’ laag boven de grond dreef en langzaam zijn weg door de straten vond. De paniek was immens. De Britse militairen deelden nog haastig gasmaskers uit, maar de meeste burgers zaten opnieuw in de kelders. In de grote kelder van de brouwerij in de Leopoldstraat zaten 54 mensen op elkaar gepropt. Ze stikten bijna allemaal. De burgemeester overleefde, maar zijn vijf kinderen tussen de drie en acht jaar waren dood. Wie door de straten rende naar hoger gelegen gebied zag rondom hoe ouders met ‘kleine kinderen aan de arm, hun hoofdjes in een deken gehuld’ de gaswolk tevergeefs probeerden door te dringen. De Britse militairen deden wat ze konden. Ze raadden af te drinken, ondanks de typerende dorst na in aanraking te zijn gekomen met het gas, want ook het water was vergiftigd. Braken moesten ze doen, en sommigen overleden omdat het hen niet lukte.

De burgers moesten in allerijl geëvacueerd worden richting Kortrijk. Ze mochten niets meenemen, zelfs niet aanraken, want het kleine contact met het vergif was dodelijk. Een jonge moeder wilde de mensen in de brouwerij niet achterlaten ‘want ze kon ze daar toch niet zomaar laten liggen’ en stierf door de kelder te betreden. In de Kerkstraat en de Doornikstraat was de situatie al even hels. Aline Schamelhout maakte het mee:

‘Met ons karretje, dat mijn man gemaakt had van twee velowielen. En de bommen vielen al, maar er was niemand die wist dat het gas was! De kogels… onze spullen stonden in de voorplaats van het huis en wij zaten in de kelder, die aan de achterkant gelegen was. We moesten door de keuken naar de voorplaats en de kogels kwamen dwars door de muur. Ge hoorde ze zoeven langs uw oren… Op de vlucht ging ik naar een pomp om water te pakken en er kwam een hele colonne Engelsen toe. Ik moest stoppen: “gas, gas, gas”, zeiden ze en deden teken dat we geen water mochten drinken! Ze brachten ons naar de keuken en gaven ons allen een hele tas zuivere vette soep.’ (Inferno, 88)

Onherkenbaar verminkt - De Britse militairen probeerden zo veel mogelijk overlevenden in vrachtwagens, karren en kruiwagens weg te brengen naar Kortrijk. In geen tijd lagen het militair hospitaal in het fort en het bejaardentehuis van Sint-Jozef vol. Van overal kwamen familieleden zoeken naar hun dierbaren. Ze riepen door elkaar in de grote ziekenzalen de namen van familieleden, want velen lagen onherkenbaar verminkt met opengesperde mond en opgezwollen aangezicht te reutelen in hun bed.

De hulpverleners die op risico van eigen leven naar de getroffen gebieden trokken, vonden hele gezinnen met vaak jonge kinderen dood terug in hun kelder. Apotheker Daniël Vermandere uit de Leopoldstraat was tegen ieders advies teruggekeerd naar zijn Avelgem. ‘Ik laat hen niet in de steek’, zei hij. Op 7 november bezweek hij aan de gas waaraan hij was blootgesteld tijdens zijn hulpactie. Een bevriende dokter stond huilend aan zijn open graf:

‘Hij nam een klontje aarde en strooide dit op de kist. Hoofdschuddend mompelde hij: “Om zo’n daad moet ge Vermandere zijn. Hij gaf zijn liefde en ontving zijn dood.”’

Na 27 oktober waren er nog meer aanvallen geweest. In de deelgemeente Rugge stierven twintig burgers en ook de mensen uit Tiegem kregen het zwaar te verduren. De gasaanvallen, maar ook de andere bommen en granaten, bleven de streek teisteren tot de bevrijding van Oudenaarde op 2 november.

Onderzoek - In Kortrijk zouden er 52 Avelgemnaren onmiddellijk na de aanvallen gestorven zijn, nog 46 anderen in de weken daarna. Tussen de 185 en 210 slachtoffers van de gasaanvallen op Avelgem, Tiegem, Otegem, Heestert, Anzegem, Vichte en Ingooigem stierven in Kortrijkse hospitalen. Pas maanden later zou het tellen van de doden stoppen. Toen de overlevenden in Avelgem een oorlogsmonument inhuldigden, stond daarin het aantal 273 gebeiteld. Omdat er veel vluchtelingen onder de slachtoffers waren, ook andere gemeentes waren getroffen en tientallen in de weken na de gasaanval waren bezweken, is het exacte aantal nooit bepaald. Bovendien waren er ook vele slachtoffers door andere artillerie- en luchtbombardementen. Honderd jaar later zijn lokale onderzoekers nog steeds bezig met het achterhalen van de juiste feiten. Min of meer 267 namen zijn reeds zeker. Bij de 223 waarvan de leeftijd bekend is, waren 79 minderjarigen. Daarbij waren er 47 onder de tien jaar, 20% van het totaal.

Hoewel het niet altijd even duidelijk welke invloed de griep had op het sterven, lijkt een realistische schatting van het totaal aantal slachtoffers van alle Duitse gasaanvallen in de Leie- en Scheldestreek minstens 490. Nog een veel hoger aantal mensen uit de streek kwam om door het spervuur van zowel Duitse als geallieerde artillerie en luchtaanvallen. In totaal schat men minstens 972 burgerslachtoffers tussen 26 oktober en 15 november 1918.

Getuigen - In mijn boek Oorlogsdagen getuigen enkele dagboekschrijvers over de gasaanvallen. Hieronder laat ik er twee aan het woord.

Gustave Vuylsteke, Meulebeke, 17 oktober 1918: “Stukken van granaten vliegen rond op onze koer en op het huis. De rui- ten vallen in stukken op de grond en mensen die een goede kelder hebben, blijven erin. Wij hebben geen goede, dus kruipen wij in een voorkamer. De ene legt zich op de grond achter het bed en de andere op de grond achter een kast. Rond 12 uur begint het naar gas te rieken en ze roepen dat de Duitsers met gasbommen schieten. Deze die een gasmasker hebben, doen hem voor het gezicht, anderen lopen naar de zolders of doppen een neusdoek in koud water en houden het voor de mond, neus en ogen. Die slechte gasgeur dringt in onze keel en neus dat wij bijna geen adem meer hebben.”

Stijn Streuvels, Ingooigem, 26 oktober 1918: “De vluchtelingen vertrekken. Vier kinderen – hun vader ligt dood te Otegem – en hun moeder hier dood in de hal – dompelende wezen – De lucht is nog vol schroot en vuur – als ziedend water ruist het – vervelend nietsdoen en afwachten in de kelder.” “Inval van Engelsen met gevelde bajonet. Een half uur tevoren hadden we nog een Duitse soldaat op de trappen van de kelder. Stikgas, soldaten met gasmaskers, die er uitzien als baarlijke duivels. Uittocht op bevel, de vlucht door het vernielde dorp, met brand over de hele streek, het onbekende in. Het jongste meisje op de arm van een Engelse soldaat. Midden een hels trommelvuur over de baan, aankomst te Deerlijk. Toevlucht in een stukgeschoten huis. Een akelige nacht in angst.”

https://historiek.net/duitse-gasaanvallen-op-west-vlaamse-burgers/84541/
Het boek in kwestie: https://geschiedenis-winkel.nl/het-elfde-uur-pieter-serrien.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 15 Nov 2018 8:55, in toaal 2 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 17:53    Onderwerp: Reageer met quote

The London Times, 15 November 1915

ARMENIAN RELIEF
Sir,-In one of your recent issues the Archbishop of Canterbury made an appeal on behalf of the Nestorian and Syrian Christians who have fled from outrages and massacres in Turkey. It may interest your readers to know that this fund, to which the Archbishop kindly refers in his letter to you, has telegraphed £550 to Mr. Shirley who recently telegraphed to our Foreign Office the information as to the 25,000 destitute and indeed perishing refugees in his neighbourhood. One lady has sent us a donation of £50 for this particular work, which we have forwarded in the above-mentioned amount. Though our fund is formed primarily for the relief of Armenian refugees, we have laid it down from the first that any others fleeing from the same awful fate should be entitled to share in the relief. Altogether we have received nearly £12,000 but unfortunately that is a small sum compared to the necessities of over 200,000 refugees. I am, yours, faithfully.
ANEURIN WILLIAMS, Chairman Armenian Refugees (Lord Mayor's) Fund. 96, Victoria-street, S.W., Nov. 12.

http://www.atour.com/~history/london-times/20000803d.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 15 Nov 2018 8:45, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 17:59    Onderwerp: Reageer met quote

Order of Leopold

The First World War - The great commotion of 1914-1918 incited many of our soldiers to fight with a lot of courage and self-denial. In order to reward these heroic deeds of the most courageous among them, King Albert I granted the cross of the Order of Leopold with palms to 268 petty officers, corporals and soldiers. The palm with the King’s figure (Traduction ?) was put on the ribbon of the decoration (Royal decree of 15 November 1915).

http://orderofleopold.be/en/hiso01.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 15 Nov 2018 8:45, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 18:01    Onderwerp: Reageer met quote

Watou Churchyard

We moved onto the small town of Watou to see the 12 graves at Watou Churchyard. These burials contain casualties over a four-year spread in two tiny sections, which led us to wonder why the later casualties had been buried there (and not at one of the larger casualty clearing station sites) or not removed at a later date. There were two particular soldiers we were visiting, both of whom were relatively unusual casualties: -

Second Lieutenant Robert Priest of 276th Bde. Royal Field Artillery, from Hull who had been promoted from the ranks (50th North Midland Brigade Royal Field Artillery Territorial Force) and died on 15 August 1917; his service record contains a hand-written remark that his death aged 22 was self-inflicted but there were no further details or comments regarding this.

Private Philip Dougherty of 11th Bn. The King's (Liverpool Regiment) who was accidentally killed during bombing instruction on 15 November 1915, aged 38; the courts martial held at Ypres Prison shared the blame between Private Hargreaves and Serjeant Tipton, although evidence suggests that both the battalion bombing officer and the C.O. were also responsible to some degree. He had enlisted in August 1914 and was the father of seven children

http://www.fylde.demon.co.uk/gardiner1.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 18:10    Onderwerp: Reageer met quote

The Shackleton Legend

On 5 December, 1914, Sir Ernest Shackleton and his team of 27 explorers set sail for the Weddell Sea, Antarctica. The mission was to be the first to cross the Antarctic continent, coast to coast via the South Pole. On 17 January, within sight of land, their expedition vessel the Endurance became frozen fast in ice floes. In May, the Antarctic sun set for the last time before winter. When spring arrived, the breaking of the ice and subsequent movement of giant ice floes splintered the ship’s hull.

On 15 November, 1915, the Endurance finally slipped beneath the ice. Stranded all alone, beyond all hope of rescue, the team was to endure the most uninhabitable, the windiest, and the coldest place on earth, surviving on penguins, seals and sea birds.

For five months, Shackleton and his men camped on ice floes, marched on ice for over 100 km and finally, on 9 April, the ice floe that they were camped on broke into two. Shackleton decided that the crew should enter the lifeboats and head for the nearest land. After seven days at sea in the three small lifeboats, the men landed on Elephant Island, but the island was also an inhospitable place far from any shipping routes and thus a very poor location to wait for rescue. On 24 April, 1916 Shackleton took decisive action and set sail for South Georgia with five of his most able men.

South Georgia is a tiny island in the direct track of deep atmospheric depressions that roar through the Drake Passage between Terra del Fuego and Antarctica with near freezing annual temperatures. Miraculously they survived the 1300 km odyssey, which took two weeks in an open lifeboat across the worlds most treacherous of oceans. The crossing is regarded as the most remarkable rescue saga in maritime history. The story of Shackleton’s epic survival and subsequent rescue of his crew on Elephant Island (not a single crewmember was lost) is still hailed as the greatest epic of the century.

http://www.elysiumepic.ogsociety.org/shackleton.php
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 15 Nov 2018 8:43, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 19:14    Onderwerp: Reageer met quote

Grey River Argus , 15 November 1916, Page 3: BELGIAN DEPORTATIONS

http://paperspast.natlib.govt.nz/cgi-bin/paperspast?a=d&d=GRA19161115.2.8.11
Zie trouwens ook hier: http://hansard.millbanksystems.com/commons/1916/nov/15/deported-civilians-belgium
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 15 Nov 2018 8:43, in toaal 2 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 19:16    Onderwerp: Reageer met quote

Edith Elizabeth Appleton Diaries

Edie is still stationed at General Hospital No. 1 at Étretat.

[November] 15th. [1916] - This morning at 5.30 the place reminded me of a fairy tale. It was brilliant
blue moonlight, & the stars glittering, air frosty. The washerwomen were all at work - washing
on the shore - Others coming up with their enormous packs on their shoulders & the water
carriers - with their washing tents on barrows - filling them at the tap - & taking them home -
for the day’s supply of water. It all looked so eerie - in the moonlight - & everything & everyone
cash sharp black shadows on the ground. We are still seething with Australians - I have 100
still, they are getting to be less unruly now thank goodness. Off yesterday afternoon, went for
trudge along the shore with old Waite - we wanted to go through the cave that comes out at the
Station but the tide was too high for us to get in. Maj. Martyn announces that he would like to
come & see you - & stay for a few days - after the War - I said - I was quite sure you would
welcome him.

http://www.edithappleton.org.uk/Vol3/PDF/1916_11November.pdf
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 19:19    Onderwerp: Reageer met quote

15 November 1916 → Commons Sitting: NETHERLANDS OVERSEAS TRUST.

HC Deb 15 November 1916 vol 87 c769 769

Sir H. DALZIEL asked whether, in view of the fact that goods are allowed to be shipped to Holland on the guarantee of the Netherlands Overseas Trust, he will make it a condition that the Trust shall make returns of all firms who have been fined for breaking their undertaking not to export such goods to the enemy, so that they may be placed on the black list?

Lord R. CECIL Full lists of such firms are already supplied periodically by the Netherlands Overseas Trust to the Foreign Office.

Sir H. DALZIEL Can the House have those lists?

Lord R. CECIL I will consider that.

http://hansard.millbanksystems.com/commons/1916/nov/15/netherlands-overseas-trust
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 15 Nov 2018 8:42, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 19:25    Onderwerp: Reageer met quote

Het dagboek van P.J.M. Aalberse, Nederlands politicus

Vrijdag 15 november 1918. Even half tien was ik in ’t Noordeinde; klokke kwart voor tien werd ik bij H.M. toegelaten. ‘Goede morgen, meneer Aalberse’, zei ze vriendelijk. ‘Neem plaats, alstublieft. Ik heb twee dingen te bespreken. Vooreerst hoorde ik u gisterenmiddag zeggen, dat u deze week velerlei menschen gesproken had, vooral arbeiders en middenstanders, uit verschillende deelen van ’t land. Daar zou ik gaarne nog iets meer van vernemen. En vervolgens, toen u onlangs bij me waart, zijn we blijven steken midden in ons gesprek over uw departement. Ik hoorde toen, wat u voor de volksgezondheid wilde doen; ik zou thans gaarne nog een en ander vernemen over uw plannen ten aanzien van de arbeiderswetgeving en de sociale verzekeringen.’

Beide punten hebben we uitvoerig besproken. De koningin vroeg van allerlei; en zei ook vaak haar eigen meening, op resoluut-frissche wijze. Zij hield mij tot half twaalf! ’t Is onmogelijk het heele relaas op te schrijven. Eén typisch gedeeltetje eruit: we kwamen te spreken over de volkspsyche.

‘Ja, dat is geloof ik de groote fout geweest van mijn ex-collega uit Duitschland, dat hij nooit voeling met het volk zelf had, en daarom ook het volk niet begreep.’

‘Zeker, majesteit, maar ik geloof, dat dit meer de schuld was van zijn omgeving van militairen en jonkers, die geheel buiten het volk staan, en door hún oogen moest hij dus het volk zien.’

‘Dat is wel zoo, maar ’t was toch zijn schuld, dat hij dien kring niet verbrak. Ik heb dat hier ook zoo gevonden. Maar ik voelde mij toen ongelukkig. Ik voelde, dat mij iets ontbrak. Mijn leven bevredigde mij niet. Totdat mij geleidelijk duidelijk werd, dat mijn hofkring me van ’t volk afsloot. Ik heb toen op een dag de ramen wijd opengegooid: ben onder het volk gegaan, zooveel ik maar kon. En heel den ouden pruikenrommel hier heb ik opgeruimd. Ik heb me omringd met jongere lieden, die begrepen wat ik wilde. En ik heb gezegd: wie ’t hier niet bevalt, hij ga gerust heen. Zoo kreeg ik een heel ander leven, en toen voelde ik mij gelukkig.’

Terwijl de koningin dit alles zeide, aarzelde zij zoo nu en dan en zei dan: ‘Ja, dat is eigenlijk heel persoonlijk’ – ‘Ja, dit wil ik u toch ook wel zeggen, ’t is eigenlijk heel persoonlijk.’ Het trof mij zeer, dat zij me dit alles zei.

’s Namiddags hadden we om vijf uur weer ministerraad. Besloten werd, bij de antwoorden in de Kamer geen enkele toezegging te doen, maar daarna een koninklijke proclamatie te doen verschijnen, waarin hervormingen, vooral op sociaal gebied, zouden worden toegezegd. Het agreement te Londen was voorloopig geteekend. We hebben meer bereikt, dan we verwacht hadden.

http://resources.huygens.knaw.nl/dagboekenaalberse/Dagboeken/Aantekening/15/11/1918
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 15 Nov 2018 8:41, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 19:27    Onderwerp: Reageer met quote

Good luck charm

This colourful cross pendant was given to 31544 Lance Corporal Edgar Squire of the Canterbury Infantry Battalion by his mother as a good luck charm before he went overseas for World War One.

The swastika is a symbol used in Buddhism and in Hinduism, and became popular in the West 1880's to 1920's as a good luck charm/symbol until it was subverted by the Nazi's.

It is not known if this cross was purchased in England or via a jeweller in New Zealand. It is understood to have been made by Adie & Lovekin Ltd of Birmingham (c1880-1910) circa 1910.

Edgar Squire left New Zealand with the 19th Reinforcements C Company Canterbury Infrantry Battalion 15th November 1916 on board either His Majesty's NZ Transport (HMNZT) No 68 "Maunganui" or HMNZT No 69 "Tahiti".

https://www.armymuseum.co.nz/collections/recent-acquisitions/good-luck-charm/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 15 Nov 2018 8:39, in toaal 2 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 19:30    Onderwerp: Reageer met quote

Bazentin-le-Petit Communal Cemetery

Within Bazentin-le-Petit, heading uphill, a track leads off from the right of the road to Bazentin-le-Petit Communal Cemetery. This, the village civilian cemetery, contains the graves of two British soldiers. They are somewhat different in appearance to most CWGC graves on the Somme, as they are marked in outline full-length (see photo below).

The graves are of RSM W. Pearce of the 10th Loyal North Lancashires, and Lieutenant L. S. H. Griffin of the 10th Gloucesters. It has been speculated that these two bodies were recovered by French civilians after the War and brought back to the village Communal Cemetery for reburial. This may possibly be the case for RSM Pearce, but a letter from the War Office to Lieutenant Griffin's father sent on the 15th of November 1916 states that he is buried in Bazentin-le-Petit Communal Cemetery, where he still lies today. This letter goes on to say that the grave was "marked by a durable wooden cross with an inscription bearing full particulars".

http://www.ww1battlefields.co.uk/somme/highwoodarea.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 19:32    Onderwerp: Reageer met quote

AUCKLAND WEEKLY NEWS - 15 NOVEMBER 1917

A railway collision occurred at Featherston Station on Thursday, resulting in serious injury to Private O’HARA, 33rd Reinforcements, and slight injury to three other soldiers. At the time he was standing on the carriage platform and was thrown backwards against the rail and injured his back. He was taken to camp hospital and it is believed his spine is not injured. Another soldier had his face cut.

After 2 ½ years, Mr & Mrs A BISSETT, late of Feilding but now of Wanganui, have received the bugle used by their son George F BISSETT before he was killed on Gallipoli. The bugler boy engraved on the instrument the name of each camping place and the bugle has three bullet holes in it.

LEWIN, Cpl C and Private R A JOHNSON, both Main Body Expeditionary Force, Auckland Infantry Battalion, have been awarded the Military Medal, LEWIN for conspicuously good work at Gallipoli, and JOHNSON for gallant conduct at the Battle of the Somme.

http://freepages.genealogy.rootsweb.ancestry.com/~sooty/awn15nov1917.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 19:40    Onderwerp: Reageer met quote

November 15, 1917, Night of Terror - Women Fought For Our Rights

Susan notes: some sources say these events occured on November 14. The exact date is unimportant really. What is vital is to remember that the rights women have today were hard won by brave women in the past.

This is the story of American women who were ground-breakers in the women's movement. These brave women and others from around the globe made all the difference in the lives we live today.

Remember, it was not until 1920 that American women were granted the right to go to the polls and vote. The women were innocent and defenseless, but when, in North America, women picketed in front of the White House, carrying signs asking for the vote, they were jailed.

And by the end of the first night in jail, those women were barely alive.

Forty prison guards wielding clubs and their warden's blessing went on a rampage against the 33 women wrongly convicted of 'obstructing sidewalk traffic.'

Lucy Burns
They beat Lucy Burns, chained her hands to the cell bars above her head and left her hanging for the night, bleeding and gasping for air.

Dora Lewis
They hurled Dora Lewis (right) into a dark cell, smashed her head against an iron bed and knocked her out cold.

Her cellmate, Alice Cosu, thought Lewis was dead and suffered a heart attack.

Additional affidavits describe the guards grabbing, dragging, beating, choking, slamming, pinching, twisting and kicking the women.

Thus unfolded the 'Night of Terror' on Nov. 15, 1917, when the warden at the Occoquan Workhouse in Virginia ordered his guards to teach a lesson to the suffragists imprisoned there because they dared to picket Woodrow Wilson's White House for the right to vote.

For weeks, the women's only water came from an open pail. Their food--all of it colorless slop--was infested with worms.

Alice Paul
When one of the leaders, Alice Paul, embarked on a hunger strike, they tied her to a chair, forced a tube down her throat and poured liquid into her until she vomited.

She was tortured like this for weeks until word was smuggled out to the press.

All women who have every voted, have ever owned property, have ever enjoyed equal rights need to remember that women's rights had to be fought for in Canada as well. Do our daughters and our sisters know the price that was paid to earn rights for women here, in North America?

This year, 2009, is the 80th Anniversary of the Persons Case in Canada, which finally declared women in Canada to be Persons!

In a 2004 blog post on Womens eNews, Louise Bernikow, describes the circumstance surrounding the event thus (her article BTW, says the Night of Terror ocurred on November 14, not 15):

Alice Paul, Lucy Burns and other members of the National Woman's Party aimed to humiliate the president and expose the hypocrisy of "making the world safe for democracy" when there was none at home. Their banners said, "Mr. President, how long must women wait for liberty." They hung Wilson in effigy and burned copies of his speeches.

Arrests began in June. "Obstructing traffic" was the usual charge, but many prison officials--as well as citizens--considered the suffragists traitors. In the Occoquan Workhouse in Virginia, they ate rancid food; were denied medical care and refused visitors. The demonstrators applied for political prisoner status. It was denied.

But the government's tactic didn't work. On release from prison, women returned to the White House gates. Their ranks swelled. By November, there were more marches and more arrests. An investigation had been launched into conditions at Occoquan and the activities of its superintendent, W.H. Whittaker, whose special cruelty was well known.

Whittaker and his workhouse guards greeted 33 returning protestors on what has become known as the infamous "Night of Terror," November 14, 1917. Forty-four club-wielding men beat, kicked, dragged and choked their charges, which included at least one 73-year-old woman. Women were lifted into the air and flung to the ground. One was stabbed between the eyes with the broken staff of her banner. Lucy Burns was handcuffed to the bars of her cell in a torturous position. Women were dragged by guards twisting their arms and hurled into concrete "punishment cells."

For all the pain, this brutal night may have turned the tide. Less than two weeks later, a court-ordered hearing exposed the beaten women to the world and the judge agreed they had been terrorized for nothing more than exercising their constitutional right to protest. It would take three more years to win the vote, but the courageous women of 1917 had won a new definition of female patriotism.


Please, if you are so inclined, pass this on to all the women you know, so that we remember to celebrate the rights we enjoy.

http://www.amazingwomenrock.com/in-the-news/november-15-1917-night-of-terror-women-fought-for-our-rights.html
Zie ook http://www.mindsay.com/comments/whatethelsays/the_courage_in_women_night_of_terror_nov_15_1917.mws
Zie ook http://www.snopes.com/politics/ballot/womenvote.asp
Zie ook http://scottsborostories.blogspot.com/2010/11/93-years-ago-night-of-terror-nov-15.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 19:43    Onderwerp: Reageer met quote

15 November 1917 → Commons Sitting: GERMANY (INDEMNITIES).

HC Deb 15 November 1917 vol 99 cc546-7 547

Commander BELLAIRS asked whether any estimate has been formed of the indemnities which Germany has already levied on France, Belgium, and Russia by levies, fines, and organised systems of looting in the conquered territories?

Lord R. CECIL I can only surmise that estimates have probably been formed by the Governments of the countries directly concerned, but such estimates, if made, have not been communicated to His Majesty's Government.

Commander BELLAIRS Would it not be very useful to have an estimate for propaganda purposes?

Lord R. CECIL I am much obliged to my hon. and gallant Friend for the suggestion. I shall certainly consider it.

http://hansard.millbanksystems.com/commons/1917/nov/15/germany-indemnities
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 15 Nov 2018 8:32, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 19:51    Onderwerp: Reageer met quote

Evening Post, Volume XCIV, Issue 118, 15 November 1917, Page 7

http://paperspast.natlib.govt.nz/cgi-bin/paperspast?a=d&d=EP19171115.2.49.3
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 15 Nov 2018 8:32, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 19:52    Onderwerp: Reageer met quote

World War 1: American Soldier's Letters Home

Letter dated November 15, 1917

Dear Mother-:
I have now been in the American army long enough to feel that I am quite a part of it, and moreover, being a part of that, a part of nothing else in the world, for never in my life did I feel more out of things and away from home. Since I have been out I have not had one word from home, from Paris or from anywhere. American efficiency isn’t all that it might be just yet as concerns the incoming mail and as regards the outgoing if it works the same way by now you probably think I am dead. Anyway I have written quite a lot lately to you, Carroll and Nannoo and maybe some day they will arrive.

As you can well imagine we did not stay long in the pleasant place we first arrived in but moved out into a much more disagreeable locality.

I am at present billeted with a charming old French couple who look after me as if I was their son and together with my orderly reduce living to a matter of doing the things you can’t tell other people to do for you. I have a great room in about the best house in town.

The bed is a huge four-poster affair hung with yellow silk curtains. The rest of the room is all long mirrors, long windows, blue paper and a marble fireplace. Very pretty but not practical since I don’t believe that for a moment since I arrived has the temperature been much over freezing in spite of the fire which I have burning practically all the time. The town itself is horrible, about 1,200 inhabitants in about two acres of stone buildings that stick up out of a sea of mud and look as though they were built at some antediluvian date. They are old but not attractive, so in fact quite the opposite, like some people.

All the inhabitants seem to be of two varieties, very dirty children and very dirty toothless old ladies.

Imagine a town like that, add a few hundred odd cows for scenic effect and then pile on top of the whole, suddenly, a battalion of heavy field artillery on the move to stay only about a week and you have our present situation. The height of luxury in some things and the height of misery in others. Just where we will go next no one knows but I only hope it will be somewhere warm for the rest of the winter. It isn’t that I am cold but simply that I’m never quite warm enough. That sounds queer but it is perfectly true. There isn’t a great deal more to tell you just now and besides I have got some wild duty to perform just now such as seeing if all the horses have their drink of water before they go to bed or all the men are tucked in or something. We have some of the craziest things to do you can possibly imagine. Good night now.With love, Paul

http://wwar1letters.blogspot.com/2008/06/letter-dated-november-15-1917.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 19:57    Onderwerp: Reageer met quote

Vogue 1917-11-15

http://www.magazineart.org/main.php/v/womens/vogue/Vogue1917-11-15.jpg.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 15 Nov 2018 8:31, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 20:01    Onderwerp: Reageer met quote

9/662 Major Francis Morphet Twisleton M.C. ,Auckland Mounted Rifles.

who died of wounds 15th November 1917 resulting from the action at Ayun Kara, and buried at Ramela Cemetry.

from "New Zealanders in Sinai and Palestine" Powles:- Every available man was hurried as far forward as possible to deal with this threatened attack, and Colonel McCarroll put into the firing line signallers, gallopers and batmen from his own Regimental Headquarters to hold on until the 3rd Squadron could be brought up. The latter advanced in magnificent style under the command of Major Twistleton. This gallant officer brought his men mounted to within a few yards of the heavily attacked line, where they dismounted and engaged the enemy. Major Twistleton here fell badly wounded, and subsequently died of his wounds. This gallant officer was the Commander of the Legion of Frontiersmen in New Zealand. He had served with the Otago Mounted Regiment on Gallipoli with distinction. He had gone to France with the Pioneer Battalion, and after serving on the Western Front for some 12 months had come back to the Mounted Brigade —joining the Wellington Regiment just before the advance against Beersheba. For his good work during these operations he had been given a squadron, and it was in leading his men at a critical period of this day’s fighting that he fell. He was a man of great soldierly qualities and of fearless courage, and he was a splendid horseman. He was born in Yorkshire and came to New Zealand as a young man, where he had proved to be of that stuff of which the pioneers of the British Empire are made. Simple and direct in speech, his shrewd judgment and strong practical common sense proved at all times a tower of strength to his companions.

Military Cross: London Gazette 14th January 1916 21st-28th August 1915 Kaiajik Aghala. Came particularly under notice for distinguished service. (at Gallipoli).
Mentioned in Despatches: London Gazette 28th January 1916, In Connection with the operations described in General Sir Ian Hamilton's despatch dated 11th December 1915.
Served in Gallipoli and also France.

http://www.nzmr.org/palestine.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 20:04    Onderwerp: Reageer met quote

Harry Jones (1873-1918), sash window maker, soldier

Harry or Henry Jones (1873-1918) was born in Tranmere on the Wirral and later moved to Chester, where he worked making sash and casement windows. During the First World War he enlisted in the Cheshire Regiment. During 1917 he developed health problems and was invalided back to England. He was given a temporary discharge in April 1918, and returned to his old job. His health soon deteriorated further and he became unable to work and was admitted to a military hospital in Chester. He was given a full discharge and 60% disability pension in August 1918, but died on 15 November 1918. His widow, Ann (nee Charlett), then qualified for a pension for herself and their 4 children.

Lees verder op http://yourarchives.nationalarchives.gov.uk/index.php?title=Harry_Jones_(1873-1918),_sash_window_maker,_soldier
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 20:05    Onderwerp: Reageer met quote

Virginia Woolf, diary entry (15th November, 1918)

Peace is rapidly dissolving into the light of common day. You can go to London without meeting more than two drunk soldiers; only an occasional crowd blocks the street. But mentally the change is marked too. Instead of feeling that the whole people, willing or not, were concentrated on a single point, one feels now that the whole bunch has burst asunder and flown off with the utmost vigour in different directions. We are once more a nation of individuals.

http://www.spartacus.schoolnet.co.uk/FWWarmistice.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 20:08    Onderwerp: Reageer met quote

The history of 55th (West Lancashire) Division

On 15 November 1918 the Division received orders to join the British force that would advance across Belgium and move into Germany to occupy the Rhine bridgeheads. These orders were cancelled on 21 November, at which time the Division was employed on road and railway repair work in the area of Leuze.

King George V visited the Division on 7 December. On 15 December the Division began to move to the Brussels area. King Albert of the Belgians reviewed the Division, which had begun to demobilise, on 3 January 1919.

http://www.1914-1918.net/55div.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 20:15    Onderwerp: Reageer met quote

15 November 1918 → Written Answers (Commons): GERMANY (BRITISH INTERESTS) - BRITISH PROPERTY IN GERMANY.

HC Deb 15 November 1918 vol 110 c3105W 3105W

Brigadier-General CROFT asked the Prime Minister what steps the Government intend to take to safeguard the interests of British subjects who have property in Germany; and whether arrangements have been made to satisfy such claims of British subjects in British currency out of German property held in this country?

Mr. BONAR LAW This matter is being fully considered in connection with peace terms, but I do not feel able to make any definite announcement at the present time.

http://hansard.millbanksystems.com/written_answers/1918/nov/15/british-property-in-germany
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 15 Nov 2018 8:31, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Nov 2010 20:38    Onderwerp: Reageer met quote

Scissors used by Lady Cook for launching S.S. Dilga, Newcastle, 15 November 1919

Biography/History: Lady Cook was the wife of Sir Joseph Cook, who was Minister for the Navy 1917-1920.

One pair of scissors with ornate silver handles and steel blades; in a box covered in dark grey leather with gold embossing, and with cream satin and blue velvet linings. There is a silver coloured metal plate attached to the lid of the box. Also Sir Joseph Cook's card.

Inscriptions: "Launching of the C'wealth S.S. Dilga Govt. Dockyard, Walsh Island, Newcastle by Lady Cook 15.11.19" -- metal plate on box lid. "William Farmer Co., 30 Hunter Street Sydney. Made in England" --on cloth lining inside lid. Silver marks on handles. "Sir Joseph Cook" -- card.

http://catalogue.nla.gov.au/Record/2277317
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 15 Nov 2018 8:31, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 15 Nov 2010 12:00    Onderwerp: Reageer met quote

Rationierung von Lebensmitteln

Schon bald nach Kriegsbeginn wurden Höchstpreise für Grundnahrungsmittel festgelegt. Am 15. November 1915 werden in Berlin erstmalig Bezugskarten für Lebensmittel ausgegeben. Sie werden die Folgen der katastrophalen Versorgungslage kaum lindern können: Noch vor Jahresende kommt es in der Hauptstadt zu ersten "Hungerkrawallen".

http://www.bwbs.de/bwbs_biografie/index.html?l=de&id=14&year=1915&month=11
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 15 Nov 2018 8:29, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 15 Nov 2018 8:28    Onderwerp: Reageer met quote

Te Deum Heyst - 15 november 1918

Foto... http://www.zwinstreek.eu/geschiedenis/heemkundige-kringen/zoeken-in-publicaties/13047-foto-te-deum-heyst-15-november-1918-1986-04
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 15 Nov 2018 8:58    Onderwerp: Reageer met quote

THE ARRIVAL OF THE GERMAN DELEGATES : "HMS QUEEN ELIZABETH", 15TH NOVEMBER 1918. NIGHT.

Object description: A night time view of the deck of HMS Queen Elizabeth from the bow end of the ship, with a group of German naval officers and Royal Navy officers standing on deck. Two pairs of naval guns are visible in the gloom behind them.

Schilderij... https://www.iwm.org.uk/collections/item/object/16245
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 15 Nov 2018 9:04    Onderwerp: Reageer met quote

O, die vervloekte Doodendraad
Tom Tacken 10-11-18

EINDE EERSTE WERELDOORLOGHet is zondag precies 100 jaar geleden dat er een eind kwam aan de Eerste Wereldoorlog, ofwel de Grote Oorlog. De grens tussen bezet België en neutraal Nederland stond vanaf 1915 onder dodelijke stroom. De Dodendraad moet zo'n duizend slachtoffers hebben gemaakt.

De kanonnen zwijgen al een dag. Gisteren, om elf uur 's ochtends op de elfde dag van de elfde maand, maakte een Wapenstilstand een eind aan de Grote Oorlog. Dus waant Jan van Looveren zich vandaag, 12 november 1918, veilig.

De Vlaamse boerenzoon uit Wuustwezel heeft een boederijtje gekocht in Meer, aan de Nederlandse kant van de grensversperring die de Duitsers drie jaar eerder onder stroom hebben gezet. Dodendraad ging hun Grenzhochspannungshindernis al snel heten.

Wie thuis gewend was om de lamp met petroleum aan te steken, kende de gevaren van 2000 Volt niet. Het aantal slachtoffers van ‘den vervloekten draad’ wordt op duizend geschat. De betreurden werden niet allemaal geëlektrocuteerd. Duitse grenswachten schoten met scherp op wie poogde onder of tussen de schrikdraden door te kruipen.

Maar nu is het vrede, denkt Jan van Looveren. Hij spant zijn wagen in om samen met zijn hoogzwangere vrouw en hun twee kleine kindjes het heuglijke nieuws van zijn eigen boerderij te gaan vertellen aan zijn ouders, in Wuustwezel. Maar dan blijken de Duitsers nog niet weg te zijn. Ze laten Jan van Looveren met zijn gezin bij de grensovergang ook niet door.

Jan besluit dan maar buiten het zicht van de Duitsers de grens te passeren. De spanning hebben ze van hun draad gehaald, is hem verteld. Zeker van zijn zaak wil hij met beide handen een gat in het hek trekken. Maar de vrede staat wel degelijk nog onder stroom.

In goede orde - Jan van Looveren moet niet het allerlaatste slachtoffer van de Dodendraad zijn geweest. Op 15 november 1918 staat in de Tilburgsche Courant te lezen dat de Duitsers ‘gisteren in goede orde’ vertrokken zijn. De poort over de steenweg Breda-Antwerpen was opengezet, maar 'op den elektrischen draad was nog hoogspanning ingeschakeld’. In de nacht van 12 op 13 november hadden tussen Hoogstraten en Zundert nog drie personen ‘aan den draad den dood gevonden’.

De gruwelijke barrière zou langs de grens snel in vergetelheid verzinken. Boeren maakten dankbaar gebruik van de palen met prikkeldraad om hun weilanden af te bakenen. De witte isolatoren op de palen verdwenen in de grond. Af en toe vond iemand nog zo'n porseleinen potje.

Maar zie, honderd jaar na dato lééft de Dodendraad weer. Dit najaar zijn langs de hele grens, van Cadzand tot Vaals, honderdduizenden witte krokussen geplant. Als ze in het voorjaar de kop opsteken zal het lijken alsof al die witte potjes van de Dodendraad zijn omgewoeld. ‘Juist in deze tijd, waarin zoveel oorlogsvluchtelingen Europa proberen te bereiken, willen we een monument maken ter nagedachtenis van de slachtoffers van ‘de dodendraad', staat te lezen op de site van Verhalis, de Brabantse verhalenstichting achter het krokussenproject.

Her en der hebben heemkundekringen aan weerszijden stukjes Dodendraad gereconstrueerd: onder meer bij de Achelse Kluis en in Bergeijk, Reusel, Wuustwezel en Kalmthout. Bij Zondereigen, onder Belgisch Baarle-Hertog en Nederlands Baarle-Nassau, is vlakbij de Dodendraad als Vredesmonument een Duits schakelhuisje nagebouwd.

Niemandsland - De versperring telde drie rijen. Op de draden van de twee buitenste stond geen stroom. Wie toch bij de middelste geraakte, liep levensgevaar. De 320 kilometer lange draad volgde niet de exacte loop van de 450 kilometer lange grens, zodat stukjes België in een soort van niemandsland kwamen te liggen.

De Duitsers wilden niet alleen deserteurs uit eigen rangen en brievensmokkelaars binnen houden. Het waren vooral jonge Belgen die verhinderd moesten worden om via neutraal Nederland de boot naar Engeland te nemen om zich van daaruit aan te sluiten bij het eigen leger. Aan het riviertje de IJzer hebben de Belgen de oorlog lang standgehouden.

Niet alleen jongemannen, ook meisjes en kinderen zijn doodgebliksemd door de draad. Petertje Wuyts wilde september 1916 bij Bergeijk spelend onder de draad door kruipen. Zijn wanhopige vader zag het lot zich voltrekken. Omstanders moesten de man bij het verkoolde lijk van zijn zoontje weghouden. Zo kwam Toke Verheyen een maand later om het leven. Toen ze zag hoe haar zus Sjowke werd geraakt door de draad, probeerde ze haar weg te trekken. En toen gierde ook door Tokes lijf 2000 Volt.

Zieke moeder - De twee Nederlandse zusjes kwamen uit Castelré. Sjowke was dienstmeid geworden in Minderhout, in België. Zo af en toe wisselden ze bij de draad nieuwtjes en pakketjes uit. Toke had op 9 oktober 1916 een kannetje petroleum bij zich, Sjowke behalve medicijnen voor haar zieke moeder ook een paar klompen. Thuis in Castelré hadden ze geen klompenmaker.

Sjowke heeft de klompen over de draad willen gooien, maar ze wierp niet hoog genoeg. Aan haar kant van de draad ploften de klompen in het zand. Ze wilde ze oprapen. En toen blies de wind haar haren tegen het hek des doods aan. O, die vervloekte draad.

https://www.bndestem.nl/brabant/o-die-vervloekte-doodendraad~a9679ad0/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 15 Nov 2018 9:06    Onderwerp: Reageer met quote

15th November 1917: Clemenceau appointed Prime Minister of France

His appointment was something of a surprise, especially as it was made by President Raymond Poincare with whom he had a particularly frosty relationship. Clemenceau had previously held the position until 1909, after which he spent much of his time criticising the government in his own radical newspaper. However, within the first three years of the war three separate Prime Ministers had served and Poincare recognised that Clemenceau’s desire to defeat Germany made him the best replacement.

As 1917 wore on, the French government had become increasingly divided over whether to negotiate peace with Germany. Clemenceau was a fierce critic of this approach, having held a deep-seated hatred of Germany since France’s loss of Alsace-Lorraine in the Franco-Prussian War five years before he was first elected to parliament. His appointment therefore heralded a marked change in government as he sought to consolidate French support behind its troops.

In a speech three days after his appointment, Clemenceau declared, “Nothing but the war. Our armies will not be caught between fire from two sides. Justice will be done. The country will know that it is defended.” This coincided with a clampdown on pacifist opponents and suspected traitors, and he continued to speak in favour of ‘war until the end’ until Germany’s surrender in November 1918. Victory was a double-edged sword: he now needed to negotiate the terms of the peace treaty with Wilson and Lloyd-George, which he described a like being “between Jesus Christ on the one hand, and Napoleon Bonaparte on the other.”

https://www.youtube.com/watch?v=uXjd25g_G50
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 15 Nov 2018 9:15    Onderwerp: Reageer met quote

Deklaration der Rechte der Völker Rußlands, 2. (15.) November 1917

Zusammenfassung
Bei der "Deklaration der Rechte der Völker Rußlands" handelt es sich um eines der
ersten Dokumente, das die Bolschewiki nach ihrer Machtübernahme im Oktober
1917 verabschiedeten. Es verkündete die Souveränität der Völker und Ethnien des
einstigen Russischen Reiches und ihr Selbstbestimmungsrecht, hob alle Formen der
nationalen und religiösen Diskriminierung auf und betonte den freiwilligen Charakter
des Völkerbündnisses im neuen Sowjetstaat. Die Deklaration gab den
programmatischen Forderungen der Bolschewiki zur nationalen Frage Ausdruck. Sie
besaß richtungsweisenden Charakter für ihre Nationalitäten- und Außenpolitik auf
dem Territorium des einstigen Russischen Reiches. Ihre strategische Bedeutung
bestand für die Bolschewiki zugleich darin, die Kontrolle des bolschewistisch
beherrschten Zentrums über die nationale Peripherie des ehemaligen Russischen
Reiches aufrecht zu erhalten und die antiimperialistischen und nationalen
Bewegungen innerhalb und außerhalb des Landes als Verbündete zu gewinnen. Mit
Konzessionen an die politischen, religiösen und kulturellen Interessen der Nationen
den Widerstand jener antibolschewistischen Kräfte im Inneren zu "neutralisieren", die
für die nationale Autonomie und Unabhängigkeit ihrer Regionen eintraten, sie für die
Bolschewiki und ihre Revolution zu gewinnen, wurde zur Grundmaxime der
leninistischen Nationalitätenpolitik. Ihre flexible Handhabung konnte freilich nicht
verdecken, daß in Lenins Sicht die "nationalen Interessen" den "revolutionären"
eindeutig nachgeordnet waren.

Lees verder op https://www.1000dokumente.de/pdf/dok_0002_vol_de.pdf
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 15 Nov 2018 9:16    Onderwerp: Reageer met quote

Bergische Arbeiterstimme 15. November 1917: Ankündigung eines Vortrages des MSPD-Vorsitzenden Friedrich Ebert (Berlin) in Solingen.

Für den Frieden der Verständigung.
Wir laden alle größjährigen Einwohner
von Solingen und Umgegend ein, am
Sonntag, den 18. November,
vormittags 11 Uhr, im Saale des Herrn Nied, Grünewalderstr.
zu erscheinen, wo der Vorsitzende der
Sozialdemokratischen Partei Deutschlands
Reichstagsabgeordneter Fritz Ebert, Berlin
über das Thema:
Sozialdemokratie, Verständigungsfriede, Vaterlandspartei
sprechen wird.
Nach dem Vortrage: Freie Aussprache.
Zur Deckung der Tageskosten 10 Pf[enni]g Entree.
Der Einberufer: Hugo Schaal, Solingen.

https://archivewk1.hypotheses.org/44027
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 15 Nov 2018 9:19    Onderwerp: Reageer met quote

Entry into the Kremlin through the Trinity Gates door Konstantin Yuon, 15 November 1917

Schilderij... https://www.wikiart.org/en/konstantin-yuon/entry-into-the-kremlin-through-the-trinity-gates-2-15-november-1917-1927
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 15 Nov 2018 9:21    Onderwerp: Reageer met quote

In oorlogstijd. Het volledige dagboek van de Eerste Wereldoorlog - Stijn Streuvels

15 november 1916 - Onze fietsbanden worden ingeleverd en ingepakt volgens de voorschriften - in drie plaatsen aaneengebonden en met een etiket voorzien waarop naam en volgnummer van de eigenaar.

https://www.dbnl.org/tekst/stre009inoo02_01/stre009inoo02_01_0027.php
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 15 Nov 2018 9:23    Onderwerp: Reageer met quote

15 November 1916 - Pte Arthur Henry Sharples was killed on this day

23491 Pte Arthur Henry Sharples, 7th Bn East Lancashire Regt

A cotton weaver from Burnley, Lancashire, Arthur was born in the town in 1898.

Resident on Berry Street, Burnley, he enlisted into the Army in September 1914 but, due to his age, saw his active service deferred until 1916 when he travelled to France to join the 7th Bn East Lancs on the Somme.

Arthur served throughout much of the Battle of the Somme, but was killed in action following an attack in front of Stuff Trench during the Ancre battle on 15 November 1916.

Arthur is now buried in Grandcourt Road Cemetery, Grandcourt France.

https://www.westernfrontassociation.com/on-this-day/15-november-1916-pte-arthur-henry-sharples-was-killed-on-this-day/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 15 Nov 2018 9:31    Onderwerp: Reageer met quote

Streekhistorie: Vliegtuig bij Ter Heijde in beslag genomen
Door: Bas Booister, november 2017

(... ) Vliegtuig bij Ter Heijde - Het was groot nieuws in de Westlandsche Courant en andere dagbladen van 15 november 1916. Vlakbij strandpaal 112 bij Ter Heijde had een Belgisch vliegtuig op vrijdag 10 november een noodlanding gemaakt. Een dreigend benzinetekort als gevolg een navigatiefout was de oorzaak van dit onverwachte bezoek. De twee bemanningsleden, onderluitenant-vlieger René Vertongen en onderluitenant René Jonas werden direct door bewakingstroepen geïnterneerd en naar Den Haag overgebracht. Het vliegtuig namen de Nederlandse troepen in beslag. Het was een toestel van Franse makelij. Het ging om een Farman HF.40, een dubbeldekker die vooral voor verkenningstaken kon worden ingezet. Rond 1915 liepen de eerste exemplaren van deze tweezitter van stapel. Er werden er meer dan 1.000 stuks van gebouwd.

Vertongen - Op zondag 12 november liep het Heijdse strand vol met ramptoeristen die allemaal de Belgische ongeluksvogel wilden bekijken. Militairen hielden de nieuwsgierigen op gepaste afstand. ’s Maandags arriveerden twee vrachtauto’s. Het vliegtuig werd in delen ingeladen en eerst naar Den Haag en later naar vliegkamp Soesterberg vervoerd. Nederlandse technici maakten het toestel weer vliegklaar. De motor vervingen zij door een exemplaar dat afkomstig was uit een Franse Farman die bij Ritthem op Walcheren een noodlanding had gemaakt. Op 27 november 1916 was de HF.40 vlieggereed en opgenomen in luchtvloot van de LVA. Het toestel kreeg het registratienummer LA37.

Zelfs in Nederlands-Indië was Ter Heijde even in het nieuws. Onder het kopje ‘Uit het Moederland’, publiceerde op 9 januari 1917 De Preanger-Bode het verhaal van de Belgische aviateurs bij Ter Heijde.

Waarom een noodlanding? - De Belgische vlieger Vertongen vertelde aan de autoriteiten dat zij vanuit Le Havre waren vertrokken naar Engeland om militaire telegrammen en berichten over te brengen. Op vrijdagmiddag om 15.00 uur hadden zij vanuit Folkstone de terugreis aanvaard. Direct na het opstijgen werden zij overvallen door zeer dichte mist. Alle oriëntatie was onmogelijk. Zij vlogen toen op 1.500 meter hoogte. Vertongen besloot te dalen. Toen hij door het wolkendek dook, zag hij dat zij boven de Noordzee vlogen. Onder hen bevonden zich twee vlekken, die al naderend vijandelijke onderzeeboten bleken te zijn. De Farman was onbewapend en Vertongen vond het raadzaam om toch weer te stijgen. Uiteindelijk bemerkte hij dat zij niet boven de Franse maar boven de Nederlandse kust vlogen. De benzinemeter was bedenkelijk gedaald en terugkeer naar het materieeldepot te Beaumarais bij Calais was niet meer mogelijk. Een noodlanding op het Heijdse strand was de enige oplossing.

Geïnterneerd - Vanwege de neutraliteit hield de regering zich strikt aan alle internationale neutraliteitsbeginsels. Dit had nogal wat voeten in de aarde. Militaire vluchtelingen die over de Nederlandse grens kwamen werden ontwapend en vervolgens geïnterneerd. Interneren betekende niet dat ze als krijgsgevangenen werden beschouwd. Ze werden slechts ‘geneutraliseerd’, dat wil zeggen afgehouden van verdere oorlogvoering. Hetzelfde gold voor zeelieden en vliegers. De geïnterneerden kwamen voornamelijk uit België, Duitsland, Engeland en Frankrijk. Officieren werden gescheiden van manschappen. Als officieren de belofte gedaan hadden dat ze niet zouden ontsnappen uit Nederland, werden ze ondergebracht in hotels en pensions met een beperkte bewegingsvrijheid in een straal van tien kilometer. Officieren die deze belofte weigerden af te leggen, werden ondergebracht in zogenaamde interneringskampen, zoals te Urk en Amersfoort/Zeist.

Zowel Vertongen als Jonas gaven bij hun landing op het Heijdse strand hun ‘erewoord’ dat zij vooralsnog geen poging tot ontsnapping zouden ondernemen. Uiteindelijk weigerden zij de gebruikelijke verklaring te ondertekenen. Beide officieren werden daarop overgebracht naar het interneringskamp op het toenmalige eiland Urk. Een vreemde handelwijze van deze Belgische aviateurs, omdat hun regering enkele maanden eerder ten strengste alle militairen verbood uit zo’n kamp te vluchten. Bij aankomst in geallieerd gebied stond hen arrestatie te wachten. In 1917 werden de meeste geïnterneerde militairen vanuit Urk overgebracht naar een kamp te Zeist. Op 4 november 1917 ontsnapte Vertongen. Elf dagen later meldde hij zich in Beaumarais. Hoe hij vanuit Zeist zo snel Calais wist te bereiken blijft onduidelijk. Conform de gemaakte afspraken werd hij daar gestraft voor zijn ontsnapping. Zijn collega René Jonas bleef waarschijnlijk tot aan de wapenstilstand van 1918 in Nederland. (...)

https://www.wos.nl/streekhistorie-vliegtuig-bij-ter-heijde-in-beslag-genomen/nieuws/item?998266
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 15 Nov 2018 9:40    Onderwerp: Reageer met quote

Étaples Weekly Reports – 15th November, 1916

In this report, Sergeant Trimble details the convoys arriving at the Hospital as well as the movements and work of various members of staff, some of whom had been affected by an outbreak of influenza. A number of important military gentlemen visited the Hospital and had a favourable impression. Also included is a breakdown of Hospital costs for the month of September 1916.

Army Post Office. S. 11,
British Expeditionary Force,
France.
15.11.16.

My Lord,
I beg to submit the following statement covering
the dates of Nov. 8th to the 14th. (...)

I am glad to say that Lieut. Jackson has been dischar-
ged to duty from the Officers Ward and Major Hope and Lieut.
Henry are better although both are much shaken by the severe
nature of their illness, and in both instances a holiday
will be necessary to enable them to become convalescent.
The holiday problem at the present time is rather a diffic-
ult one as the Hospital is exceedingly busy, however I will
take means to arrange this matter.

I regret to have to inform you that Capt.
Coplestone was admitted to the Officers Ward on the 12th.
inst suffering from Quinsey. He is progressing satisfactorily.

On the 8th. inst. Sisters Slevin, Murray and
Weston returned from leave and V.A.D. Nurse Rene Tailour
reported for duty on return from Villa Tino. On the 10th.
V.A.D. Nurse Ethel Turnbull Smith reported her arrival from
England and was taken on the strength of the Hospital from
that date. On the same day Sister Philpott reported for duty
on return from the Convalescent Home at Hardelot. Sisters
Stubington and Hayden went on leave on the 13th. inst.
Captain J. McCloy left for fourteen days leave from the 10th.

As reported to you in my letter of the 13th.
inst. I discharged Chef H. Marco. His conduct for some time
had been unsatisfactory in more ways than one and I think it
will be distinctly in the interest of the Hospital that he has
left. Leon Bertone who was the second chef will be promoted and
I propose his salary shall be at the rate of £4. per week.

The other cooks who form the senior portion of the kitchen
staff are remaining, and some Belgian boys who were employed
have been discharged and I propose to take on the services
of two permanent Base Detail men who I am at present carrying
on my strength. This will effect some economy in the direc-
tion of wages.

I have to report that Sergeant. D. Carter
of the Provisional Company R.A.M.C. attached to this Hospital
has this day been transferred to the Sanitary Section R.A.M.C.
and he has proceeded to Rouen to report to the D.D.M.S. there.

On the 13th. inst. I had as visitors to the
Hospital the French Under Secretary of State for War, Mons.
G. Godart, The Vice President du Consul General, Mons. C. N.
Gayot, G. Menier, Senateur, Mons. Sieguier Mayor of Etaples,
and many other French gentlemen together with Surgeon General
Woodhouse, D.M.S.L. of C. and Colonel Carr D.D.M.S. Etaples.
The French Minister of War should also have come but through
some error he was unable to be present. I showed them the
Hospital and they were certainly very gratified with all they saw.

I further regret to have to inform you that
eight of my Orderlies are in Hospital suffering from what is
thought to be a continuance of the epidemic of Influenza that
has swept over the Hospital.

Even with the curtailment of the staff the Hospital
is working in quite a satisfactory manner.
I have the honour to be,
Your Lordships,
Obedient servant,

Charles J. Trimble
The Director of Ambulance,
St. John’s Gate,
Clerkenwell. E. C.


In zijn geheel te lezen op http://museumstjohn.org.uk/etaples-weekly-reports-15th-november-1916/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 15 Nov 2018 9:44    Onderwerp: Reageer met quote

The Leader, 15 november 1915, over Generaal Birdwood

Our wounded men now in London speak in the most affectionate terms of General Birdwood, who seems to have identified himself heart and soul with his Australian soldiers. Dressed just like the men he tramps about the trenches, encouraging and directing them. One boy was firing away at the Turks when someone touched him on the shoulder. “Here, go to blazes” he exclaimed, impatiently, and looking round, discovered to his dismay that he was addressing the General. “It’s all right, my boy,” said the latter, patting him on the shoulder, “but let’s have a go at them, will you?” and he took the privates’ gun for a turn.

http://www.centenaryww1orange.com.au/events/15-november-1915/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 15 Nov 2018 9:46    Onderwerp: Reageer met quote

Quote by Winston Churchill in the House of Commons, 15 November 1915

"At the beginning of this War megalomania was the only form of sanity."

https://winstonchurchill.org/uncategorised/quotes-slider/house-of-commons-15-november-1915/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 15 Nov 2018 9:48    Onderwerp: Reageer met quote

The First World War Letters Of H.J.C. Peirs - a digital history

8th Queens
B.E.F.
15-11-1915
recd 18-11 ‘15

My dear Father,

Many thanks for yours of the 11th received yesterday also for the promise of a ham. We have now got the mess on a better footing and are getting things regularly from the Field Force Canteen, so please do not worry to send things in future or any how so prolifically as there is no reason why the mess should feed at your expense. Still I would not say that an occasional little trifle would not be acceptable.

We were warned at 2 hours notice to relieve trenches last night & we came in late in consequence. I got in presumably about 1:30 but the chief reason for the delay was the activity of the Huns in shelling the main road which hung up all the transport & reliefs in the district for a good hour or more & yet they did no damage except to some houses & trees by the roadside. We are going for them tonight I believe with every gun in the neighbourhood as the Bosches have been getting rather uppish with their skills lately & want to be put in their place. The guns are beginning now (5:30 p.m.) & the shells big & little are whistling away far overhead, while we are quite comfortable under the lea of a hill & quite secure from everything which does not drop direct from the skies.

Unfortunately our fire trenches are not so protected, so they may retaliate on them, which they are rather fond of doing.

I don’t think I should let you know exactly where we are in the trenches but from the indications I have given with regard to the canal should help you as I only know of one round here. The rest camp is at a place beginning with R ʌ5 miles south of a town beginning with P which I have already mentioned.

Yesterday I had to conduct 2 M.P.s round our billets They were brought up by one of the staff to be shown round the trenches, but owing to the shelling aforesaid he did not dare risk their valuable lives by taking them into the trenches so he compromised by showing them the men in billets.

I took them round & I think opened their eyes a bit as I am not sure they did not expect to find each man in a bed, whereas they were all together in such houses as had not been absolutely smashed to bits & some sort of roof or upper floor still standing & mostly in pitch darkness except for candles, as of course there is no glass left in these villages near the trenches owing to its being broken by concussion & the windows are blocked up to keep out the balmy breezes

However they are doing in such places & it is marvelous how cheery they are.

I was a little too early with them, as about an hour afterwards the place was shelled & we had to get the men out. However they didn’t hit the house or do any damage at all. I expect this shelling business will get a little heavier now as the leaves are off the trees, or it may be that they have got some new batteries up, but it has been much more noticeable lately. It might be that it is in reply to our own, as our people don’t appear to stint the ammunition nowadays & loose off whenever they’ve a mind to. I hear that the Munition Ministry has not yet sent a single shell out, so when theirs begin to arrive the bally guns will get red hot in trying to loose it all off.

To revert to the M.P.s one was a Unionist a [condescending sot], of course, who thought he was conferring a favour on the men by coming to see them & the other a Labour M.P. I forget their names. The Unionist was rather like the M.P. in Stalking & Co. who went to talk to the boys. They both certainly knew nothing whatever about soldiering & the one in question had some rotten ideas to propose which I proceeded to squash at once.

I take it that we shall be here for a week before we clear out & I think it will be not so bad, if the weather holds up. It was glorious to-day though cold & freezing a bit, in fact it was possible to get in last night over the mud without going in very deep.

Many thanks for your subscription to the Plum Pudding fund & also for taking so much trouble about the license.

By the way, it occurs to me that Trustee Stocks must depreciate now that govmt. loans are being issued at 4½ & 5% unless they are in something reasonable at par. I don’t want to make any alteration, but it should be considered for my Trustee Stocks. What do you think?

Yours

Jack

http://jackpeirs.org/letters/15-november-1915/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 15 Nov 2018 9:49    Onderwerp: Reageer met quote

Dagboek Raphaël Waterschoot - 1915

15 november 1915 maandag
Koning Alberts naamdag. Om 9 uur B.V. in de hoofdkerk mes voor het welzijn van het Vaderland en den koning; veel volk in de kerk, al de overheden zijn er tegenwoordig. Bij het uitgaan der kerk wordt er veel in de potten voor de krijgsgevangenen verzameld. Sedert een 3 tal weken staan er des Zondags aan alle missen heeren met bussen waarin geld verzameld wordt voor het werk der belgische krijgsgevangenen. Men hoort nog altijd goed bombardeeren in de verte. De groote familiën der vluchtelingen uit St Charles worden in eenige ledigstaande werkmanswoningen onder dak gebracht. Leonie Lentacker werkt 3 dagen op de fabriek deze week. Verder in de stad alles als naar gewoonte.

http://www.oorlogsdagboek.org/1915%20oorlogsdagboek%201915/scannen0195.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 15 Nov 2018 9:51    Onderwerp: Reageer met quote

De rol van het Ottomaanse Rijk tijdens de Eerste Wereldoorlog

(...) De slag om de Dardanellen - Een eerste aanval op de Dardanellen werd gedaan op 19 februari 1915 door de Britten. Door middel van bombardementen en de inzet van mariniers die het Ottomaans geschut wisten te vernietigen wisten de Britten in de twee weken die volgende flinke schade toe te brengen. De Ottomanen wisten echter terug te slaan en de Britten trokken zich op 4 maart 1915 terug. Beide zijden waren zich er van bewust dat er een nieuwe aanval zou volgen en gingen aan de slag met de voorbereidingen. De Britse generaal Ian Standish Monteith Hamilton zag zich genoodzaakt kennis over het gebied op te doen door toeristische folders te lezen vanwege een gebrek aan informatie, terwijl ondertussen de Duitse generaal Otto Liman von Sanders werd aangesteld als gezaghebber over 60.000 Turkse militairen.

Britten verliezen zeestrijd - Ondanks de gebrekkige communicatie en samenwerking tussen de landmacht en de marine van de geallieerden gingen ze op 18 maart 1915 wederom ten aanval. Het werd een blamage. De Britten bestookten de forten van Medjidieh, Chanak en Hamidieh, maar werden ondertussen zelf ernstig getroffen door de Ottomaanse artillerie. Naast de beschietingen bevonden er zich in de wateren ook tal van zeemijnen waardoor diverse Britse schepen werden beschadigd of zelfs zonken. Na slechts een zes uur durende strijd, van elf uur ’s ochtends tot vijf uur ’s middags, hesen de Britten het vlaggensein ‘general recall’ en trokken ze zich terug.

Nederlagen leidden tot evacuatie Britse soldaten - Ondanks de gekrenkte trots van de Britten weigerden ze om de aanval in zijn geheel te staken. In de maanden die volgden werden diverse aanvallen uitgevoerd, zowel op zee als door landtroepen met als doel de Ottomanen op de knieën te krijgen en inname van Istanbul. De nederlagen voor de Britten stapelden zich op en duizenden Britse soldaten lieten het leven. De slag om Gallipoli, die op 25 april 1915 was ingezet, verliep zo moeizaam dat de aanwezige legerleiding de Britse overheid berichtte dat het of meer troepen moest sturen of moest overgaan tot evacuatie van de aanwezige manschappen. Op 10 november 1915 kwam Lord Kitchener ter plaatse om zelf een risico inschatting te maken, dit leidde er toe dat er vanaf 15 november 1915 gestart werd met de evacuatie van de Britse soldaten uit de regio. In december 1915 en januari 1916 werden alle Britse manschappen geëvacueerd en trok de Britse vloot zich terug. Het derde front was verloren, mede door de onderschatting van de kracht van het Ottomaanse Rijk door de Britten.

https://isgeschiedenis.nl/nieuws/de-rol-van-het-ottomaanse-rijk-tijdens-de-eerste-wereldoorlog
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 15 Nov 2018 9:53    Onderwerp: Reageer met quote

Bornem, WOl: DAGBOEK PATER VAN DONINCK

Maandag 15 november 1915 (dag 471)
Om 12 uren gaat Benedictus te voet over Wintam–Schelle naar Hoboken, neemt daar de tram tot aan de Turnhoutse Poort te Antwerpen, en tramt om 4 ½ voort naar Herentals, waar hij om 7 ½ aankomt.
Te Herentals waren nog 30 Duitsers ingekwartierd.

http://www.wo1bornem.be/dagboek-pater-van-doninck/detail/nws-282-maandag-15-november-1915-tot-en-met-zondag-21-november-1915
Algemeen overzicht: http://www.wo1bornem.be/dagboek-pater-van-doninck/dagboek-pater-van-doninck--1915
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15295
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 15 Nov 2018 9:57    Onderwerp: Reageer met quote

Mobilisatie 1914-1918 - Zierikzee

De moord op de Oostenrijkse troonopvolger Frans Ferdinand op 28 juni 1914 en de reactie van de Oostenrijkse regering op 23 juli 1914 op deze moord had voor Europa en ook voor ons land zeer grote gevolgen. Op 31 juli daaropvolgend was de Nederlandse regering van mening dat een oorlog tussen Duitsland en Rusland spoedig zou uitbreken en besloot ’s middags om tien over twaalf over te gaan tot de mobilisatie van alle militaire reserve-eenheden. Om drie uur die middag werden op alle gemeentehuizen in het land de mobilisatieoproepen voor de Landweer, Militie en Zeemacht aangeplakt en door het luiden van de kerkklokken onder de aandacht van de bevolking gebracht. Reeds de volgende dag was de mobilisatie van de grens- en kustbewaking een feit. Hoewel Nederland buiten het conflict bleef en haar neutraliteit behield, zou de mobilisatie vier lange jaren duren en ook aan Zierikzee en het eiland niet ongemerkt voorbijgaan. Al in de eerste week van augustus werd de derde compagnie van het 38ste bataljon landweerinfanterie in Zierikzee gelegerd.
De eerste dagen werden de manschappen bij de burgers ingekwartierd om vervolgens in het pand Oude Haven nz. A 429 (thans Noordhavenpoort 2) te worden gekazerneerd. De commandant van genoemde eenheid bood de oud-officier dokter A, van der Hoeven, arts te Zierikzee, de betrekking van officier van gezondheid voor het garnizoen. Deze aanvaardde het aanbod met graagte, “om zo voor zijn vaderland nuttig werkzaam te kunnen zijn”. Al direct werd de dokter de met ernstig zieke soldaat Geluk uit Sint Annaland geconfronteerd. Deze had een kou gevat en had dagelijks verpleging nodig. Daar dit in de volgepropte kazerne onmogelijk was, werd besloten Geluk over te brengen naar het hospitaal in Middelburg. Daar werd hij wegens ernstig borstlijden afgekeurd en naar zijn woonplaats vervoerd, waar hij enkele weken later overleed. De eerste zorgen van de dokter waren een beter onderkomen voor de manschappen en de dringende behoefte om een hospitaal in te richten waar ernstig zieken konden worden verpleegd. Het huis aan de Oude Haven was overbevolkt en volkomen ongeschikt om het grote aantal manschappen (circa 100) te bergen.
De verhuizing naar de ambachtsschool aan het Kerkhof was een grote verbetering. De gemeente Zierikzee verhuurde dit uit circa 1600 daterende patriciërshuis voor één gulden per dag aan het Rijk ten behoeve van het gedetacheerde landweerbataljon. Spoedig werd ook een gebouw gevonden om een hospitaal in te richten. Het voormalige evangelisatiegebouw in de Lange Nobelstraat A 157 (thans 34) werd welwillend ter beschikking gesteld. Van alle kanten werd hulp geboden bij de inrichting. Burgemeester Van der Vliet zorgde dat over beddengoed en huishoudelijke artikelen uit gebouw voor besmettelijke ziekten in de Manhuisstraat kon worden beschikt. De hervormde diaconie schonk nachtkastjes en lakens, burgers brachten tafels en stoelen, boeken en tijdschriften en het Rode Kruis zorgde voor wijn, jam, chocolade en schilderijen. Op 15 november 1914 werd het hospitaal geopend en werd door het Militair Gezag als zodanig erkend met alle rechten in oorlogstijd. Mevrouw Van der Hoeven werd benoemd tot directrice. Zij verzorgde de huishouding, en steunde en troostte ernstig zieken, die vaak ver verwijderd van hun familie in eenzaamheid leden. In het tegenover het hospitaal gelegen “Lokaal voor soepuitdeling” werden de maaltijden bereid. In het hospitaal werden alleen de ernstig zieke militairen verpleegd. De lichtere gevallen kregen na onderzoek tijdens het ziekenrapport “kwartierziek” al dan niet met voorgeschreven bedrust, anderen kregen vrij van “staande en lopende dienst”. Een enkeling misleidde de dokter en simuleerde een of andere kwaal omdat hij geen zin had in een lange, vaak zware veldoefening. Meestal vielen ze echter door de mand. De invasie van de Belgische vluchtelingen bracht voor de dokter en zijn hospitaalsoldaten extra zorgen mee. Een gedeelte van de Concertzaal werd ingericht om de zieke vluchtelingen onder te brengen. Ook bij de ernstige gevolgen van de diverse mijnexplosies op het eiland en het bombardement op Zierikzee in de nacht van 29 op 30 april 1917 verleende de dokter en zijn hospiks belangrijke hulp. Het grote aantal zieke militairen tijdens de Spaanse griepepidemie in 1918 stelde de dokter en zijn medewerkers voor grote problemen. Naast de reguliere patienten moesten in totaal 83 griepgevallen worden verpleegd. Het hospitaal bood echter aan maximaal 25 zieken plaats. Gelukkig kon men beschikken over het leegstaande gebouw van het Leger des Heils in de Kinderstraat B 413a (thans 1), dat als dependance werd ingericht. Toen op 9 december 1918 het hospitaal werd gesloten bedroeg het aantal verpleegden sinds de opening 306. (...)

https://www.zierikzee-monumentenstad.nl/kk_2900003.html/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Tijden zijn in GMT + 1 uur
Ga naar Pagina 1, 2  Volgende
Pagina 1 van 2

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group