Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

Bloedige gevechten te Nazareth 1918 (nabij Deinze)

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Overige oorlogstonelen in België Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
geert



Geregistreerd op: 2-6-2006
Berichten: 578
Woonplaats: Vlaanderen

BerichtGeplaatst: 04 Jun 2006 23:02    Onderwerp: Bloedige gevechten te Nazareth 1918 (nabij Deinze) Reageer met quote

Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
derwisj



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 7550
Woonplaats: aalst

BerichtGeplaatst: 04 Jun 2006 23:05    Onderwerp: Reageer met quote

Lijkt mij een foto uit 1914...
pascal
_________________
http://www.feitelijkverenigd.be/wp-content/uploads/2005/08/banner-CTIDK-bovenaan.jpg
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
geert



Geregistreerd op: 2-6-2006
Berichten: 578
Woonplaats: Vlaanderen

BerichtGeplaatst: 04 Jun 2006 23:35    Onderwerp: Reageer met quote

die datum, is dat 1914 of 1918 op dat bord dat ze vasthouden?
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
derwisj



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 7550
Woonplaats: aalst

BerichtGeplaatst: 05 Jun 2006 1:02    Onderwerp: Reageer met quote

Kan het niet lezen, maar aan het uniform te zien is het 1914; in 1918 zouden ze het kaki uniform met de adrianhelm gedragen hebben; en ook de tekst op de kaart wijst erop : de eenheid werd kort daarvoor gevormd...waarschijnlijk een verzameling van verloren geraakte soldaten of soldaten uit een of andere ondersteuningsdienst (bakkers, koks, enz...) die dan in een "makeshift" eenheid in de verdediging geworpen werden...
pascal
_________________
http://www.feitelijkverenigd.be/wp-content/uploads/2005/08/banner-CTIDK-bovenaan.jpg
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
geert



Geregistreerd op: 2-6-2006
Berichten: 578
Woonplaats: Vlaanderen

BerichtGeplaatst: 05 Jun 2006 8:03    Onderwerp: Reageer met quote

lijt me inderdaad zoiets, de uniformen, en dit soort foto lijkt me niet 4 jaar oorlog uit te ademen.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Patrick Mestdag
Moderator


Geregistreerd op: 30-5-2005
Berichten: 5610
Woonplaats: De Pinte

BerichtGeplaatst: 05 Jun 2006 8:38    Onderwerp: Reageer met quote

Ik lees op het bord
Detachement des cyclists en campagne 1914 .

Waarschijnlijk een foto genomen op oefening,
kort voor het uitbreken van de oorlog
Of dan bij het prille begin ervan .

Nu gevechten bij Nazareth , dat is aan de schelde ,
en daar zijn maar een paar meldingen van , achterhoede gevechten
bij de terugtrekking naar de ijzer , omringende dorpen
zoals Semmerzake –Besselaere – Schoonaarde komen daarbij ter sprake
Melle waar er groot treffen was met de franse fussiliers Marins
ligt daar niet ver van ten noorden .

Dus die Cyclisten eenheid zal waarschijnlijk aan de schelde bij Nazareth
In gevecht geraakt zijn met het oprukkende duitse leger begin October 14 .
En daar zware verliezen geleden hebben.

Dat is wat ik ervan denk.

@+
Patrick
_________________
Verdun ….papperlapapp! Louis Fernand Celine
Ein Schlachten war’s, nicht eine Schlacht zu nennen“ Ernst Junger .
Oublier c'est trahir ! marechal Foch
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
derwisj



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 7550
Woonplaats: aalst

BerichtGeplaatst: 05 Jun 2006 12:24    Onderwerp: Reageer met quote

Ha, wacht eens...op de foto staat "deze groep is gemaakt kort voor de gevechten???"; misschien bedoelen ze met groep gewoon groepsfoto; een andere uitdrukking...
pascal
_________________
http://www.feitelijkverenigd.be/wp-content/uploads/2005/08/banner-CTIDK-bovenaan.jpg
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Andre



Geregistreerd op: 20-7-2006
Berichten: 61

BerichtGeplaatst: 20 Jul 2006 13:16    Onderwerp: Reageer met quote

Dit is een groep rijkswachters waarvan de foto genomen werd kort voor de gevechten te Nazareth (Edemolen - Steenweg Deinze)
Op de plaats van het gevecht werd een monument opgericht.

Het monument bestaat uit een 2m hoge zuil waarop de namen prijken van de gesneuvelde rijkswachters die in 1914 een moedige strijd vochten tegen de Duitse vijand.

Op 24 april 1933 werd beslist het “Feest van de Rijkswacht” vast te stellen op 7 oktober van ieder jaar, ter herinnering aan de “Slag bij Edemolen”. Op 7 oktober 1937 werd het gedenkteken plechtig ingehuldigd. Ook nu nog wordt ieder jaar de Slag bij Edemolen herdacht.

Eenzelfde foto hangt in de raadszaal van het Gemeentehuis te Nazareth

Met vrienelijk groet

Andr Van Wettere Wink
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Patrick Mestdag
Moderator


Geregistreerd op: 30-5-2005
Berichten: 5610
Woonplaats: De Pinte

BerichtGeplaatst: 20 Jul 2006 14:37    Onderwerp: Reageer met quote

Bedankt Andre voor de verduidelijkingen

zal er eens langs gaan is verdorie vlak bij waar ik woon
en fototje nemen van het
Monument gesneuvelden Edemolen

Oorlogsmuseum te Nazareth.
Het museum is gelegen in de oude gebouwen van het OCMW
WIELKINE drapstraat 16 NAZARETH.

De slag bij Edemolen dd. 7 oktober 1914.
Een peloton wielrijders van de Rijkswacht onder het bevel van Kapitein Fremault,
en de brigade Gavere leveren strijd aan de Edemolen verschillende Rijkswachters zullen er de dood vinden.
Uit
http://home.scarlet.be/~dj158332/

vrouwtje wist van het bestaan van het museum af
komt er vaak langs
ikke niet Embarassed
dacht dat jij dat wel wist aldus mijn madam
welwelwel ...

@+
Patrick
_________________
Verdun ….papperlapapp! Louis Fernand Celine
Ein Schlachten war’s, nicht eine Schlacht zu nennen“ Ernst Junger .
Oublier c'est trahir ! marechal Foch
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
geert



Geregistreerd op: 2-6-2006
Berichten: 578
Woonplaats: Vlaanderen

BerichtGeplaatst: 21 Jul 2006 23:10    Onderwerp: Reageer met quote

ik kreeg de foto van de zoon van een oud-rijkswachter, die was op zijn beurt oud strijder van 14-18, na de oorlog dus bij de rijkswacht gegaan.Misschien kende de man wel personen vanop de foto. Hijzelf was afkomstig van Lootenhulle, niet ver van Deinze.
Bedankt Andre voor de uitleg, ik woon te Aalter, dus ook niet ver van dat monument, had er ook nog niet van gehoord.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Patrick Mestdag
Moderator


Geregistreerd op: 30-5-2005
Berichten: 5610
Woonplaats: De Pinte

BerichtGeplaatst: 24 Jul 2006 12:17    Onderwerp: Reageer met quote

Tientallenmale voorbijgereden zonder er werkelijk acht op te slaan .
Zoals we allen wel doen . Embarassed
Dit maal weet ik het ,
en de veldslag zal wel meer een dodelijke schermutseling geweest zijn .
Hoop wat meer te weten na het bezoek aan het museum .
Nu nog een foto vinden van die verdwenen molen het cafe was dicht .






dat is dan voor een bezoek op 5 augustus Nazareth.


@+
Patrick
_________________
Verdun ….papperlapapp! Louis Fernand Celine
Ein Schlachten war’s, nicht eine Schlacht zu nennen“ Ernst Junger .
Oublier c'est trahir ! marechal Foch


Laatst aangepast door Patrick Mestdag op 17 Jun 2010 9:24, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Patrick Mestdag
Moderator


Geregistreerd op: 30-5-2005
Berichten: 5610
Woonplaats: De Pinte

BerichtGeplaatst: 05 Aug 2006 23:41    Onderwerp: Reageer met quote

Wat ik nog meer heb gevonden
De foto waar dit hele topic mee begon is van 1913 .

Op 7 oktober 1914 was kapitein Fremault met ongeveer 40 rijkswachters op het gehucht Edemolen te Eke bij Nazareth in een dodelijk treffen gewikkeld met een kolonne Duitse cavalerie, minstens tienmaal sterker dan zijn eigen eenheid. Het gevecht duurde ongeveer twee uren en had erg dramatische gevolgen voor de rijkswachters. Joseph Van den Bergh, toen rijkswachter en van 1928-1932 veldwachter te Ingooigem, was er ook bij betrokken en werd zwaar gekwetst. Bevelhebber Fremault werd gedood, toen hij op het kruispunt Edemolen een gewonde makker hielp. Bovenste rij tweede van links is Joseph Van den Bergh.
Uit
http://www.anzegem.be/anzegem.digitaal/details.asp?id=1880

-------------------------------------------------------------------------------------

7 Oktober 1914 Het Gevecht te Edemolen



Tijdens de eerste dagen van oktober heeft de Duitse legerleiding het 4de Cavalerie Corps verzameld in de streek Mons—Valenciennes, met de bedoeling de Franse linkerflank die zich uitstrekt tot Arras, te overvleugelen. ( de race naar de zee)

De val van Antwerpen schijnt nochtans nakend en het gevaar dat het Belgisch Leger, onvoldoende omsingeld, zal proberen te ontsnappen in de richting Gent, Kortrijk, Doornik om er zich bij de geallieerde legers te voegen en de Duitsers in de rug en de flank aan te vallen, noopt de Duitsers ertoe zich naar het noorden te verplaatsen.
Het IV° Cavalerie Corps krijgt aldus opdracht zich op 6 oktober te verzamelen ten zuiden van de lijn Menen—Kortrijk en sterke verkenningen uit te voeren naar het noorden en het oosten. Deze worden daarenboven gelast, zover mogelijk naar het noorden, alls spoorwegen komende van Gent te vernietigen.

Deel uitmakend van bet IV° Cavalerie Corps moet meer bepaald de Beierse Groepering Von Tannstein (naar de naam van zijn bevelhebber Majoor Von Tannstein) onze aandacht trekken; het zal op het peloton Fremault stoten. De groepering bestaat uit:
— drie eskadrons van elk 120 ruiters;
— een compagnie wielrijders (200 man);
— een halve batterij te paard (2 kanonnen).
op 6 oktober is het gekantonneerd te Aalbeke.

Generaal Clooten is op de hoogte van alle bewegingen van de vijand door de brigades van de Rijkswacht en het personeel van de spoorwegen. Hij is ingelicht over de val van Antwerpen en het plan van het Belgisch Leger om in de doorgang tussen de Kust en Schelde— Leie, het geallieerde leger te bereiken. Er wordt aan Generaal Clooten opgelegd deze terugtocht te beschermen en hiervoor te allen prijze het bruggehoofd Gent te behouden en de intenties en de sterkte van de Duitsers te peilen ten zuiden van de Leie.
Met het doel deze inforniaties in te winnen stuurt Generaal Clooten verkenningen vanuit Gent,
waaronder:

Het peloton wielrijders Fremault en de auto-mitrailleuse van Luitenant bij de Rijkswacht Vigneron die vanaf de weg Gent-Oudenaarde (Herberg Hutsepot) vertrekken op 7 oktober om 8 uur on een verkenning uit te voeren richting Waregem (langs Ouwegem en Kruishoutem);- Het eskadron ruiterij Puck Chaudoir (van de Luikse Burgerwacht) dat te Nazareth kantonneert en op 7 oktober om 4 uur vertrekt met 54 man te paard, drie torpedos (auto’s) en de auto—mitrailleuse van Luitenant van de Grenadiers Oor, in de richting Kruishoutem. (Ter inlichting: een trein met twee compagnies Franse infanteristen komende van Duinkerken zal halt houden te Deinze. Bovendien kantonneert een eenheid, bestaande uit Belgische vrijwillIgers, te Kruishoutem).




De Bewegingen van het Eskadron Chaudoir

Het Eskadron van de Burgerwacht te paard van Luik, onder het bevel van Commandant Puck Chaudoir, heeft zijn naam verbonden aan talrijke heldenfeiten, waaronder deze die plaats hadden op 7 oktober: “cet episode fameux dans l’histoire de l’escadron Chaudoir” (Jean de Lanier).

Om het gevecht bij de Edemolen beter te begrijpen zullen we eerst de bewegingen volgen van deze eenheid.
Reeds op 6 oktober ‘s avonds ontvangt Jean de Lanier in het
kantonnement te Nazareth een telefonisch bericht komende van Kapitein
Fremault te Zwijnaarde. Generaal Goffinet laat weten dat een sterke
Duitse troepenmacht gekantonneerd ligt bij Wortegem.

Het eskadron vertrekt op 7 oktober om 4 uur s’ morgens in de richting Kruishoutem.
Het vriest en alles laat een mooie herfstdag voorzien.
Tegen zonsopgang neemt Commandant Chaudron de richting van Wortegem.
De velden liggen wit van ijzel.
De vijand wordt door Chaudoir ontdekt in het Spitaalbos.


Chaudoir trekt achteruit tot Kruishoutem terwijl Luitenant Oor zich met zijn auto—mitrailleuse opstelt te Nokere. Chaudoir ontplooit zijn eenheid met de ruiterij op de vleugels en rukt op in de richting Nokere. Ze worden tegengehouden door burgers die hen verwittigen dat het in de omtrek vol met Duitse soldaten is, die in bet kasteel overnacht hebben; Chaudoir en Oor trekken zich terug naar Kruishouterm. Van op de kerktoren ziet Luitenant Oor de Groepering Von Tannstein uit de bossen komen in de richting van Nokere en later Huise; deze vijandelijke eenheid heeft als opdracht de spoorweg. te Deinze te vernietigen en de lijn Deinze — Torhout te verkennen (relaas Von Poseck).


In Kruishoutem bevindt zich slechts de kolonne van de Burgerwacht, bestaande uit 40 ruiters te paard, 16 ruiters in autovoertuigen en de drie mannen van Luitenant Oor.
De vrijwilligers van Kruishoutem zijn per trein vertrokken.

Om niet overvleugeld en afgesneden te worden en Deinze te dekken, stuurt Chaudoir zijn ruiterij naar Nazareth. Chaudoir zelf snelt per auto met een klein detachement en met de auto—mitrailleuse naar Huise. Hij wil tijd winnen door de Duitsers te vertragen. Te Lozer ontmoet hij Kapitein Fremault met zijn rijkswachters—wielrijders en er wordt samen besloten dat Chaudoir Huise zal bezetten en Fremault het kruispunt (“Het Peerdeke”) van de wegen Gent—Oudenaarde en Kruishoutem—Nederzwalm. Vanuit deze opstellingen kan flankvuur afgegeven worden tegen de oprukkende Duitsers.
Dit moet de ruiterij toelaten te ontsnappen aan de opmars van de vijand
.

Juist voôr Huise valt Chaudoir op de vijand. Een vuurgevecht breekt los en de Duitse ruiterij slaat op de vlucht. In Huise verneemt Chaudoir dat een grote Duitse troepenmacht van meer dan 1000 ruiters, cyclisten en artillerie reeds door het dorp getrokken is.
Hij is waarschijnlijk in kontakt geweest met de achterhoede ervan, terwijl
het gros toen reeds Edemolen naderde.

Chaudoir neemt de richting van de Oudenaardse Steenweg om daarlangs,
via Edenolen, zijn Eskadron in Nazareth te vervoegen. Vlak bij de
Oudenaardse steenweg steekt hij het peloton Fremault voorbij.
Hij is reeds de Ledebrug op de baan Gavere-Nazareth voorbijgereden,
Als zijn voertuigen rond 11.30 uur juist voor bet kruispunt Edemolen,
onder vuur genomen worden door de Duitsers.
Vermoedelijk betref het hier de vijandelijke voorhoede;
door zijn grotere snelheid is Chaudoir met zijn auto's op een zijdelingse
reisweg het gros van de Duitse troepen voorbijgestoken.

De tussenkomst van de auto-mitrailleuse van Luitenant Oor geeft aan
de Groep Chaudoir de gelegenheid on te ontsnappen en Nazareth te
bereiken, zonder dat dit aan de Belgen meer dan één gekwetste kost.
Deze, Dartois, zal nadien in bet "Institut Moderne" te Gent overlijden.

Terwijl Chaudoir Generaal Clooten telefonisch op de hoogte stelt
van de Duitse opnars dringt het geluid van een zwaar vuurgevecht
door tot het centrum van Nazareth. Plots arriveert de oppasser van
Kapitein Frenault: Het rijkswachtpeloton is omsingeld te Edemolen.

Spoedig geeft Commandant Chaudoir zijn bevelen: de auto-mitrailleuse
van Luitenant Oor zo snel moqelijk naar de molen,
het eskadron zelf op draf naar Edemolen.

Chaudoir neemt nog vlug kontakt op met de Franse Compagnies die juist
aangekomen zijn en keert in galop naar zijn eenheid terug.

Nabij de aansluiting met de steenweg Deinze - Gavere wordt
afgestegen. In de verte, richting Edemolen, ziet men een grote brand.
De ruiters ontplooien zich rechts en links van de baan. Het eskadron
zet zich te voet in beweging met initiale aanvalsas de baan Nazareth
Kruishoutem, in de richting van het kruispunt met de steenweg
Deinze - Gavere. De aanval op de Edemolen is begonnen.


Het Gevecht van de Rijkswachters bij de Edemolen

Wat is er intussen gebeurd met bet peloton Fremault ?


Reeds vanaf 11 uur heeft Fremault van op het door zijn peloton
bezette kruispunt laten vuren op de Duitsers, die hij ziet defileren
te Ouwegem. Doch wanneer hij het gerucht hoort van het treffen te
Edemolen en denkt dat Chaudoir in moeilijkheden verkeert, besluit
hij de burgerwacht ter hulp te snellen. Fremault, op terugweg naar
Gent, heeft geen enkele andere reden on langs Edemolen om te gaan.
Hij geeft bevel tot het nemen van de naderingsmars volgens de dril
van het peloton in spits.



Rond 12 uur- bereikt de verkenner Edemolen, waar Chaudoir juist
vertrokken is. De verkenner bemerkt de Duitsers oprukkend vanuit
Kruishoutem en opent bet vuur. Het peloton sluit aan, met de auto-
mitrailleuse van Luitenant Vigneron midden op het kruispunt.


Fremault geeft onmiddellijk bevel zich in de huizen links en rechts
van de baan te verschansen en front te maken in zuidelijke richting.
Op dat ogenblik, bet is nu ongeveer 12 uur, verschijnt de brigade
van Gavere (twee gendarmen, en tien vrijwilligers) op het toneel
en stelt zich ter beschikking van Fremault. Deze brigade is spontaan
op het gerucht van het gevecht van 11.30 uur afgekomen. Het is te
veronderstellen dat op het ogenblik dat het peloton Fremault het
kruispunt te Edemolen bereikt , het gros van de vijand er reeds in
aantocht is.


Rond 12.20 nut bemerkt Fremault dat de vijand, onder dekking van
de menigvuldige hagen in de streek, hem links en rechts overvleugelt
en de weg naar Gavere afsnijdt. Hij geeft bevel aan Vigneron naar
Eke door te breken en hulp te zoeken in die richting (hij weet dat
tie Franse territoriale Infanterie vandaar in aantocht is ) en stuurt
een estafette per fiets naar Nazareth cm Chaudoir ter hulp te roepen.


De Duitsers gaan over tot de stormloop doch worden met zware
verliezen teruggeworpen. Ze steken echter de hoeven, waarin de
rijkswachters zich nu verdedigen, in brand. Deze moeten hun
schuilplaats onder een hels vuur van de vijand verlaten en
hergroeperen zich op bevel van Fremault rond en op de berm van de
molen ten noorden van het kruispunt, langs de weg van Nazareth.
"Nannen blijft in blok en verschanst U ! Feu a volonte" zijn de
laatste bevelen van Kapitein Fremault (relaas Tachel). Enkele
ogenblikken later sneuvelt Frenault (terwijl hij een getroffen
wachtmeester ter hulp snelt); bijna alle rijkswachters worden gedood,
gekwetst of gevangen genomen. Slechts een tiental kunnen de berm
bereiken waar ze stand houden tot rond 14.30 uur, wanneer de
tegenaanvallende burgerwachters de molen bereiken en,
samen met de Fransen, de Duitsers achteruit slaan.

Het verdere Gevecht bij de Edemolen

Het in tirailleur ontplooide eskadron Chaudoir, gesteund door de
auto-mitrailleuse Oor, rukt op naar de hoeve gelegen op het
verbindingspunt van de initiale aanvalsas met de steenweg
Deinze - Gavere. De vijand wordt eruit verdreven en de aanvalsrichting
gewijzigd, richting kruispunt Edemolen.


De aanval van Chaudoir wordt een ogenblik afgebroken als de Duitsers
vijf gevangen rijkswachters als schild gebruiken om de weg terug
in zuidelijke richting te overschrijden
.


Op dat ogenblik verschijnen 300 Franse Infanteristen op het slagveld
- de twee compagnies die `s morgens in Deinze zijn aangekomen -
en gezamenhijk wordt de aanval voortgezet. De herberg op het
kruispunt wordt gezuiverd en de Duitsers trekken zich overhaast
terug.

Twee Engelse auto-initrailleuses komen aangesneld uit de richting
Deinze maar ze zijn te laat om nog aan de strijd deel te nemen.


Om 14.52 uur is het gevecht ten einde.
De Duitsers tellen 68 doden en een hondertal gewonden (Tachel).
Hun gesneuvelden en gekwetsten voeren ze met zich mee tijdens hun terugtocht.

Op de steenweg Deinze - Gavere, ter hoogte van de molen, hebben de
Duitsers een barricade opgericht om de doortocht te beletten van
onze auto--mitrailleuse. Langs de boord van de weg wordt een hoeve
in brand gestoken om hun operaties door de rook te beschermen.
Het detachement Von Tannstein hergroepeert zich te Waregem en keert terug
naar bet zuiden zonder haar opdracht te hebben vervuld.

De Burgerwacht heeft geen andere verliezen dan die van Dartois,
waarschijnlijk omdat het vijanelijk vuur geconcentreerd werd op de
auto-mitrailleuse, waarvan de pantsering flink gehavend werd.


Besluit

Dit treffen te Edemolen, waarbij nauwelijks duizend man betrokken
waren, was klein in het licht van het algemeen oorlogsgebeuren, doch
mag niet onderschat worden in het kader van de hinderlaagoorlog,
die in die periode noodgedwongen door het Belgisch Leger in onze
streken diende gevoerd te worden.
Het vertoonde bovendien deze zeldzaam
voorkomende bijzonderheid dat ALLE kategorieen van de Belgische
strijdkrachten en onderdelen van de andere Westers geallieerde
legers er gezamenlijk optraden:
- het aktief leger (Luitenant Oor met zijn auto-mitrailleuse);
- de burgerwacht (Eskadron Chaudoir van Luik);
- de Rijkswacht; het peloton wielrijders Fremault en de brigade
Gavere;
- de Franse Territoriale Compagnies die voor het eerst sedert de
oorlogsverklaring aan onze zijde streden;
- De Engelsen met twee auto-mitrailleusen, alhoewel die te laat waren
om nog tussen te komen.


Frémault.
Centrum voor de geschiedenis en de Tradities van de Rijkswacht.
Brussel. (Cliché Rijkswacht).

Een andere beschrijving

Die 6de oktober 1914 krijgt een sterk Duits detachement onder bevel van
majoor Von Tannstein en gekantonneerd te Aalbeke de opdracht:
de Lijn Deinze-Tielt-Torhout te verkennen en de
spoorwegen van Gent-Kortrijk en Gent- Oudenaarde te vernietigen. (1)
Hij vertrekt in het begin van de namiddag en stoot op een deel van het
eskadron van de Burgerwacht te paard van Luik onder bevel van commandant
Puck Chaudoir geholpen door de automitrailleur van luitenant Oor.
Terwijl Von Tannstein in de Spitaals Bosschen bivakeert,
keert Chaudoir naar zijn kantonnement te Nazareth terug;
kapitein Frémault die het peloton wielrijders van de groep Blondiau beveelt en die door de automitrailleur van luitenant Vigneron gesteund wordt, s gestationeerd te Zwijnaarde;
hij wordt van de nadering van de Duitse colonne verwittigd.

(1) OOR, Le combat d’ Eede-molen. Bulletin
Belge des Sciences Militaires. mei 1934, blz. 410.

Op 7 oktober 1914 verlaat Chaudoir Nazareth in de richting van Kruishoutem en Wortegem. Dank zij de inlichtingen verschaft door de bevolking, lokaliseert hij de vijand en ziet hij het begin van zijn verplaatsing naar het oosten: hij vreest voor zijn
kantonnement en stuurt zijn ruiters terug naar Nazareth,
zelf houdt hij de vijand nog een tijdje in het oog. Bij zijn terugkeer, rond 10 u 30,
ontmoet hij Frémault op het kruispunt van Lozer; samen beslissen ze dat Chaudoir zich naar Huyse begeeft en Frémault naar het kruispunt `t Peerdeken.
Te Huyse stoot Chaudoir op de Duitsers die op de vlucht slaan.
Hij verneemt van de bevolking dat een grote vijandelijke colonne
zopas voorbijgekomen is en de richting van Edemolen genomen heeft.
Chaudoir beslist dus naar Nazareth terug te gaan via `t Peerdeken en Edemolen;
hij stoot er om 11 u 30 op de Duitse voorhoede.
Dank zij de auto-mitrailleur van Oor, geraakt Chaudoir erdoor
en vervoegt zijn eskadron in Nazareth waar hij generaal Clooten verwittigt.
Gealarmeerd door het geluid van een zwaar gevecht
ziet hij iets later een koerier van kapitein Frémault aankomen,
die hem op de hoogte brengt van het feit dat deze laatste te Edemolen omsingeld is.

Wat is er gebeurd?
In `t Peerdeken geeft Frémault het bevel het vuur rond 11 uur te openen op de Duitse troepen die niet ver van Ouwegem voorbijkomen. Om 11 u 30 wanneer hij de schoten vanuit Edemolen hoort, snelt hij ernaartoe om Chaudoir te helpen. De brigade van
Gavere (twee gendarmen en tien vrijwilligers), gealarmeerd, begeeft zich ook op eigen initiatief naar de gevechtsplaats en voegt zich bij het peloton van Frémault.
Wanneer deze laatste bij Edemolen aankomt is Chaudoir juist vertrokken.
Zijn mannen verschansen zich in de grachten en achter de
hagen en va/len krach fig het geliucht aan, gesteund door de auto-mitrailleur van luitenant Vigneron die zich in het midden van de baan naar Gavere plaatst,
tussen de mijlpalen 7 en 8. Het gevecht duurde al 20 minuten,
toen Frémault bemerkte dat de eskadrons die de voorhoeden volgden een halve cirkel achter hem gevormd hadden, om hem elke terugtocht af te snijden.
De talrijke hagen in de streek hebben deze beweging gedekt.
Dadelijk snellen de gendarmen en vrijwilligers naar de huizen langs de
Baan, vastberaden om zich tot de dood te verdedigen.
Frémault slaagt erin een estafette naar Chaudoir te sturen terwijl Vigneron de
vijandige linie doorbreekt en naar Eke snelt om huip te zoeken.
Afgestapt van hun paarden lopen de Duitsers tevergeefs storm op de huizen
en steken ze uiteindelijk in brand. Om niet levend verbrand
te worden verlaten onze manschappen hun schuilplaats.,
en onder een hels vuur steken ze de weg over en schuilen bij de molen op een heuveltje



Dood van kapitein Frémault.
A.Keltelle. Centrum voor de Geschiedenis en de Tradities van de Rijkswacht. BRUSSEL cliché Rijkswacht).

Frémault sneuvelt evenals vijf andere gendarmen, vier anderen worden zwaar gekwetst en acht gevangen genomen, drie vrijwilligers sneuvelen eveneens.
In aller ijl komen Chaudoir en Oor aan; een heel deel van het gehucht brand!,
het knetteren van de brand mengt zich mrt het knallen van de wapens.

Chaudoir geeft het bevel de paarden in een klein bosje achter te laten en ontplooit zijn eskadron in een lange lijn tirailleurs op 2 a 300 meter van de vijand.
Ze zijn 1 tegen 10 maar Oor is daar ter hoogte van de linie,
langs de baan naar Deinze en de mitrailleur knettert !
Ze kan niet vooruit want de Duitsers hebben aan de ingang van het gehucht een barricade opgericht. Maar het terrein bevoordeeelt de aanvallers die kunnen vooruitrukken onder dekking van de dikke hagen, en die van de ene haag naar de andere rennen.
Plots weerklinkt een gewelddadig getier achter hen ,
en aan hun rechterkant zien ze 300 soldaten verschijnen met rode broeken,
de bajonet in de lucht. Dan hoort men vreugde en overwinningskreten:~
Vooruit! Leve Frankrijk! Leve de Belgen! Leve de Koning' (1).
Het was het wonder waarop men tijdens de oorlog dikwijls moet hopen.

(1) H. Marchant, o. c., blz. 84-85.
De hoop verandert van kamp, het gevecht verandert van ziel.
~De Duitsers maken zich snel uit de voeten, ze springen op hun paarden en vluchten in wanorde; ze nemen hun gekwetsten mee.
hun gevangenen en zelfs hun gesneuvelden. Redde wie zich redden kan. Ze hebben zelfs hun 2 kanonnen niet gebruikt! ~
In dat verdomde platteland ~, zal luitenant Von Preissung, getuige van het gevecht, later zeggen, ziet men geen lo passen voorzich.
Fransen en Belgen lopen storm op de barricades, verwijderen ze en dringen het gehucht binnen : kapitein Collignon, beveihebber van de
Franse troepen, jaagt een achtergebleven Duitser een kogel door he! hoofd.
Oor zet al schietend de achtervolging van de vluchtelingen in,
gesteund door de mitrailleur van Vigneron die met de Fransen uit Eke kwam.
Het is de overwinning en de wacht te paard van Luik mag zich op een nieuwe overwinning beroepen.
Het zijn de 2 Franse territoriale compagnies van Duinkerken, `s morgens aangekomen in Deinze, die op het gepaste ogenblik tussenbeide gekomen waren.
Na het verontrustend telefoontje van Chaudoir om 12 u 50
had het H. K. van generaal Clooten razend snel hun trein naar de Pinte gestuurd en dan naar Eke waar ze afstapten. - -
Om 14 u52 telefoneerde Chaudoir vanuit Nazareth:
Gevecht afgelopen , Duitsers teruggeslagen.

Kapitein Frémault, 16 gendarmen en vrijwilligers gesneuveld (1).
de verliezen zijn zwaar en ziehier hoe Chaudoir het slagveld beschrjjft:
we vechten nu al twee uur lang. Waar zijn de gendarmen?
Helaas.' Hier is er een, uitgestrekt in de gracht, een tweede, dan een derde. Een ander
ligt naast een huis met een gebarsten schedel waaruit de hersenen
te voorschijn komen.
Hier nog twee anderen. Hun hoofd werd afgerukt, de huid van hun gezicht bedekt hun nek. De ongelukkigen zijn afschuwelijk om te zien

Ik vervolg mijn macabere inspectie. Zittend op een mijlpaal, schokt een wachtmeester; hij doet me teken dat ik naar zijn rug moet kijken;
een wonde groter dan een hand heeft het vlees opengereten.
Op 10 meter van hem op de berm ligt een liniesoldaat, zijn armen gekruist. Het is nog een kind.
Hij weent zachtjes en roept: "Mama, Mama `. ik ga dichterbij.
- Moed, mijn jongen. men gaat je komen halen.
- Ho. het is niet nodig, ik ga sterven. 1k ben slechts 15 jaar oud;
maar ik had mij juist laten inlijven. Arme moeder!
Nog twee lijken . Ze schijnen naast elkaar te slapen.
Aan de hoek van een huis zit een soldaat in de houding van een geknielde schutter.
De dood heeft hem in een laatste beschermende beweging vereeuwigd .
Alleen zijn geweer is uit zijn handen gevallen en ligt aan zijn voeten.
Een boer doet mij teken dat ik moet naderen en toont mij een muur.
Achter deze muur, in een grote bloedplas (nooit had ik gedacht dat
Het menselijk lichaam er zoveel had) ligt een gendarme op zijn buik.
Het lichaam van de stervende rilt met regelmatige tussenpozen.
(1)H. Marchant, oc.. blz. 85-86.

En kapitein Frémault?Ik vind hem uiteindelijk, uitgestrekt aan de voet van de molen naast 2 manschappen.
Een kogel had zijn onderbuik doorboord en zijn ingewanden werden als een lange paternoster rneegesleurd.
De brave kameraad, de commensaal van Zwijnaarde die de sympathie had van iedereen, lijkt mij met zijn grote ogen aan te kijken. Zijn
gelaat is zeer rustig. Hij moet al glimlachend gevallen zijn. zonder te lijden. Zijn eeuwige pijp die hij tijdens het gevecht niet heeft laten
vallen is half opgebrand naast hem gerold. Van het detachement dat hem begeleidde zijn allen met uitzondering van 5 gevangenen en 6 gewonden gesneuveld.
Deze bescheiden dienaars van de orde hebben op dappere en eenvoudige wijze hun leven gegeven voor het land. Hun as ruste in vrede! (1)

Om 14 u 52 is alles afgelopen! (2) De Duitsers hebben zich naar het zuiden teruggetrokken nadat ze een boerderij in brand gestoken hebben; ze nemen de vijf gevangen gendarmen mee die in het kamp van Gustrof in Duitsland opgesloten zullen worden.Naast Frémault hebben elf strijders te Edemolen de dood gevonden :
Dartois van de Burgerwacht die aan de gevolgen van zijn
verwondingen te Gent zal sterven, vijf gendarmen,
wachtmeester De Bruycker, De Cock. Van Oost en Verschraegen, brigadier Van den Buicke en vijf vrijwilligers : Daniels, Herman, Blieck, Peetermans en De Clercq.
Deze tien doden zullen op 8 oktober 1914 te Nazareth begraven worden.


Begrafenis

Op 8 oktober hoorden wij kanonnengeschut komende van het noorden.
Men zou de gesneuvelden van het gevecht te Nazareth begraven.
Tien doodskisten werden zo goed mogelijk in mekaargetimmerd en op een kar
geplaatst. die ze van Edemolen naar de kerk ian Nazareth bracht.
Het was een griezelig schouwspel deze zware kar te zien aankomen ....
De Burgerwacht van Luik en Kortrijk bewees de eer en
de ruiters droegen de kisten..Ze werden op drie rangen geplaatst en men plaatste er een grote zwarte doek op want de kisten, in ruw hout,
waren afgrijselijk om te zien. Toen de dienst zou beginnen, bracht men de kist van de Kapilein Fremault binnen: hij was door de nationale
vlag overdekt en werd voor de andere geplaatst. Op het einde van de dienst, door bijna gans het dorp bijgewoond, werden de lijken weggehaald terwijl het orgel de Brabanconne speelde. symbool van het land waarvoor deze ongelukkigen hun leven hadden gegeven .... ~Re1aas Jean de Lanier) (3).


Het korpsbevel nr. 63 van 24 april 1933 heeft het feest van de Rijkswacht op 7 oktober vastgelegd ter nagedachtenis van diegenen, die op eigen initiatief hun wapenbroeders die in moeilijkheden verkeerden, te hulp gesneld zijn en die sneuvelden de wapens in de hand, oog in oog met de invaller. De Rijkswacht herdenkt plechtig hun offer ter nagedachtenis van al haar mannen die gesneuveld zijn. slachtoffers van hun plicht, in dienst van het land.

(1) P. CHAUDOIR, Campagne de la garde a cheval de Liege, blz. 168.169.
(2) G. VERPOUCKE, 7 oktober 1914. He! gevecht te Edemolen. Revue van de Rijkswacht, nr. 70.
(3) G. VERPOUCKE. o. c.

~
Het gevecht zelf duurde meer dan drie uren (11.30 - 14.52); gedurende ongeveer anderhalf uur was het peloton wielrijders van de Territoriale Groep Gent, onder bevel van Kapitein Fremault, versterkt door enkele personeelsleden en oorlogsvrijwilligers van de brigade Gavere en een auto—mitrailleuse gans alleen in aktie en slaagde erin de Beierse Groepering Von Tannstein tot staan te brengen.


Samen met Kapitein Fremault sneuvelden vijf rijkswachters, terwijl tussen de vrijwilligers, die ter huip snelden, eveneens vijf doden vielen. -

Gesneuvelden bij de Edemolen

L.Fremault Camiel, Cyriel Camillus
tweede Kapitein van de Gendarmerie
2.Van Oost August
Wachtmeester van de Gendarmerie
3.Peetermans Gustaaf
soldaat — vrijwilliger
4.De Clercq Jules
soldaat — vrijwilliger
5.Danneels Alfred
soldaat — vrijwilliger
6.Herman Evarist
soldaat — vrijwilliger
7. Blieck Jozef
soldaat — vrijwilliger
8. Verschaegen Romaan
Gendarme
9. De Cock Octaaf
Gendarme
10. Van den Bulcke Francies
Gendarme
11. De Bruycker Augustus
Gendarme

Graag hierbij mijn oprechte dank aan de voorzitter van de 11 novembergroep Deinze
Die bij mijn bezoek aan het museum te Nazareth me prompt
zijn beschikbare liggende documentatie over deze slag ter beschikking stelde .
Daarmede kennen we dus het verhaal achter de foto waarmede dit topic starte .
En zal ik wetende waarvoor het monument staat als ik er voorbij kom .

Want dit is een gebeuren die in de vergetelheid aan het vallen is,
en door recente politie hervormingen ,
mischien niet meer herdacht zou worden ?

Een onbeschreven weetje hierover ,twee deelnemende rijkswachters
( ik denk dat het deze uit Gavere waren )
kregen na de slag Cachot aan hun broek gesmeerd,
omdat ze in stonden voor de orde, en niet om te gaan vechten .

Om te besluiten een personlijke noot ,
Deze vorm van gevecht de hinderlaagoorlog ,
is er een die ons beter doet begrijpen waarom
De Duitser zo geweldadig te keer ging bij zijn inval ,
hier was zowat alles vertegenwoordigd zoals in het besluit vermeld staat ,
aan kategorieen van de Belgische strijdkrachten wat een geweer had .
En op de schets van het treffen van de gevangengenomen rijkswachter
Kunnen we lezen dat die dan ook door de Duitser,
als zijnde Franktireur werden beschouwd ,
ten onrechte daar in Belgie rijkswacht een onderdeel van het leger is .

Schetsen van de Wachtmeester
zie laatste plaatje voor beschrijving van de gevangenen door de Duitsers




@+
Patrick
_________________
Verdun ….papperlapapp! Louis Fernand Celine
Ein Schlachten war’s, nicht eine Schlacht zu nennen“ Ernst Junger .
Oublier c'est trahir ! marechal Foch
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Mario



Geregistreerd op: 20-2-2005
Berichten: 4423
Woonplaats: Rotterdam

BerichtGeplaatst: 06 Aug 2006 10:35    Onderwerp: Reageer met quote

Hulde!
Mooi leesvoer Patrick. Bedankt !
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
geert



Geregistreerd op: 2-6-2006
Berichten: 578
Woonplaats: Vlaanderen

BerichtGeplaatst: 06 Aug 2006 13:44    Onderwerp: Reageer met quote

ik had er idd ook nog niet van gehoord, blijkbaar toch een niet onbelangrijk gevecht daar. De ouderen in die streek moeten zeker nog verhalen gehoord hebben.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Michel
Gast





BerichtGeplaatst: 06 Aug 2006 19:14    Onderwerp: Reageer met quote

Prachtig stukje werk Patrick!
Naar boven
Patrick Mestdag
Moderator


Geregistreerd op: 30-5-2005
Berichten: 5610
Woonplaats: De Pinte

BerichtGeplaatst: 06 Aug 2006 19:59    Onderwerp: Reageer met quote

En Hier de Duitse Versie van het AOk

„Gefecht bei Edemolen.
Dieses Gefecht schildert Oblt. Graf v. Preysing vom 1. schwer. Reiter-Regt., und gibt ein anschauliches Bild der Kämpfe in Flandern

Met de zoekmachine op Malte Znaniecki zijne site gevonden
http://www.1914-18.info/
Super is dat de dag van vandaag met het internet . Very Happy


7.10.1914: HKK.4: [AOK.6/OHL] Aufklärungs- und Verschleierungskämpfe westlich Lille. „7. Oktober. Auf Befehl der O.H.L. sollte der H.K.K. 4 seinen ursprünglichen Auftrag wieder aufnehmen [...]. Das Kavalleriekorps ging daher in zwei Kolonnen auf Bailleul vor. Rechte Kolonne: Bayer. K.D., dahinter 3. K.D. über Menin auf Ypern. Die Bayer. K.D. erreichte, gegen die Linie Aire¾Bethune aufklärend, Voormezeele. Die Abteilung Tannstein gelangte an diesem Tage auf den mit hohen, die Umsicht verhindernden Hecken eingefaßten Straßen mit dem Anfang bis Edemolen, südlich Deynze. Während das Ende der Kolonne bei Ouweghem durch ein feindliches Maschinengewehr-Auto angegriffen wurde, erhielt die Vorhut aus Edemolen starkes Feuer.“ „Gefecht bei Edemolen. Dieses Gefecht schildert Oblt. Graf v. Preysing vom 1. schwer. Reiter-Regt., und gibt ein anschauliches Bild der Kämpfe in Flandern: ‚Heute hat Prinz Heinrich mit seiner Eskadron und 20 Radf. die Vorhut. Kaum trabt sie in eine Ortschaft hinein, verläßt ein Radfahrer auf der anderen Seite das Dorf. Heute ist es schon ungemütlicher wie gestern. Kein Zweifel: Wir werden signalisiert mittels Windmühlen und Rauchzeichen, Fabriksirenen, wahrscheinlich auch durch Telegraph und Telephon. Die Spitze hat Oblt. Graf Spreti. Plötzlich hören wir M.G.Feuer und das Fahren von Panzerautos. Die Spitze ist auf der Straße Deynze¾Gavere bei Edemolen angeschossen worden, und tack, tack, tack, auch die Nachspitze wird von einem Auto angegriffen. Herunter von der Straße. Aber alles ist von Gärten und Zäunen versperrt. Gleichzeitig wird aus allen Häusern geschossen. Also im Galopp zurück und auf einem Seitenweg wieder vor. Prinz Heinrich läßt hinter einem Hofe gedeckt sofort zum Gefecht zu Fuß absitzen. Auf der Straße wird eine Barrikade errichtet. Bei der Nachspitze hat das Feuer inzwischen aufgehört, und wir hören das Auto fortfahren. Der Eskadronchef gibt sofort den Angriffsbefehl. Die Radfahrer packen längs der Straße frontal an, und rechts umfassend die 2. Eskadron, Zug Graf Morogna und Zug v. Dornberg sperrt die Straße nach Gavere, Oberlt. Graf Spreti und Graf Preysing schließen mit ihren Zügen rechts an die Radfahrer an. Bei ihnen der Führer der Vorhut, Prinz Heinrich. Durch diese verdammten Hecken und Gärten ist das ebene Gelände völlig unübersichtlich. Die Artillerie hat keine Beobachtung. Mittlerweile scheinen die Belgier die ersten Häuser geräumt und sich an die Höhe bei der Windmühle und an der Straße nach Gavere zurückgezogen zu haben. Dagegen wird die Umgehung von ihnen frühzeitig erkannt, und das Panzerauto fährt an, bevor die Straße erreicht ist, und hält wieder etwa 600 m östlich der Ortschaft, so daß die Eskadron M.G.Feuer im Rücken und in der Flanke erhält. Zug Dornberg wird daher als Rückendeckung an der Straße belassen. Jetzt wird das Feuer immer lebhafter, Prinz Heinrich stürmt voraus, die Reiter ihm nach. Aus Fenstern, Dachluken und besonders aus der Windmühle erhalten die Angreifer dauernd Feuer. Prinz Heinrich erfaßt den Augenblick und dringt mit einem letzten Stoß unter Hurra seiner Reiter in die Häusergruppe bei der Windmühle ein. Bald ist dieser letzte Widerstand durch Reiter und Jäger mit vorgehaltenem Bajonett gebrochen. Dann herrscht vollkommene Ruhe. Aber die Luft ist noch nicht rein.
Noch müssen sich Belgier in den Häusern befinden. Der 3. Zug unter Lt. Graf Preysing mit Sergt. Zadow und Untffz.
Jall holen die letzten, die sich z. T. schon Zivil angezogen haben, aus den Häusern.
Confused
Nun aber ist das Panzerauto noch nicht erledigt, das vom Zug Dornberg in Schach gehalten wird. Da erscheint ein zweites Auto und bestreicht wie mit Peitschenhieben die Straße, die Eskadron und das besetzte Edemolen. Prinz Heinrich mit den Reitern nördlich der Straße ist zunächst abgeschnitten. Die Radfahrer wenden sich beiderseits der Straße gegen das neue Auto. Mit der Meldung an das Regiment wird Verstärkung erbeten, um hinter dem zweiten Auto die Straße sperren zu können. Rittm. Jung wird mit der 4. Esk. damit beauftragt. Schon hatten die Jäger durch wohlgezieltes Feuer die Maschine bewegungsunfähig gemacht und den Lenker erschossen, da traf Befehl ein, das Gefecht sofort abzubrechen, da zwei feindliche Komp. bei Huis ¾ Gavere gemeldet waren. Nun hieß es mit den Gefangenen über die Straße zurückkommen. Wie in alter Zeit, wo man während des Gefechts parlamentierte, ließen wir durch den belgischen Feldwebel, dem die Gewehrläufe unserer Reiter folgten, dem Führer des Autos sagen, er solle das Schießen einstellen, damit wir über die Straße hinüberkönnten, worauf er auch einging. Von links nach rechts abbauend, erreichten wir unsere Handpferde. Nur Zug Dornberg wird während des Zurückgehens plötzlich von 50 belgischen Radf. angegriffen. Dadurch verzögert sich sein Abmarsch. Es gelingt ihm bis zum Abrücken der Eskadron seine Stellung zu halten. Bei der Eskadron wird dieser unvermutete Angriff nicht mehr bemerkt, und während sie dem Regiment folgt, reitet Oblt. Graf Spreti noch einmal im Marsch Marsch in das von den Belgiern wieder besetzte Edemolen zurück, bringt dem Zug Dornberg die Handpferde, und führt ihn, der die Verbindung verloren hatte, im Galopp dem Regiment nach. Ein weiteres M.G.Auto wurde durch die 5. Esk. abgewiesen, wobei der tapfere Führer der Eskadron, Rittm. von Kobell, schwer verwundet wurde.’“ „Die Abteilung Tannstein ruhte Nachts östlich Courtrai.“ „Die 3. K.D. erreichte über Gheluvelt 50 nachm. Ypern. Eine A.E. klärte gegen die Linie St.Omer¾Aire auf. Die Gegend bis Poelcapelle ¾ Poperinghe ¾ Kemmel wurde bis zum Abend vom Feinde frei gemeldet.“ „Die 6. K.D. ging als linke Kolonne über Weryicq bis Wytschaete vor. Der Vormarsch wurde zeitweise durch belgische Radfahrer, Gendarmen und bewaffnete Einwohner aufgehalten. Die Division klärte gegen Armentières und Deûlemont auf.“


Uit
http://www.1914-18.info/erster-weltkrieg.php?u=580&info=Höherer-Kavallerie-Kommandeur-4#eid687

@+
Patrick
_________________
Verdun ….papperlapapp! Louis Fernand Celine
Ein Schlachten war’s, nicht eine Schlacht zu nennen“ Ernst Junger .
Oublier c'est trahir ! marechal Foch
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
abn



Geregistreerd op: 11-12-2005
Berichten: 702

BerichtGeplaatst: 07 Aug 2006 20:43    Onderwerp: Reageer met quote

Mooi, mooi, mooi, Patrick

De eerste gezamenlijke actie van Belgen en Fransen blijkbaar in de oorlog.

Allen scroll ik mij onnozel door de breedte van de tekst Mad . Hoog tijd dat er een beperking op de breedte wordt gezet ?
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Patrick Mestdag
Moderator


Geregistreerd op: 30-5-2005
Berichten: 5610
Woonplaats: De Pinte

BerichtGeplaatst: 07 Aug 2006 23:56    Onderwerp: Reageer met quote

Quote:
Alleen scroll ik mij onnozel door de breedte van de tekst


Weet ik en het is onbegonnen online de text aan de marge te zetten
komt steeds met iets anders uit .

dus tekst knippen en plakken en in je word lezen Cool


Bert ,

In de Duitse versie van het gevecht wordt er meer nadruk
gemaakt op die automitraillieuse, dan over de gendarmen .
Daar aan zie je wat goed werk die wagens leverden .

@+
Patrick
_________________
Verdun ….papperlapapp! Louis Fernand Celine
Ein Schlachten war’s, nicht eine Schlacht zu nennen“ Ernst Junger .
Oublier c'est trahir ! marechal Foch
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Malte Znaniecki



Geregistreerd op: 31-10-2005
Berichten: 613
Woonplaats: Hamburg

BerichtGeplaatst: 16 Aug 2006 10:12    Onderwerp: Edemolen 07. 10. 1914 Reageer met quote

Here, in addition the entrance of Bayerische Kavallerie-Division from my site:


7.10.1914:

Bay.Schw.Reit.Regt.1: [1.Bay.Kav.Brig./Bay.Kav.Div./HKK.4/AOK.6/OHL] Aufklärungs- und Verschleierungskämpfe in Belgien und Nordfrankreich.



7.10.1914:

Bay.Schw.Reit.Regt.1: „7. Oktober. Auf Befehl der O.H.L. sollte der H.K.K. 4 seinen ursprünglichen Auftrag wieder aufnehmen [...]. Das Kavalleriekorps ging daher in zwei Kolonnen auf Bailleul vor. Rechte Kolonne: Bayer. K.D., dahinter 3. K.D. über Menin auf Ypern. Die Bayer. K.D. erreichte, gegen die Linie Aire-Bethune aufklärend, Voormezeele. Die Abteilung Tannstein gelangte an diesem Tage auf den mit hohen, die Umsicht verhindernden Hecken eingefaßten Straßen mit dem Anfang bis Edemolen, südlich Deynze. Während das Ende der Kolonne bei Ouweghem durch ein feindliches Maschinengewehr-Auto angegriffen wurde, erhielt die Vorhut aus Edemolen starkes Feuer." [#q261]



7.10.1914:

Bay.Schw.Reit.Regt.1: [1.Bay.Kav.Brig./Bay.Kav.Div./HKK.4/AOK.6/OHL] „Gefecht bei Edemolen. Dieses Gefecht schildert Oblt. Graf v. Preysing vom 1. schwer. Reiter-Regt., und gibt ein anschauliches Bild der Kämpfe in Flandern: ‚Heute hat Prinz Heinrich mit seiner Eskadron und 20 Radf. die Vorhut. Kaum trabt sie in eine Ortschaft hinein, verläßt ein Radfahrer auf der anderen Seite das Dorf. Heute ist es schon ungemütlicher wie gestern. Kein Zweifel: Wir werden signalisiert mittels Windmühlen und Rauchzeichen, Fabriksirenen, wahrscheinlich auch durch Telegraph und Telephon. Die Spitze hat Oblt. Graf Spreti. Plötzlich hören wir M.G.Feuer und das Fahren von Panzerautos. Die Spitze ist auf der Straße Deynze - Gavere bei Edemolen angeschossen worden, und tack, tack, tack, auch die Nachspitze wird von einem Auto angegriffen. Herunter von der Straße. Aber alles ist von Gärten und Zäunen versperrt. Gleichzeitig wird aus allen Häusern geschossen. Also im Galopp zurück und auf einem Seitenweg wieder vor. Prinz Heinrich läßt hinter einem Hofe gedeckt sofort zum Gefecht zu Fuß absitzen. Auf der Straße wird eine Barrikade errichtet. Bei der Nachspitze hat das Feuer inzwischen aufgehört, und wir hören das Auto fortfahren. Der Eskadronchef gibt sofort den Angriffsbefehl. Die Radfahrer packen längs der Straße frontal an, und rechts umfassend die 2. Eskadron, Zug Graf Morogna und Zug v. Dornberg sperrt die Straße nach Gavere, Oberlt. Graf Spreti und Graf Preysing schließen mit ihren Zügen rechts an die Radfahrer an. Bei ihnen der Führer der Vorhut, Prinz Heinrich. Durch diese verdammten Hecken und Gärten ist das ebene Gelände völlig unübersichtlich. Die Artillerie hat keine Beobachtung. Mittlerweile scheinen die Belgier die ersten Häuser geräumt und sich an die Höhe bei der Windmühle und an der Straße nach Gavere zurückgezogen zu haben. Dagegen wird die Umgehung von ihnen frühzeitig erkannt, und das Panzerauto fährt an, bevor die Straße erreicht ist, und hält wieder etwa 600 m östlich der Ortschaft, so daß die Eskadron M.G.Feuer im Rücken und in der Flanke erhält. Zug Dornberg wird daher als Rückendeckung an der Straße belassen. Jetzt wird das Feuer immer lebhafter, Prinz Heinrich stürmt voraus, die Reiter ihm nach. Aus Fenstern, Dachluken und besonders aus der Windmühle erhalten die Angreifer dauernd Feuer. Prinz Heinrich erfaßt den Augenblick und dringt mit einem letzten Stoß unter Hurra seiner Reiter in die Häusergruppe bei der Windmühle ein. Bald ist dieser letzte Widerstand durch Reiter und Jäger mit vorgehaltenem Bajonett gebrochen. Dann herrscht vollkommene Ruhe. Aber die Luft ist noch nicht rein. Noch müssen sich Belgier in den Häusern befinden. Der 3. Zug unter Lt. Graf Preysing mit Sergt. Zadow und Untffz. Jall holen die letzten, die sich z. T. schon Zivil angezogen haben, aus den Häusern. Nun aber ist das Panzerauto noch nicht erledigt, das vom Zug Dornberg in Schach gehalten wird. Da erscheint ein zweites Auto und bestreicht wie mit Peitschenhieben die Straße, die Eskadron und das besetzte Edemolen. Prinz Heinrich mit den Reitern nördlich der Straße ist zunächst abgeschnitten. Die Radfahrer wenden sich beiderseits der Straße gegen das neue Auto. Mit der Meldung an das Regiment wird Verstärkung erbeten, um hinter dem zweiten Auto die Straße sperren zu können. Rittm. Jung wird mit der 4. Esk. damit beauftragt. Schon hatten die Jäger durch wohlgezieltes Feuer die Maschine bewegungsunfähig gemacht und den Lenker erschossen, da traf Befehl ein, das Gefecht sofort abzubrechen, da zwei feindliche Komp. bei Huis - Gavere gemeldet waren. Nun hieß es mit den Gefangenen über die Straße zurückkommen. Wie in alter Zeit, wo man während des Gefechts parlamentierte, ließen wir durch den belgischen Feldwebel, dem die Gewehrläufe unserer Reiter folgten, dem Führer des Autos sagen, er solle das Schießen einstellen, damit wir über die Straße hinüberkönnten, worauf er auch einging. Von links nach rechts abbauend, erreichten wir unsere Handpferde. Nur Zug Dornberg wird während des Zurückgehens plötzlich von 50 belgischen Radf. angegriffen. Dadurch verzögert sich sein Abmarsch. Es gelingt ihm bis zum Abrücken der Eskadron seine Stellung zu halten. Bei der Eskadron wird dieser unvermutete Angriff nicht mehr bemerkt, und während sie dem Regiment folgt, reitet Oblt. Graf Spreti noch einmal im Marsch Marsch in das von den Belgiern wieder besetzte Edemolen zurück, bringt dem Zug Dornberg die Handpferde, und führt ihn, der die Verbindung verloren hatte, im Galopp dem Regiment nach. Ein weiteres M.G.Auto wurde durch die 5. Esk. abgewiesen, wobei der tapfere Führer der Eskadron, Rittm. von Kobell, schwer verwundet wurde.’ Die Abteilung Tannstein ruhte nachts östlich Courtrai.“ [#q261]


7.10.1914:

Bay.Schw.Reit.Regt.1: [1.Bay.Kav.Brig./Bay.Kav.Div./HKK.4/AOK.6/OHL] Leutnant Graf von Marogna-Redwitz, Bay.Schw.Reit.Regt.1, erinnert sich: „Am 7. Oktober gelang es der 2. Eskadron als Vorhut bei Edemolen, ein Panzerauto zu stellen und ihm im Gefecht zu Fuß die Ausfahrt aus dem Orte zu sperren. Es entspann sich ein hitziger Häuserkampf, in welchem eine dem Regimente zugeteilte Radfahrer-Kompagnie und die 4. Eskadron mit eingriffen; ein zweites Panzerauto brauste heran, aber auch dieses wurde außer Gefecht gesetzt und trotz des Heranziehens weiterer belgischer Verstärkungen gelang es, einige Gefangene zu machen und den Marsch des Regiments fortzusetzen. Durch dieses Gefecht gewitzigt, wurden die Belgier vorsichtiger und der schwierige Auftrag konnte erfolgreich gelöst werden. Des weiteren beteiligte sich das Regiment an der Schlacht bei Lille und Ypern.“ [#q262]


Quellen und Verweise:

[#q261] Poseck, M. von: Die deutsche Kavallerie 1914 in Belgien und Frankreich / von M. v. Poseck. - Berlin : Mittler, 1921 Seite 180 ff.


[#q262] Die deutsche Kavallerie in Krieg und Frieden / Egan-Krieger [Hrsg.]. - Karlsruhe : Schille, 1928. Seite 191
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
Patrick Mestdag
Moderator


Geregistreerd op: 30-5-2005
Berichten: 5610
Woonplaats: De Pinte

BerichtGeplaatst: 16 Aug 2006 10:36    Onderwerp: Reageer met quote

Hoi Malte

Hatte Toch schon die Zusammenfassung von deine
Super site geholt, und auch die link dazu gepost .
Sehe 3 berichten hier oben

Aber jedenfalls Malte herzlich Dank für dein super Projekt
Es ist fast ungläubig das man mit nur ein Photo zum anfang
dann die ganze slacht von beiden Partien erzahlen ,
oder konstruieren kann .

einfach Super Laughing

@+
Patrick
_________________
Verdun ….papperlapapp! Louis Fernand Celine
Ein Schlachten war’s, nicht eine Schlacht zu nennen“ Ernst Junger .
Oublier c'est trahir ! marechal Foch
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Kleine Vuurkruiser



Geregistreerd op: 3-12-2006
Berichten: 2176

BerichtGeplaatst: 15 Jan 2007 20:14    Onderwerp: Reageer met quote

Herdenking van de slag te Edemolen anno 1956:

Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Patrick Mestdag
Moderator


Geregistreerd op: 30-5-2005
Berichten: 5610
Woonplaats: De Pinte

BerichtGeplaatst: 03 Dec 2009 23:48    Onderwerp: Reageer met quote

Herdenking van de slag te Edemolen anno 2009:



http://www.mijnalbum.be/Album=VUFGEZWO

@+
Patrick
_________________
Verdun ….papperlapapp! Louis Fernand Celine
Ein Schlachten war’s, nicht eine Schlacht zu nennen“ Ernst Junger .
Oublier c'est trahir ! marechal Foch
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Bram1940



Geregistreerd op: 6-12-2006
Berichten: 228
Woonplaats: België

BerichtGeplaatst: 17 Jun 2010 8:25    Onderwerp: Reageer met quote

Hallo,

Zijn er foto's beschikbaar van de collectie van het museum?

Alvast bedankt.

Groeten,
Bram.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Patrick Mestdag
Moderator


Geregistreerd op: 30-5-2005
Berichten: 5610
Woonplaats: De Pinte

BerichtGeplaatst: 17 Jun 2010 9:28    Onderwerp: Reageer met quote



voor enkele algemene foto’s uit het museum zie link
http://home.scarlet.be/~dj158332/

@+
Patrick
_________________
Verdun ….papperlapapp! Louis Fernand Celine
Ein Schlachten war’s, nicht eine Schlacht zu nennen“ Ernst Junger .
Oublier c'est trahir ! marechal Foch
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 04 Sep 2011 6:31    Onderwerp: Reageer met quote

Deze site staat er nog niet bij hè?
http://www.dekenaat-nazareth.be/SLAG%20BIJ%20DE%20EDEMOLEN%20NAZARETH.htm
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 30 Nov 2012 11:44    Onderwerp: Reageer met quote

regi @ 27 Nov 2012 13:19 schreef:
Hier een fragment uit de nog te verschijnen memoires van Jean de Lanier :
Nazareth – Woensdag 7 oktober 1914

Thans ben ik aanbeland bij die roemrijke episode uit de geschiedenis van het eskadron. Ik neem mij voor om hier trouw alles wat ik meemaakte neer te schrijven, zonder meer.

Ik werd wakker om 2u30 en stond onmiddellijk op om enkele anderen wakker te maken. Het was donker en zeer koud : het vroor en alles liet vermoeden dat het een mooie herfstdag zou worden. Het eskadron verzamelde in de duisternis en vertrok om 4 uur richting Kruisthoutem. Deze keer was ik mee met een auto, samen met Paternotte en wij reden achteraan de rij-auto’s.

Bij het krieken van de dag nam de commandant de weg naar Wortegem : het begon klaar te worden en de velden waren bedekt met een laagje rijm. Bij het naderen van Wortegem splitste de cavalerie zich naar links en rechts van de weg om een verkenning uit te voeren. Vooral de linkervleugel, bestaande uit Luikse cavaleristen, vorderde snel. We trokken voorzichtig verder, met het machinegeweer op kop. Ik had sterk de indruk, een soort voorgevoel, dat er iets ging gebeuren. We hielden veelvuldig halt om inlichtingen in te winnen en plots bevonden we ons te Wortegem, waarbij wij de ruiters achter ons hadden gelaten.

De hoofdstraat van Wortegem maakt een bocht, of beter gezegd, vormt een hoek, en komt uit aan de kerk, waar het kerkhof wordt gerond om verder omhoog te lopen zodat de zuidwestelijke kant van het dorpje op een hoogte ligt. Toen iedereen beneden in het dorp verzameld was, informeerde de commandant waar de Duitsers waren geweest en waar ze zich nu bevonden. Men vertelde ons dat ze met enkelen in het hoogst gelegen gedeelte van het dorp waren geweest en dat ze dan maar naar hun kampplaats waren getrokken, dat zich op een heuvel ten westen van het dorp bevond, langs de baan naar Zwevegem. Hun kamp bevond zich op een goede kilometer van Wortegem.

We trokken voorzichtig te voet verder naar het hoger gelegen gedeelte van het dorp en lieten de ruiters, met uitzondering van een tweetal schildwachten, achter in de Benedenstraat. We plaatsten de schildwachten bij het uiteinde van het dorp vanwaar ze konden zien waar de vijand zich bevond. Daarna gingen we eten en drinken halen bij de dorpelingen, want we hadden honger en het was vrij koud.

Samen met de commandant trok ik naar de molen, die zich op het hoogste punt op het einde van het dorp bevindt. Het was eigenlijk geen echte molen, maar eerder een overblijfsel van een molen, waarachter een klein huisje was gebouwd. We naderden zeer omzichtig en trachtten onzichtbaar te blijven voor de bezetters van het huisje, dat een uitstekende uitkijkpost vormde.

Op de heuvel recht tegenover ons, aan de andere kant van de vallei, op iets meer dan één kilometer afstand, lag er een mooie witte boerderij. Daar bevond zich de vijand, in de hoeve aan de bosrand. Ik keek door de verrekijker en zag inderdaad de Duitsers. Het was een komen en gaan van het bos naar de hoeve. Daar haalden ze water om hun paarden schoon te maken. Wat verder wasten ze zichzelf. De vijand was duidelijk zichtbaar en zelfs binnen het bereik van onze geweren. Wat meer was, ze leken zich zelfs niet bewust van onze aanwezigheid.

Met één enkel kanon zouden wij heel wat schade kunnen aanrichten. Helaas beschikten we niet over een kanon, terwijl de Duitsers er wel één hadden. Dat was iets waarvan we zeker waren, want iedereen had deze gezien. We waren te ver om op een doeltreffende manier het vuur te openen en als we dichterbij zouden komen, stootten we gegarandeerd op een overmacht, die vier à vijf maal sterker was.

Eén van onze schildwachten was, net op het ogenblik dat we ons zouden terugtrekken, zo onvoorzichtig om zich op het midden van de baan te vertonen. Had men hem gezien? Ik vreesde van wel. We riepen hem toe dat hij zich moest verbergen. Ik geloof dat de vijand daardoor reeds lucht had gekregen van onze aanwezigheid. Zou dit feit van doorslaggevend belang zijn voor de rest van de gebeurtenissen van deze dag?

We keerden vlug terug naar Kruishoutem, terwijl luitenant Oor met zijn machinegeweer een omtrekkende beweging rond de Duisters maakte en richting Nokere trok. Toen we een zeer bosrijke en zeer gevaarlijk terrein naderden, deed een oude heer en enkele dames, ons teken om halt te houden. Ze vertelden dat er veel Duitsers in de buurt waren met veel kanonnen. Deze vijanden waren in het kasteel gehuisvest geweest.
Het kasteel bevond zich aan onze linkerzijde. Deze personen waren nog met ons in gesprek, toen luitenant Oor kwam aangereden vanuit Nokere. Er volgde een kort gesprek met de commandant wat resulteerde in de terugtrekking van onze colonne in de richting van Kruishoutem, waar de ruiters voet aan de grond zetten en de paarden op het marktplein opstelden. Er werden wachtposten opgesteld op de wegen naar Nokere en Wortegem.

Luitenant Oor beklom de kerktoren, zijn lievelingsuitkijkpost. Een fietser, komende vanuit de richting Nokere, bevestigde ons dat, op enkele kilometers afstand, Duitse artilleristen hun kanonnen naar de toren van Kruishoutem hadden gericht. Het was dan ongeveer 11 à 11u30.
Plots riep de luitenant: “Een grote colonne ruiters trekt richting Huizen”. Naar alle waarschijnlijkheid kwam de colonne van Wortegem en trok ze naar Huizen en Nazareth om ons te omsingelen.

Te Kruishoutem was er slechts onze colonne : veertig cavaleristen te paard, achttien cavaleristen met auto’s en drie mannen van luitenant Oor. In totaal een zestigtal mannen met één machinegeweer. Het is wel zo dat luitenant Oor en onze commandant met hun tweeën een honderdtal man waard waren. Je moest weten dat een handvol vastberaden mannen in een oorlog, veel kan doen, zelfs tegenover een groter aantal beter bewapende vijanden. Desondanks zouden wij te maken krijgen met een vijand, die veel talrijker was.
Bij onze terugkeer uit Wortegem waren de plaatselijke vrijwilligers van Kruishoutem vertrokken en waren wij dus alleen.

Na het bericht van de luitenant gaf de commandant het bevel om te paard te stijgen. De cavalerie vertrok vliegensvlug naar Nazareth, waar we zonder hindernissen aankwamen. De vier auto’s en het machinegeweer volgden de ruiters. Voorop reed de automitrailleur, gevolgd door de metalen auto met commandant Chaudoir, d’Arrois en Bracq. Hierop volgde de Renault met Galler en voor ons de Bollée met Coremann. Samen met Verstraete en Goethals volgde ik in de laatste wagen.

We volgenden de ruiters en kwamen aan het kruispunt van de wegen naar Kruishoutem – Nazereth – Huizen en Deinze toen kapitein Frémont arriveerde met alle cyclisten, ongeveer 25 in totaal, en een andere auto-mitrailleur. Hij was op weg naar Kruishoutem, maar toen hij het nieuws vernam van de in aantocht zijnde Duitsers veranderde hij, na afspraak met onze commandant, van richting. De rijkswachters met hun machinegeweer namen de weg, die rechtstreeks naar de Oudenaardse Steenweg leidde en de vier auto’s van commandant Chaudoir en de mitrailleur van luitenant Oor namen de weg naar Huizen. Ondertussen trokken de ruiters het kruispunt over in de richting van Nazareth. Het lag duidelijk in de bedoeling van onze bevelhebber om met zijn automobilisten, de rechterflank van de Duitsers aan te vallen, om zo aan onze makkers te paard, de kans te geven om te ontsnappen.

Het was die dag mooi en helder weer. Plots zagen wij, toen we door de holle weg reden die ons volledig verborg, de vijand naderen. Eerst zag ik niets maar daarna bemerkte ik een kleine groep ruiters in grijze uniformen. Ze bevonden zich tussen het dorp van Huizen en ons op ongeveer 700 à 800 meter afstand. Ook de toren van het dorpje Huizen doemde zichtbaar voor ons op.

We bereidden ons voor op het gevecht. Mijn hart sloeg fel en ik was gelukkig dat ik weldra aan het gevecht zou kunnen deelnemen. Onze colonne trok verder in de volgorde, die ik hierboven heb aangegeven. De automitrailleur reed met volle snelheid een eind voor ons uit. Op 300 à 400 meter voor de vijand opende het machinegeweer vuur. We sprongen uit de auto’s om de mitrailleur te ondersteunen met ons geweervuur. De ruiters trachtten in galop dekking te zoeken achter een groep gebouwen. We konden duidelijk de mooie zwarte paarden en het grijs van de uniformen zien. Geen enkele ruiter viel. Dit duurde slechts een ogenblik. Ik kreeg niet de tijd om zelfs maar één schot af te vuren, terwijl het ratelen van het machinegeweer ons in de oren klonk.

Toen we het dorp Huizen binnenreden, kregen we de volgende inlichtingen : een grote groep Duitse cavaleristen, met artillerie, was door het dorp getrokken. “Er waren misschien wel duizend ruiters en veel fietsers…”, vertelde men ons.

De commandant trok richting Oudenaardse Steenweg. Op de grond zagen we de verse sporen van de voorbijtrekkende paarden. Nabij de steenweg stuitten we op kapitein Frémont en zijn mannen, die terugkeerden in de richting van Gent. Zelf reden we in onze auto’s met volle snelheid naar Nazareth. De automitrailleur bleef nu ver achter, omdat wij in onze lichtere auto’s veel sneller vorderden.
We waren Edebrug overgereden en namen de steenweg Gavere-Nazareth richting Edemolen, toen ik plots een band hoorde knallen, en nadien nog één en nog één… Ik besefte dat het een geweersalvo was en niet het geluid van knallende banden. De auto voor ons hield halt en de mannen sprongen in de grachten. Ook wij stopten en ik sprong samen met mijn makkers in de gracht aan de linkerkant van de weg. Het geweervuur hield plotseling op. Ik keek tevergeefs alle kanten uit, maar ik zag geen enkele vijand.
Plots riep iemand : “Iedereen in de auto’s”. Ik sprong uit de gracht en zag voor mij op enkele meters afstand, een Duitse fietser, die net een schot had gelost. Goethals, Gérard en ik schoten op hem op het ogenblik dat hij juist een tweede schot wou lossen : de man maakte een sprong en verdween. Er werd opnieuw geroepen : “Vlug in de auto’s”. Met een sprong zat ik in de auto en stelde verbaasd vast dat wij ons zo dichtbij Edemolen bevonden, bijna bij de molen zelf. Wat verder zag ik de commandant, die zei dat d’Artois gewond was geraakt.

Wat was er gebeurd? Toen de eerste auto met de commandant voor de herberg op het kruispunt van de weg naar Kruishoutem en de Steenweg Gavere-Nazareth arriveerde, zagen enkele boeren onze colonne aankomen. Plots zwaaide de deur van de herberg open en stormden er Duitsers naar buiten, die schreeuwden en met de armen zwaaiden. Ze openden het vuur op ons. Ik weet niet juist vanwaar de schoten uit deze herberg kwamen, vermoedelijk vanaf de zolder en zelfs vanuit naburige boerderijen, want ik meen schoten komende van rechts gehoord te hebben.

Daar de auto van de commandant voorbij Edemolen was, vuurden de Duitsers schoten af naar de auto en troffen d’Artois in de lenden. Galler, die de vijand had bemerkt, maakte een scherpe bocht en verschool zijn auto achter een hoeve. De twee laatste auto’s bleven midden op de weg staan. De automitrailleur van luitenant Oor kwam juist op tijd aan, zodat wij de kans kregen om, onder dekking van zijn geweervuur, terug in onze auto’s te kruipen, hetgeen onze redding bleek.

We reden vliegensvlug terug richting Nazareth en tijdens onze terugtocht maakte Bracq een verschrikkelijke val uit de auto, waarna hij verder buitelde. De arme d’Artois, die zeer ernstig gewond bleek, werd bij de dokter afgezet, vanwaar hij naar Gent werd gevoerd.

Ondertussen verzamelde het eskadron zich te paard op het marktplein en ik dacht dat wij ons vechtend een terugtocht naar Gent zouden banen. Dat was geenszins het geval. Nabij de fotograaf was een man in gesprek met de commandant en ik herkende de oppasser van kapitein Frémont, maar hij was in burger. We hoorden het lawaai van hevig geweervuur.

“Vlug”, riep de commandant. “Met het machinegeweer naar de molen. Kapitein Frémont en de rijkswachters zijn omsingeld”. Hij steeg te paard en verdween richting school en De Toren. Het eskadron vertrok vanaf het marktplein en nam de baan naar Gavere om terug te keren naar Edemolen. Ik voegde mij in galop bij de commandant om bevelen te ontvangen, toen ik hem aan Franse compagnie, die ik herkende aan de rode broeken, de weg zag wijzen naar de molen. Deze soldaten liepen vlug terug. De commandant herhaalde zijn bevel: “Met de mitrailleur naar de molen”. Ik voegde mij opnieuw bij het eskadron op de weg naar Gavere. We reden in draf voorbij het kasteel van burgemeester Kervin. Plots kwam de commandant aan en deed het eskadron galopperen tot aan de grote bocht, vooraleer aan te komen bij de kruising van de weg naar Gavere en Deinze. In de beschutting van een “kant van de weg” werd het bevel gegeven om af te stijgen. De paarden werden achter gelaten onder de hoede van enkele bewakers.

De aanval van Edemolen begon. De ruiters trokken over een brede linie naar de Steenweg Gavere-Deinze. In de verte zag ik reeds het vuur van een grote brand. Ik bevond mij als eerste op de rechtervleugel en zag plots een man, blootshoofds, komen aanwaggelen, alsof hij dronken was. Toen hij dichterbij kwam herkende ik een rijkswachter van kapitein Frémont. “Oh, ik ga dood”, zuchtte hij. “Kijk eens wat ik heb”. Een kogel had zijn rug open gereten en ook zijn kaakbeen bleek verbrijzeld. De man was met bloed besmeurd. Ik riep hem toe om naar de hoeve juist voor hem, te gaan, waar zich onze dokter bevond. Ik bekeek vluchtig de wonde en stelde hem gerust dat het niet erg was.

Onze linie vorderde snel. Commandant Chaudoir, het geweer in de hand, liep voor het eskadron uit en gaf zo het goede voorbeeld. We waren de steenweg Gavere-Deinze voorbijgetrokken en van gracht tot gracht springend, naderden we Edemolen. Op 200 à 300 meter voor ons knetterde het geweervuur. We openden het vuur op een boerderij waar Duitsers verscholen zaten. Ze schoten terug en weldra voerden we een charge uit naar deze boerderij. Plots was ik alleen. De commandant had geroepen om een mes te nemen om de prikkeldraad door te snijden. Ik was de boerderij binnen gedrongen via een venster. Het geweervuur knetterde en de kogels floten door de lucht. Ik sloop langsheen de muur van de boerderij en voegde mij bij de commandant en bij enkele anderen. We waren met slechts 3 à 4 : de rest was achter gebleven.

Daarna sprong ik in een gracht aan de rand van de weg. Een kogel floot me zo dicht om de oren, dat ik dit geluid voor de rest van mijn leven niet zal vergeten. Ik liet mij plat in de gracht vallen en merkte dan op dat we ons naast het machinegeweer bevonden. Na enkele ogenblikken richtte ik mij terug op en samen met Gilain voegde ik mij bij de commandant aan de andere kant van de baan.

Toen wij de boerderij naderden, zag ik de vijand zeer goed op de grindweg naar Kruishoutem. Overmand door woede schoot ik met echte voldoening op de vijand.

De omtrekkende beweging, die wij moesten maken, lukte tamelijk goed, maar we waren niet veel genaderd. De commandant was alleen met enkele mannen en hij riep ons woedend toe dat iedereen naar voor moest oprukken. De achterblijvers kwamen weldra opdagen en het vuur werd geopend op Edemolen. De vijand moest onder ons vuur de molen prijsgeven. Systematisch drongen we verder door en voegden ons bij de Fransen, die plots waren opgedoken aan onze linkerkant en samen namen we een stelling in.

Met de Fransen drong ik een herberg van Edemolen binnen en we doorzichten het hele gebouw tot op de zolder. De Fransen prikten met hun bajonetten in de strobalen. Alle Duitsers, met uitzondering van één man, hadden zich teruggetrokken. Deze ene soldaat lag dood voor de herberg. Tenslotte hield het vuren op.

Ik dacht dat er heel wat Duitsers gesneuveld zouden zijn, maar helaas was het een treurig schouwspel dat ik te zien kreeg. Rond de molen lagen heel wat lijken op de grond, maar het waren allemaal Belgen. Het eerste slachtoffer dat ik zag was een rijkswachter, die over een prikkeldraad lag voor een huisje op het kruispunt. Hij lag niet op de grond, maar hing half over de prikkeldraad. Zijn schedel was verbrijzeld, ongetwijfeld als gevolg van een slag met de kolf van een geweer. Onder hem lag een plas bloed. De man reutelde nog en bleef nog lange tijd reutelen, maar zijn verwondingen waren zo ernstig, dat er zich niemand om hem bekommerde omdat men toch zeker was dat hij zou sterven. Op enkele meter van deze rijkswachter lag een Beierse jager, dood, met het gezicht naar beneden.

Aan de andere kant van de weg, waar de molen stond, lagen verschillende lijken van rijkswachters. Van één van hen was de schedel ingedrukt. Hij hield zijn geweer nog in beide handen, alsof hij nog een schot wou afvuren. Ik werd getroffen door de bleekheid van de lijken, die nog meer geaccentueerd werd door de blauwe kleur van hun uniformen.

In een schuur langs de kant van de weg, kreunde een andere rijkswachter, die een kogel in de dij had gekregen. Hij had een zakdoek rond de wonde gebonden en lag op het stro. Hij leed verschrikkelijke pijn en de doodsangst stond op zijn gezicht te lezen. Die man kon worden gered. Toen ik mij over hem heen boog, wou hij mij absoluut enkele brieven toevertrouwen en hij weende als een kind.

De commandant vroeg om uit te kijken of wij kapitein Frémont niet zagen. Ik ging ook op zoek. Toen ik op de heuvel van de molen klom, zag ik plots aan de voet ervan, twee soldaten die over elkaar heen gevallen waren. Aan de pistoolholster en de rode kraag, herkende ik kapitein Frémont. Hij had een verschrikkelijke buikwonde opgelopen. Zijn huid was lijkbleek en ik had moeite om hem te herkennen.

Met een sprong was ik bij de commandant. “Commandant”, riep ik uit. “Wat is er”, antwoordde de bevelhebber. “Kapitein Frémont ligt daar. Hij is dood”, bracht ik uit. “Neen! Waar?”, riep de commandant. Ik toonde hem, die zeer onder de indruk van de dood van zijn wapenbroeder was, het lichaam van de kapitein.

Welk vreselijk lijf-aan-lijf gevecht moet er hier hebben plaatsgevonden tussen de aanval met de auto’s en de verovering van de molen. De rijkswachters waren voor onze aankomst gedood toen zij trachtten de Duitsers uit de molen van Ede te verdrijven. Verder in de gracht, rechts van de weg naar Gavere, lagen verschillende lijken van vrijwilligers.

Een gewonde, die lag te kreunen in een gracht langs de weg, had een kogel in de lenden gekregen. Achter een hoeve, wat verderop, lag er nog een stervende soldaat. In het midden van de rijweg stond, leunend op zijn fiets, de jonge rijkswachter, die mij die morgen nog had aangesproken en zoveel moed had vertoond en zo graag aan het gevecht had willen deelnemen. De arme jongen was ook zwaar gewond. Het was een vreselijke afslachting geweest. Het gevecht had niet lang geduurd, maar was wel moordend geweest. De Duitsers namen veel doden en gewonden mee. Hun doden droegen ze weg op een lange ladder, die ze als draagbaar gebruikten en vervolgens legden ze de lijken in een kar.

Op de rijksweg Deinze-Gavere brachten de Duitsers, ter hoogte van de molen, een hogere wegversperring aan om de doortocht van onze automitrailleur te verhinderen. Ze staken een hoeve in brand om hun bewegingen door de rook aan het oog te onttrekken. De hoeve stond nog steeds in brand en ze was reeds voor het grootste gedeelte verwoest.

Luitenant Oor achtervolgde de vijand naar Kruishoutem. Op de grindweg, ter hoogte van de wegsplitsing naar Krusihoutem en Huizen, was er een tweede wegversperring aangebracht. Luitenant Oor trok tot in Kruishoutem, waar hij veel inlichtingen verzamelde.

Onze dokters verleenden de eerste zorgen aan de gewonden. Bij Kortrijkzanen en Luikenaren waren er geen verliezen, met uitzondering van d’Artois. Dat kwam ongetwijfeld doordat het vuur van de vijand vooral geconcentreerd was op de automitrailleur, die meerder kogels in het pantser had gekregen.

Het gevecht was afgelopen en nu kwam er heel wat versterking opdagen, alsmede hulpmiddelen, die gestuurd werden door het Rode Kruis van Gent. Eerst kwamen er twee grote mitrailleurauto’s van de Britse marine aan, vervolgens de blauwe uniformen van Brussel met de fiets, dan jager-verkenners van Gent, die via de Oudenaardse Steenweg uit Eke kwamen. Lange tijd bleef de cavalerie op de steenweg opgesteld staan, om de ingenomen stelling te beveiligen. In een Engelse ambulance zag ik een dame, die helemaal in kaki gekleed was, een broek droeg zoals de mannen en een soort lange uniformjas. De arme jager-te-voet, die langs de kant van de weg lag te kreunen, werd opgepakt en naar de Engelse ziekenwagen gedragen.

Ik had de gelegenheid om de heer Ferdinand Teyerick te zien op de plaats van het gevecht en vroeg hem om bij mij thuis te gaan zeggen, dat ik ongedeerd was. Hij beloofde dit te zullen doen.

Het slagveld bood vervolgens een pittoreske aanblik met het komen en gaan van de helpers van het Rode Kruis, de verzamelde cavalerie, de koeriers, de Franse infanteristen en vervolgens generaal Goffinet en zijn staf, die ook toekwamen om het slagveld te overzien. Het eskadron Chaudoir en de Franse infanterie, die Edemolen op de vijand veroverden, keerden vervolgens terug naar hun kwartieren in Nazareth. Ik hoorde onze commandant verslag uitbrengen aan generaal Clooten. Ik kon nog net de laatste zin opvangen waarbij hij meldde dat de vijand was teruggeslagen. Dat was inderdaad zo, maar niet voor lang.

Toen de gewonden waren opgeraapt, kwam er een stootkar voorbij vol met lijken, die in een schuur werden gelegd. Bij het voorbijrijden van deze kar, bedekte iedereen het aangezicht. Daarna volgde een andere kar met fietsen van de slachtoffers.

Die avond keerde ik naar Nazareth terug, waar vijfhonderd Franse infanteristen waren gelegerd, naast een deel van de Engelsen met hun machinegeweren. Ook wij lagen daar. Ik maakte gebruik van de drukte om mijn intrek te nemen bij Martha en Alice, waar ik zeer goed werd verwelkomd. De Fransen namen hun intrek in mijn oude kamer. Diezelfde avond nog stelden de Fransen een grote wachtpost op, waarachter ze zich verschuilden, want Nazareth lag in de eerste linie voor Gent.

_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 01 Aug 2014 11:10    Onderwerp: Reageer met quote

Herdenking: Gevecht aan de Edemolen op 7 oktober 1914

http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?t=31825
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Finnbar
Moderator


Geregistreerd op: 5-11-2009
Berichten: 6975
Woonplaats: Uaso Monte

BerichtGeplaatst: 07 Okt 2014 19:24    Onderwerp: Reageer met quote

Vandaag precies 100 jaar geleden...
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Overige oorlogstonelen in België Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group