Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

26 April
Ga naar Pagina 1, 2  Volgende
 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Hauptmann



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 11547

BerichtGeplaatst: 26 Apr 2006 12:43    Onderwerp: 26 April Reageer met quote

April 26

1915 Allies sign Treaty of London

On April 26, 1915, after receiving the promise of significant territorial gains, Italy signs the Treaty of London, committing itself to enter World War I on the side of the Allies.

With the threat of imminent war looming in July 1914, the Italian army under Chief of Staff Luigi Cadorna had begun preparing for war against France, according to Italy’s membership in the Triple Alliance with Germany and Austria-Hungary. Under the terms of that agreement, however, Italy was only bound to defend its allies if one of them was attacked first. Italian Prime Minister Antonio Salandra deemed the Austro-Hungarian ultimatum to Serbia late that month an act of aggression, declaring that Italy was free of its alliance obligations, and was officially neutral. In the first year of war, both sides—the Central Powers and the Entente, as the British-French-Russian axis was known—attempted to recruit neutral countries including Italy, Bulgaria, Romania and Greece, to join the war on their side. Italy, more than any other country, was clear about its aims for joining the war effort: to gain the most possible territory for itself and raise its status from a minor to a great power.

In reality, Italy’s geographical position—bounded on all sides by the sea, and thus subject to pressure from Britain’s great navy—inclined it to favor the Entente. Moreover, past interactions between Italy and Austria-Hungary had been driven more by mutual animosity than alliance, as the Italians had been forced to push the Austrians out of their peninsula in order to achieve unification in 1860. In making a bid for Italy’s allegiance in World War I, the Central Powers clashed over Germany’s desire to promise the Italians the Trentino region (now occupied by Austria) in return for their entrance into the war. Though Austria-Hungary agreed to cede the Trentino in March 1915, their army’s sorry performance against Russia gave the Italians more bargaining power and led them to demand even more territory.

The Entente, for its part, offered much more substantial gains of territory—most of which currently fell within the Austro-Hungarian Empire—and it was under these terms that Italy signed the Treaty of London on April 26, 1915. Italy was promised the fulfillment of its national dream: control over territory on its border with Austria-Hungary stretching from Trentino through the South Tyrol to Trieste. In the treaty, the Allies gave them that and more, including parts of Dalmatia and numerous islands along Austria-Hungary’s Adriatic coast; the Albanian port city of Vlore (Italian: Valona) and a central protectorate in Albania; and territory from the Ottoman Empire.

Carrying out its part of the bargain, Italy declared war on Austria-Hungary (but not on Germany) on May 23. The Allies seemingly faced a more difficult task in the fulfillment of their own obligations: another secret treaty, signed March 20, had promised Russia control of Constantinople and the Dardanelles. Both treaties depended on an Allied victory at the Gallipoli Peninsula for their promised gains, which at this point seemed in no way secure. A naval attack against the Dardanelles on March 18 had failed miserably; a massive Anglo-French land invasion, begun the day before the Treaty of London was signed, would soon be stymied by a stiff Turkish resistance.



http://www.historychannel.com/
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
the beno



Geregistreerd op: 29-3-2009
Berichten: 2341
Woonplaats: Diksmuide

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 8:20    Onderwerp: Reageer met quote

1915
Western Front

Second Battle of Ypres: Germans pierce British line at Brrodseinde: French recover Het Sas; British fail to recover St. Julien.

British airmen bomb Courtrai and various neighbouring places.

Southern Front

Dardanelles: Hill 141 stormed and V Beach secured.

Asiatic and Egyptian Theatres

Russian advance on Olty (Armenia).

Naval and Overseas Operations

"Kronprinz Wilhelm" interned.

Germans repulsed at Trekopjes, north-east of Swakopmund (German south-west Africa).

Political, etc.

Lord Kitchener and Mr. Asquith on German barbarity.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
the beno



Geregistreerd op: 29-3-2009
Berichten: 2341
Woonplaats: Diksmuide

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 8:21    Onderwerp: Reageer met quote

1916
Western Front

Fighting between Ypres and Souchez.

Zeppelin raid on Kent; no damage.

Political, etc.

British reply to U.S. Note on blockade.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
the beno



Geregistreerd op: 29-3-2009
Berichten: 2341
Woonplaats: Diksmuide

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 8:21    Onderwerp: Reageer met quote

1917
Western Front

German attacks on Gavrelle (Arras) and Chemin des Dames (Aisne) repulsed.

Southern Front

British repulse Bulgar night attack (26-27 April) on Hill 380 (Doiran-Vardar front).

Naval and Overseas Operations

German Naval raid on Ramsgate, night 26-27 April; two killed, three wounded.

Political, etc.

French Socialists refuse to send representatives to Stockholm Conference on 15 May.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
the beno



Geregistreerd op: 29-3-2009
Berichten: 2341
Woonplaats: Diksmuide

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 8:22    Onderwerp: Reageer met quote

1918
Western Front

In Kemmel region, Germans occupy Kemmel Hill and village and Dranoutre after very severe fighting.

Locre is lost and retaken by French.

Ypres-Comines Canal, Allied line falls back; at Voormezeele (Ypres) heavy fighting results in repulse of Germans.

In Luce Valley and at Givenchy, fighting is to the advantage of the Allies.

Hangard Wood recaptured.

Political, etc.

Ministry of Reconstruction issues report of Balfour Committee on commercial and industrial policy after the war.
http://www.firstworldwar.com/onthisday/april.htm
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
the beno



Geregistreerd op: 29-3-2009
Berichten: 2341
Woonplaats: Diksmuide

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 8:24    Onderwerp: Reageer met quote

The Treaty of London (1915)
ARTICLE 1. A military convention shall be immediately concluded between the General Staffs of France, Great Britain, Italy, and Russia. This convention shall settle the minimum number of military forces to be employed by Russia against Austria-Hungary in order to prevent that Power from concentrating all its strength against Italy, in the event of Russia deciding to direct her principal effort against Germany....
ARTICLE 2. On her part, Italy undertakes to use her entire resources for the purpose of waging war jointly with France, Great Britain, and Russia against all their enemies.
ARTICLE 3. The French and British fleets shall render active and permanent assistance to Italy....
ARTICLE 4. Under the Treaty of Peace, Italy shall obtain the Trentino, Cisalpine Tyrol with its geographical and natural frontier, as well as Trieste, the counties of Gorizia and Gradisca, all Istria as far as the Quarnero and including Volosca and the Istrian islands of Cherso and Lussin, as well as the small islands of Plavnik, Unie, Canidole, Palazzuoli, San Pietro di Nembi, Asinello, Gruica, and the neighbouring islets....
ARTICLE 5. Italy shall also be given the province of Dalmatia within its present administrative boundaries....
ARTICLE 6. Italy shall receive full sovereignty over Valona, the island of Saseno and surrounding territory....
ARTICLE 7. Should Italy obtain the Trentino and Istria in accordance with the provisions of Article 4, together with Dalmatia and the Adriatic islands within the limits specified in Article 5, and the Bay of Valona (Article 6), and if the central portion of Albania is reserved for the establishment of a small autonomous neutralised State, Italy shall not oppose the division of Northern and Southern Albania between Montenegro, Serbia, and Greece....
ARTICLE 8. Italy shall receive entire sovereignty over the Dodecanese Islands which she is at present occupying.
ARTICLE 9. Generally speaking, France, Great Britain, and Russia recognise that,... in the event of total or partial partition of Turkey in Asia, she ought to obtain a just share of the Mediterranean region adjacent to the province of Adalia....
ARTICLE 11. Italy shall receive a share of any eventual war indemnity corresponding to their efforts and her sacrifices.
ARTICLE 13. In the event of France and Great Britain increasing their colonial territories in Africa at the expense of Germany, those two Powers agree in principle that Italy may claim some equitable compensation....
ARTICLE 14. Great Britain undertakes to facilitate the immediate conclusion, under equitable conditions, of a loan of at least 50,000,000 pounds....
ARTICLE 16. The present arrangement shall be held secret.
http://wwi.lib.byu.edu/index.php/The_Treaty_of_London_(1915)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 13:29    Onderwerp: Reageer met quote

De oorlogsdagboeken van Louis Barthas 1914-1918

Schrift 10 - Het massagraf van Verdun - 26 april-19 mei 1916

Toen het dag werd bekeek ik deze beroemde naamloze heuvel aan de voet waarvan onze loopgraaf zich bevond. Maandenlang was hierom gevochten alsof er een diamantmijn in haar flanken verborgen lag. Helaas, de heuvel bevatte alleen maar duizenden lijken. Het was een hoogte die zich in niets onderscheidde van de naburige heuvels. Het schijnt dat hij ooit voor een deel bebost was. Maar nu was er geen spoor van begroeiing meer te zien. De aarde was omgewoeld en verwoest en bood alleen nog maar een desolate aanblik.

De hele dag zaten wij tegen elkaar geklemd in de afgedekte loopgraaf. We kregen te weinig lucht en het was er te warm. Maar omdat de vliegtuigen van de moffen ons niet hadden kunnen ontdekken werden we ook niet beschoten. Ongeduldig wachtten we tot het nacht werd om opnieuw te marcheren en gemakkelijker te kunnen ademen. Bij het invallen van de nacht kreeg onze compagnie het bevel een paar honderd meter verder een loopgraaf te gaan bezetten. Groepsgewijs gingen we ernaar toe. Het terrein was nog erger gebombardeerd dan de omgeving van de molen van Esnes. Ik weet zeker dat de strategische noodzaak om hier naar toe te gaan uitsluitend de bezorgdheid van onze kolonel was voor zijn eigen hachje in zijn diepe schuilplaats hier vlakbij.

Maar wat hadden het 114e en het 125e regiment van onze divisie gedaan die het bevel hadden gekregen heuvel 304 te heroveren? Het legerbulletin en de minder chauvinistische dagbladen hebben deze fantastische aanval geboekstaafd. Deze twee schitterende regimenten zouden een onweerstaanbare stormloop hebben uitgevoerd en zo deze kleine heuvel met haar vulkaanlandschap hebben teruggeven aan Joffre en Pétain. Zij zouden in tranen zijn geweest.

De werkelijkheid was anders. Na een enorme verkwisting van granaten zijn de twee regimenten naar voren opgerukt en hebben eenvoudigweg de verloren stellingen heroverd of beter gezegd opnieuw bezet want de Duitsers hadden zich al teruggetrokken zonder de confrontatie af te wachten. Dit wil niet zeggen dat de verliezen aan onze kant gering waren. Om kort te zijn, de toestand was weer precies als die van vóór 5 mei: de Fransen aan de ene kant van de heuvel, de Duitsers aan de andere kant en tussen hen de heuveltop als neutrale zone omdat die van twee kanten hevig door de artillerie werd beschoten. Toch hadden de Duitsers nog een bolwerk op de top. Een Algerijnse divisie had die niet kunnen innemen wat het voor ons niet gemakkelijker maakte. Deze divisie bezette een helling vlakbij het woud van Avocourt en onze divisie lag op de helling recht tegenover de sombere Mort-Homme, die rechts van ons oprees, grijs en niet minder desolaat dan heuvel 304.

Toen deze taak volbracht was zouden het 114e en het 125e infanterieregiment hun stellingen voor ons ontruimen om zelf gezondere lucht te gaan inademen in het bos Saint-Pierre. Het 296e had opdracht gekregen onze stellingen opnieuw in te richten en te versterken. De loopgraaf die onze compagnie bezette, lag bijna midden op de helling. Bij de ingang kon ik op een bordje dat door een granaatscherf half vernield was, lezen: ‘Loopgraaf Rascas’. In werkelijkheid was het een verbindingsgang in slechte staat die in één nacht gegraven was door daar gelegerde troepen. Zij waren de volgende dag door zware granaten uitgemoord.

Die plek was één grote berg van uit elkaar gereten mensenvlees. Op de plaatsen waar de aarde bloed had gedronken krioelde het van de vliegen. Je zag geen lijken maar waarschijnlijk lagen ze onder een klein laagje aarde in de vlakbij gelegen granaattrechters. Hun aanwezigheid bleek uit de stank van rottend vlees. Overal lagen brokstukken, verbrijzelde geweren, gescheurde ransels, waaruit tedere brieven en angstvallig bewaarde dierbare herinneringen dwarrelden en door de wind werden verspreid. Er lagen ook gebarsten veldflessen, schoudertassen in flarden, en op alles stond het nummer van het 125e regiment! Ik kon gemakkelijk nieuwe munitie, noodrantsoenen en gereedschap vinden die ik op weg hierheen als ballast had moeten weggooien. Bij deze treurige aanblik vreesden we terecht dat de moffen, als ze ons de volgende dag zouden ontdekken, gehakt van ons zouden maken.

De hele nacht moesten we de verbindingsgang begaanbaar en bewoonbaar maken. Toen het licht werd was de hemel tot onze grote vreugde bewolkt. Laaghangende wolken bedekten heuvel 304 en we bleven de hele dag buiten het zicht van de vijand.

Voortdurend schoten de moffen in het wilde weg granaatsalvo’s af. Weggekropen in de diepste hoeken van de loopgraaf hadden we die dag geen enkele gewonde te betreuren. Toen het donker was moest ons bataljon naar de voorste linies. Op het vastgestelde uur vertrokken we. We volgden de verbindingsgang Rascas die al gauw in een smalle, modderige gracht uitmondde en op sommige plaatsen was ingestort...

Ook FEW wordt genoemd op deze site... http://www.lubberhuizen.nl/detail.php?id=72
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 13:37    Onderwerp: Reageer met quote

Enkele gegevens over de oorlog 1914-1918 te Boekhoute

Honderd en negen soldaten uit Boekhoute hebben de oorlog meegemaakt; tien jongens zjjn gesneuveld op het veld van eer. Vier mensen, twee mannen en twee vrouwen werden gefusilleerd; en drie opgeeiste burgers kwamen niet meer weer.

De Duitse legers vielen het land binnen op 4 augustus 1914, en reeds vanaf de 20ste augustus zagen wij hier voortdurend treinen rijden met soldaten, kanonnen, auto's en ander materiaal in de richting van Antwerpen, dat als laatste vesting zou verdedigd worden.

In het station en langs de spoorlijn werd de wacht opgetrokken door de tweede jagers. Op 27 augustus kwamen 100 vluchtelingen uit Mechelen; ze werden ondergebracht in de scholen en bij de burgers. Zij vluchtten verder naar West-Vlaanderen en Frankrijk.

Aangezien er in ons land geen algemene dienstplicht bestond waren er overal burgerwachten, «gardes civiques», opgericht om het leger bij te staan. Zij zouden dan ook het eerst moeten wijken voor de oprukkende vijand. Op 7 september 1914 kwamen hier 370 burgerwachters uit Brussel, vermoeid en uitgeput. Op 9 september 130 uit Gent. Zij vertrokken op 28 september; dan kwamen er nog uit St. Niklaas en Dendermonde. Doch op 29 september zagen we hier de eerste soldaten van de uittocht van Antwerpen en rond half oktober passeerden de steeds aanrukkende Duitse troepen komende van Assenede langs de Blauwe Poort naar Bassevelde. De eerste Duitse bezetting te Boekhoute begon op 10 november 1914 en bestond meestal uit Polen van de Infanterie Landsturm, een reserve Ersatz Regiment n° 2, 12e compagnie. Op 1 december 1914 werden ze afgelost door de Landsturm Inf. Bat. II Dortmund, 1e comp. De Hauptman, Jacob Hoeltje was hier tot 26 april 1915. Hij kreeg de bijnaam «Ko». Dan volgde er een Huzaren Regiment n° 17, 4e escadron. De Ortskommandant was ingekwartierd bij Mevr. Ingels op het klein kasteeltje. Hij leek sprekend op een zekere persoon uit een naburige gemeente en hij kreeg dan ook onmiddellijk de bijnaam van «Cies van Parijs». Zelfs zijn soldaten noemden hem «Francis von Paris». Op 30 augustus 1915 zijn ze vertrokken naar het front en kregen we het Oldenburgische Dragonder Regiment n° 19 - 1e Landsturm Escadron.

In 1915 werd de bezetting zeer streng onder het regime van de Feldgendarmerie, de groene gendarmen en weer werd de commandant onmiddellijk gedoopt door Sekretaris De Vos met de naam van «Mijnheer Kamiel».

En nu uit de weg, want Mr. Kamiel was altijd gewapend met zijn karwats, een hondenzweep. Veel inwoners hebben wel eens een klap gekregen. Als men Mr. Kamiel tegenkwam dan moest men het gaanpad voor hem vrijmaken en zijn muts afnemen.

Reeds van in 1915 moest iedere burger steeds een paspoort bij zich hebben. Het werd afgeleverd door de gemeente en droeg een rode stempel «Kommandantur Ertvelde». Maar Boekhoute kreeg nog een bijzondere stempel: «Bewohner des Grenzgebietes» en een grote E 4 : «Etappen gebiet 4e leger». Voor de weerbare mannen van 18 tot 45 jaar stond er een derde stemel op «In Ueberwachtung» en zij hadden daarbij nog een witte «Meldekaart» want zij moesten zich iedere maand op het stadhuis aanmelden, om die kaart te laten afstempelen. De eerste stempel droeg de datum 18 december 1915, de laatste 18 september 1918.

Men moest ook een vergunning aanvragen om te vissen. Dat kostte 2 frank. Maar het was verboden te vissen op een afstand van minder dan 100 meter van bruggen en sluizen, alsook op een afstand van minder dan 6 km. van de Nederlandse grens, zodat onze mensen maar in de Vliet gingen vissen.

In 1915 werd de ganse lengte van de grens Belgie-Nederland afgesloten door een ijzeren draad, de zogenaamde hollekensdraad, en dit tot op een hoogte van drie meter. De grens werd voortdurend bewaakt door de Duitse grenswacht en de draad werd gedurende de nacht en ook geregeld over dag onder elektrische stroom gezet. Zo trachtte de vijand het overlopen van jonge mannen naar het Belgisch leger, de spionnagediensten, het overbrengen van brieven en dagbladen en ook de smokkel, uit te schakelen.

De mensen op de haven moesten hun huizen verlaten binnen een afstand van 200 meter van de grens. Op de haven was er ook op de baan naar Watervliet een slagboom of poort als versperring aangebracht. De Kerktoren van Boekhoute werd door de Duitsers ingericht als een observatiepost en was dus altijd bezet. Later werd ook de molen die op het kruispunt Noordstraat en Graafjanstraat stond (nu de hoeve van Den Hauwe) als 2e observatiepost gebruikt. Er werd nog een derde post bijgemaakt: een houten toren, die stond in de Noordstraat, achter het café Bral. Hier ontwikkelde zich, niettegenstaande de strenge bezetting, naast een intense smokkelhandel ook een belangrijke spionnagedienst, welke o.a. in verbinding stond met de heldhaftige Gabrielle Petit, een vrouw die zeer gewichtige opdrachten heeft vervuld, die zeer moedig en voorbeeldig was in haar gevangenschap en die toen zij gefusilleerd werd zelfs de eerbied afdwong van haar vijanden. Haar standbeeld staat te Brussel en te Doornik. Zij zelf zou verscheidene malen te Boekhoute zijn geweest. Zeker is het dat zij langs hier haar verloofde heeft overgebracht naar Engeland (hij stierf aan het front). Er wordt ook verteld dat Gabrielle Petit een vlot deed maken van oliepullen en zo ging zij over het water naar de sluis van Philippine, waar de burgemeester woonde, die met de spionnage-diensten zeer flink heeft meegewerkt. Ze zou zelfs eens in een gevaarlijke situatie met haar hoedespeld het oog van een Duitser hebben uitgestoken.

Gabrielle Petit werd in haar spionnagedienst geholpen door verscheidene mensen van Boekhoute: o.a. Leonie Rammeloo, Emilie Schatteman, Isidoor Van Vlaanderen en Karel De Waegenaere, die alle vier door de vijand gefusilleerd zijn te Akkergem op 12 september 1917. Hyppoliet De Decker werd veroordeeld tot gevangenisstraf in Duitsland. Ook Alfons Parez en zijn vrouw Magdalena Dierickx waren in de spionnage betrokken. Ze woonden in de Graafjanstraat 3, vlak naast De Waegenaere. Dit huis en ook het café en de winkel van Louis Goossens, Noordstraat 40, waren de twee verzamelplaatsen van al die moedige mensen. Daar werden de spionnagestukken en de vele brieven voor de soldaten aan het front verzameld en weggebracht over de grens.

In het huis van Parez werden zelfs soldaten van de Duitse grenswacht uitgekocht zodat men wist wanneer men veilig onder of door de elektrische draad kon gaan. Zij vroegen 500 mark per man die overging. Moeder Parez smokkelde de spionnagestukken over, verborgen in houten klompen. Men boorde gaten in het hout, daar stak men de fijn opgerolde stukken in, en de openingen werden met mastiek toegedaan en overschilderd. Zo gooide moeder Parez haar kloefen dan over de draad. Vader Parez heeft ook 3 Franse soldaten over de grens gebracht; één nochtans was onvoorzichtig en werd geelektrocuteerd. Nog andere lotgevallen gebeurden aan de elektrische draad: Henri Rammeloo raakte de draad en was op slag dood. Elisa De Vleesschouwer raakte met de hand de elektrische draad en werd de hand afgerukt. August Bonte had meer geluk: toen hij brieven over de draad gaf, raakte hij die met de borst, doch hij kon met een boomtak, die hij nog kon oprapen, de draad wegduwen en was gered. Op een nacht werden 5 Duitse soldaten bij vergissing door de grenswacht doodgeschoten.

In 1916 was Boekhoute bezet door Wurtenbergers. De Hertog van Wurtenberg bracht een bezoek aan het kasteel Ter Leien, waar de hoge officieren hun intrek hadden.

Op zekere dag, in augustus 1917, werd de kleine René Parez, toen 8 jaar, uit de school gehaald en door de Duitse gendarmen ondervraagd aangaande de gedragingen van vader en moeder. Het ventje was slim genoeg om niets te verklappen, maar toch werd vader aangehouden samen met De Waegenaere en naar het gevang van Gent overgebracht en moeder en kinderen werden het huis uitgezet en verplicht een onderdak te zoeken in Gent. Dit gebeurde ook met 6 andere gezinnen: Petrus Dierickx, August Vervaek, Leonie Versluys en dochter, vrouw Karel De Waegenaere en kinderen, vrouw Henri De Greve en zoon Medard (haar man werd naar Duitsland verbannen), Theofiel De Greve en kinderen.

Hoe gebeurde de bevoorrading tijdens de oorlog ? Er werd een «comiteit voor voedselbedeling» opgericht, gevestigd in de Weststraat, want alles was gerantsoeneerd en wat over de grens gesmokkeld werd, was peperduur. Het was ook een gevaarlijke karwei die 's nachts moest gebeuren. De bevoorrading kwam uit Amerika. De eerste uitdeling van witte bloem gebeurde in de jongensschool. Iedereen was gelukkig. Op de bloemzakjes stond: «Gift to the Motherland. Commission for Relief in Belgium». Later kregen we nog geregeld maïsmeel en spek, bevroren vlees en melkdozen. Ook de «Volksoep» kwam tot stand in de gewezen drukkerij, naast de melkerij Isabella. Iedere dag werd er soep bedeeld aan de behoeftigen mits betaling van 10 centiemen, ook de anderen kregen een 1/2 liter iedere zondag na de hoogmis.

Als er kolen, d.i. slam of afval waren, werden die aan de spoorwegwagen uitgedeeld.

Einde 1916 kregen we hier aan de grens een Duitse gendarm in burgerkleding, Pierken geheim genaamd. Hij was de schrik van de gemeente en omstreken. Men noemde de feldgendarmen gewoonlijk: de Markenpakkers.

In 1917 werden vele burgers opgeeist, vooral ambachtslieden, schrijnwerkers en metsers. Zij moesten gaan werken aan het front in West-Vlaanderen. Ze werden slecht behandeld en hadden veel te lijden: gebrekkig onderdak, koude en honger. Velen zijn daar ziek geworden.

Op 10 maart 1917 kwam de verordening dat alle koper en andere metalen moesten ingeleverd worden. Alles werd kapotgeslagen en weggevoerd.

In september 1917 werd alle wol opgeeist. De Duitsers betaalden de wol van 1,50 mark tot 4,40 mark per kilo. De oude spinnewielen kwamen terug in werking en dag en nacht werd er gesponnen. Men was niet weinig fier een paar kousen te kunnen tonen van zelfgesponnen wol. Ook de wijn moest binnengeleverd worden.

Alle flessen werden onmiddellijk opgestapeld in een wagon aan het station. Doch de wijn was niet voor de ganzen gemaakt en in die dagen zag men vele burgers en natuurlijk ook Duitse soldaten waggelen door de straten van Boekhoute.

Aan de grens bereikten de smokkeltochten wel hun hoogtepunt, temeer omdat de Duitse soldaten die steeds minder en minder te eten hadden, nu ook meesmokkelden. Doch tijdens een smokkelpartij werd Kamiel de Marlie de arm afgeschoten. Want sommige grenswachters en vooral de Feldgendarmen waren zeer streng en echte moordenaars.

Een jonge man uit Valenciennes, die probeerde door de elektrische draad te komen, werd dood aangetroffen. Er had een lijkdienst plaats en de kerk was vol volk. Hij werd begraven op het kerkhof van Boekhoute. Het gebeurde soms ook dat een Duitse soldaat wilde deserteren en wanneer hij aan de draad bleef hangen werd hij in alle stilte naar het kerkhof gevoerd. Dit is zeker driemaal voorgekomen. Op zekere dag vond de grenswacht een pijl met een brief aan verbonden. Daarom moesten nu ook alle bogen en pijlen binnengebracht worden op het stadhuis. Er werd een tweede draad gespannen op 200 meter van de elektrische draad. Veel grensbewoners moesten hun huis en hoeve verlaten en in andere gemeenten onderdak zoeken. Ook werd het moeilijk om van de Duitsers een paspoort te krijgen om van het grensgebied naar het zogenaamde etappengebied te gaan. Ze vroegen nu voor een paspoort goud of zilveren geld.

Reeds vroeger was het verboden aan soldaten en burgers tezamen in dezelfde herbergen te gaan. Sommige drankgelegenheden moesten dan een opschrift voor het venster plaatsen: «Für Deutsche Heeresangehörige verboten». Maar vanaf 22 april werden alle drankhuizen gesloten.

Einde 1917 kwamen hier jonge soldaten, Elzassers, aan. Zij mochten de dorpskom niet verlaten en geen Frans spreken met de burgers. Zij werden gedrild door Pruisische officieren. Na enige tijd zijn ze naar het front van Langemark vertrokken waar zeer velen van hen gesneuveld zijn.

Op zekere dag landde op de hofstede van Venantius Geirnaerd (nu Raymond Van Driessen) een Duitse vlieger, een «Faübe»; hij werd gedemonteerd en per kamion weggevoerd.

Er werd vernomen dat eerwaarde heer Jules De Buck, oud-onderpastoor van Boekhoute en toen werkzaam te Beveren-Waas, werd aangehouden en naar Duitsland verbannen, omdat hij in het geheim briefjes had uitgedeeld: Oeuvre le Mot du Soldat.

Op 9 en 16 juni 1917 werd er een liefdadigheidsconcert gegeven ten voordele van de krijgsgevangenen. Er was zeer veel belangstelling vanwege al onze mensen.

Begin 1918 moest de gemeente Boekhoute stro leveren voor de fabriek Kuhlmann te Zelzate. Gelukkig was het een Elzasser onderofficier die de controle had.

Iemand sprak met hem in het Frans en hij liet toe op iedere fiche 100 kg. meer te schrijven dan er werkelijk afgeleverd werd.

In 1918 bevolen de Duitsers dat in ieder huis op de binnenkant van de voordeur een lijst moest aangebracht worden, waarop de namen stonden van al de bewoners, hun geboortedatum, beroep, nationaliteit, geslacht en familiestand.

In oktober 1918 had boven Statie en Hendeken een luchtgevecht plaats: één Engels vliegtuig tegen 10 Duitse. De Engelse vlieger werd neergeschoten en viel in een weide aan de Asseneedse Kasseide. De 2 vliegeniers: Kapitein Haynes en Sea en luitenant Brown waren op slag dood. Ze werden een paar dagen later met militaire eer begraven op het kerkhof.

Einde oktober 1918 hadden de Duitsers op een weide in de Ooststraat een kabelballon opgehangen, om de artillerie tot steunen te dienen. Maar pas een uur in de lucht, het was op een zaterdagnamiddag, kwam er een klein jachtvliegtuig door de wolken gestoken van over de Hollandse kant en tak, tak, tak ging het en de ballon schoot in brand. De inzittende Duitser kon zich met een valscherm redden. De piloot van het vliegtuig was de heldhaftige Willy Coppens.

Het was ook in deze laatste maand, dat alle weerbare mannen van 18 tot 45 jaar zich met pak en zak moesten aanmelden. Ze werden door een paar Duitsers uitgedreven over Zelzate, Beveren, Haasdonk naar de forten van Antwerpen. Vier jongens van Boekhoute zijn tengevolge van griep en ontberingen overleden. De epidemie, de zogenaamde Spaanse griep, was algemeen en moordend. Er waren ook geen geneesmiddelen meer. Overal, in alle dorpen, zijn tientallen mensen en ook veel Duitse soldaten daaraan gestorven.

De weerbare mannen van Watervliet en omstreken werden in de kerk van Boekhoute opgesloten. De kerk was ontruimd en vol stro gelegd. Dit gaf jammerlijk ook aanleiding tot onterende gedragingen.

Einde oktober kregen we als bezetting een compagnie Mariniers. Die soldaten hadden aan de Belgische Kust veelal een luilekker leven doorgemaakt en zij gedroegen zich hier ook als een rumoerig en brutaal volk. Al zingend liepen ze door de straten en gingen van de ene herberg naar de andere. Er was ook geen tucht meer. Een dronken soldaat rukte de kepie af van het hoofd van een officier. Hij gooide het hoofddeksel de lucht in. De officier durfde niets zeggen en scheen al blij te zijn zijn hoofddeksel te mogen oprapen. Wij hoorden zelfs al spreken over een «Soldatenrat», afzetting van de keizer en van revolutie. Het einde van de oorlog scheen te naderen. Toen de mensen op Allerzielen buiten kwamen, merkten ze dat alle Duitsers vertrokken waren achter het kanaal Gent/Terneuzen. Ze hadden nog de rails van de spoorweg en de brug aan het station vernield. Daar zouden ze nog front maken tot aan de Wapenstilstand, 11 november.

Geruchten deden de ronde dat de Belgen reeds te Kaprijke waren.

En inderdaad, in de namiddag kwamen de eerste Belgische soldaten door de Weststraat tot aan het klooster. Het was een verkenning en ze moesten nog terug naar hun eenheid. Boekhoute was bevrijd en de vreugde was geweldig. Enkele muzikanten kwamen te zamen en van op de uitkijkpost werd het volkslied gespeeld. Al spelende trokken ze naar Bassevelde waar de eerste patrouille Lanciers te paard werd afgehaald en triomfantelijk Boekhoute binnentrok. Hoe al onze mensen zo snel «La Madelon» en «It's a long way to Tipperary» konden meezingen, is een vraagteken.

Op 11 november kwam officieel de Wapenstilstand.

We eindigen met een paar liederen uit de bezettingstijd:

't En komt er op genen Duits opaan
Zegt de Engelsman
En aan de IJzer
Daar krijgt de Keizer
Toebak, toebak,
nen hele zak.

En keizer Willem twee
Kwam met zijn leger door Belgie gereden.
En daar kwam hij op een plaats
Waar hij moest blijven staan,
Want de IJzer lag daar,
met zijn water zo diep voor de Duitsers,
En daar kreeg hij klop op klop
Op zijn marmeladen-kop


PAUL VAN BRITSOM
Ere-Pastoor

http://freepages.genealogy.rootsweb.ancestry.com/~noemeetjesland/meetjesland/ons_meetjesland/1974_2/oorlog_Boekhoute_1914_18.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 13:43    Onderwerp: Reageer met quote

How Essex was the 10 Battalion Essex Regiment 1914-1918?

My interest in the 10 (Service) Battalion Essex Regiment [hereafter 10 Essex] was initiated through my own Essex connections. This has lead me to wonder how many men who served with the battalion were from Essex, or at least had Essex connections.

Without access to nominal rolls I decided to use the battalion's dead to represent the whole. Using the CD version of Soldiers died in the Great War a check of the born, enlisted or residence fields would/should reveal Essex connections. Only the data on "other ranks" was examined.

A second study identified days on which more than 10 members of the battalion died, with a view to identifying the most costly periods and giving a focus to the above.

Chronologically: [fiqures are: died/Essex Connections/ Essex men as % of total]

1 July 1916 28/17 61%
20 July 1916 59/37 63%
26 September 1916 34/26 76%
21 October 1916 22/13 59%
31 July 1917 21/9 43%
12 August 1917 13/9 69%
22 October 1917 50/27 54%
21 March 1918 34/12 35%
23 March 1918 25/16 64%
12 April 1918 20/14 70%
26 April 1918 72/21 29%
8 August 1918 66/19 27%
23 August 1918 24/3 13%
24 August 1918 18/7 39%
21 September 1918 65/11 17%
23 October 1918 21/4 19%

Excepting the fiqures of 31 July 1917 and 21 March 1918 the % indicates the majority of men having Essex connections until April 1918. The rapid dilution of this fiqure is most likely rooted in the British Armies relative manpower shortage in infantry combined with the effects of the German Spring offensives.

Notably of the 16 most "costly" days for the battalion, nine are in 1918, with five during the "100 days" offensives. Whilst 26 April 1918 [at Hangard Wood near Villers-Bretonneux] was statistically the worst with 77 deaths, 8 August 1918 [the first day of the Amiens offensive] was a close second with 67. On the latter the battalion was reduced to companies of 40 men, but was capable of being quickly reconditioned, seeing further heavy fighting as evidenced by the casualty fiqures above.

With the nature of it's "Essex" affilations watered down, the value of battalion level espirit de corps must have become more difficult to foster but conversely more important. Had the geographically imbalanced casualties of the Army's Pals battalions endangered the regimental system or was it purely the relentless turnover of manpower that created the "mongrel" flavour of a late 1918 battalion?

As always this is more in the way of thinking aloud than anything else.

http://alihollington.typepad.com/historic_battlefields/2009/01/how-essex-was-the-10-battalion-essex-regiment-19141918.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 18:25    Onderwerp: Reageer met quote

William Rhodes-Moorhouse

William Barnard Rhodes-Moorhouse (1887-1915) was the first airman to be awarded a Victoria Cross, posthumously awarded in May 1915.

Moorhouse was born in London to an English father and Maori mother, one of four children. Educated at Harrow and Cambridge University Moorhouse regarded his university education as a waste of time. Instead his real interest lay in engine design - initially in fast cars and then in the budding field of aviation. In 1906 Moorhouse knocked down and killed a child on Brighton beach during a motorcycle race; initial charges of manslaughter were however subsequently withdrawn.

Leaving university in 1909 Moorhouse learned how to fly - gaining his pilot's certificate in 1911 - and then set to designing monoplanes. He competed in aviation competitions and was the first to cross the English Channel from Douai to Ashood with two passengers in a biplane (one of whom was his wife).

With the onset of war in Europe in 1914 William - by now having legally changed his last name to Rhodes-Moorhouse as a means of inheriting his grandfather's estate - enlisted with the Royal Flying Corps for training.

Rhodes-Moorhouse was attached to No. 2 Squadron in March 1915, then based at Merville in France. Within a short period Rhodes-Moorhouse won the V.C. for which he is renowned.

On 26 April 1915 he was instructed to attack the German-held rail junction at Courtrai. He successfully released his load of bombs but was strafed by combined machine gun and rifle fire while flying low. Although his aircraft was damaged - and his thigh torn open - he elected to try and regain the Allied lines rather than crash-landing behind German lines.

Caught again by German fire while returning home he received hits to his abdomen and hand. He nevertheless finally managed to land successfully behind Allied lines, making his report before being taken to a military hospital for treatment. Critically ill he died on the following day. He was subsequently awarded the V.C. on 22 May 1915, the first airman to receive the award. He was aged 27.

http://www.firstworldwar.com/bio/rhodesmoorhouse.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 18:28    Onderwerp: Reageer met quote

T. E. Lawrence to D. G. Hogarth

Military Intelligence Office
War Office, Cairo

26.4.15.

By all means Cilicia: I was only afraid of asking too much. And Alex. as the naval base, is the crux of the whole show.

By the way, in pushing the matter, if you can, it may help you to know that opinion here and in India is very much in favour. It's only home that sticks us up.

Arabian affairs have gone all to pot. I've never seen a more despicable mess made of a show. It makes one howl with fury - for we had a ripping chance there.

Push on A therefore, if you can: it seems to me the only thing left for us.

TEL.

http://www.telawrence.net/telawrencenet/letters/1915/150426_hogarth.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 18:36    Onderwerp: Reageer met quote

Disaster at No. 4 Pit - 26th April 1915

At approx 11a.m. on Monday, 26th April 1915, an explosion occurred at Brayton Domain No. 4 Pit which injured eight miners seven of whom subsequently died of the severe burns they received. The miners were:

Robert Lightfoot, aged 20, of 36 Harriston, Aspatria (died Wednesday, 28 April 1915)
Henry Wilkinson, aged 32, of 71, Lawson Street, Aspatria (died Thursday, 29 April 1915)
Thomas Birney, aged 64, of 16 Harriston, Aspatria (died Sunday, 2 May 1915)
Thomas Herbert Little, aged 29, of 8 Springkell, Aspatria (died Monday, 3 April 1915)
Paul Rayson, aged 25, of 36 Harriston, Aspatria (died Monday, 3 May 1915)
James Wilkinson, aged 59, of 71 Lawson Street, Aspatria (died Friday, 21 May 1915)
Joseph Rumney, aged 51, of 108 Harriston (died 5 June 1915) - Occupation: Colliery Deputy and Shot Firer.
Thomas Harris (survived)

Contemporary Reports (door te klikken):
The Carlisle Journal, Friday, April 30, 1915
The Carlisle Journal, Tuesday, May 4, 1915
The Carlisle Journal, Friday, May 7, 1915
The Carlisle Journal, Tuesday, May 25, 1915
The Colliery Guardian, June 25, 1915

Lees verder op http://www.rumneys.co.uk/braytondomain/accidents/1915_disaster.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 18:44    Onderwerp: Reageer met quote

Brothers died in 1915 - Our listing of known sets of brothers who died on the same date in 1915.

26 April 1915
George, 28, Captain commanding C Company, and Howard Hunter, 26, Captain commanding D Company, 1/6th Battalion, the Northumberland Fusiliers. Sons of Edward and Anne Cunningham Hunter, of Wentworth, Gosforth, Northumberland. Lt A. R. Garton of the same battalion, the fiance of their sister, also lost his life on this day. None have a known grave, and all are commemorated on the Menin Gate Memorial to the Missing, Ypres.

Captain George Edward Hunter became an architect on leaving school. Later he joined his father’s firm, and in 1913 became a partner in the business of Hunter & Henderson, Stockbrokers of Newcastle He received his commission in the 6th Batt. N.F. in 1904 and was gazetted Captain in 1908. He went overseas with that battalion, and was killed in action near St Julien in the second battle of Ypres, April 26th, 1915. A brother officer writes: “ He led his men with great courage and a total disregard for himself, and was right in front of the enemy’s position when he was killed by a shell fired at short range.”

Captain Howard Tomlin Hunter became a medical student on leaving school. He qualified for the M.B., B.S., in 1910, and afterwards studied surgery at St Bartholomew’s, London, and in Vienna. He received his commission in the 6th Batt. N.F. in 1906 and was gazetted Captain in 1912. A writer in the Durham College of Medicine Gazette says: “ We have all heard with pride and aching heart of his entry into action. The first torrent of bullet and shell only seemed to increase his absolute indifference to danger, and his example and courage infected the whole company. He led his men through a crossfire of machine-guns and shrapnel, trying to reach the German trenches by a series of rushes. When close to his objective he was struck on the leg but stuck to his job, gamely cheering on his men. We can imagine his bitter disappointment when he had to fall out so near the end of his task. While being helped to the rear he was struck again in the chest and almost immediately dropped dead.” This was in the action near St Julien on April 26th, 1915, at the second battle of Ypres.

also 26 April 1915
Thomas, 25, and Wilfred Wake, 20, died whilst serving with 1/7th Battalion, the Northumberland Fusiliers. Sons of Richard and Mary Wake of The Gatehouse, Bamburgh Castle, Northumberland, they have no known graves and are commemorated on the Menin Gate Memorial to the Missing, Ypres.

http://www.1914-1918.net/brothers1915.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 18:49    Onderwerp: Reageer met quote

Rupert Brooke: Obituary

Winston Churchill, obituary note in The Times (26 April 1915).

"Rupert Brooke is dead. A telegram from the Admiral at Lemnos tells us that this life has closed at the moment when it seemed to have reached its springtime. A voice had become audible, a note had been struck, more true, more thrilling, more able to do justice to the nobility of our youth in arms engaged in this present war, than any other more able to express their thoughts of self-surrender, and with a power to carry comfort to those who watch them so intently from afar. The voice has been swiftly stilled. Only the echoes and the memory remain; but they will linger.

During the last few months of his life, months of preparation in gallant comradeship and open air, the poet-soldier told with all the simple force of genius the sorrow of youth about to die, and the sure triumphant consolations of a sincere and valiant spirit. He expected to die: he was willing to die for the dear England whose beauty and majesty he knew: and he advanced towards the brink in perfect serenity, with absolute conviction of the rightness of his country's cause and a heart devoid of hate for fellow-men.

The thoughts to which he gave expression in the very few incomparable war sonnets which he has left behind will be shared by many thousands of young men moving resolutely and blithely forward in this, the hardest, the cruelest, and the least-rewarded of all the wars that men have fought. They are a whole history and revelation of Rupert Brooke himself. Joyous, fearless, versatile, deeply instructed, with classic symmetry of mind and body, ruled by high undoubting purpose, he was all that one would wish England's noblest sons to be in the days when no sacrifice but the most precious is acceptable, and the most precious is that which is most freely proffered."

Notes
1.The obituary of Rupert Brooke appeared on page 5 of the Monday, April 26, 1915, edition of The Times: "Death of Mr. Rupert Brooke. Sunstroke at Lemnos." The obituary continued: "W.S.C." writes: — "Rupert Brooke is dead&hellip [his] life has closed at the moment when it seemed to have reached its springtime." W.S.C. was, of course, Winston Spencer Churchill. Churchill's portion of the obituary (a eulogy) takes up a little less than half of the total, and is sandwiched between the copy writer's general announcement and later biographical sketch of Brooke. Although, on the surface, it is a tribute to a promising young poet, it's impossible not to sense in Churchill's eulogy an underlying political agenda — especially when considered in the historical context of the Dardanelles campaign which Churchill had helped to conceive and to which he had sent Brooke as part of his own Royal Naval Division (RND).
In September 1914, Churchill offered Brooke a commission in the RND, and within a month sublieutenant Brooke participated in the evacuation of Antwerp. Back in England over the Christmas holidays, Brooke wrote his famous "war sonnets." In February, he joined the Division's Hood Battalion in preparation for the landings at Gallipoli. Passing through Egypt on his way to Gallipoli, Brooke suffered sunstroke and dysentery. Off Lemnos he contracted blood poisoning from an insect bite on his lip and died two days before the landings, on April 23rd — the birthday of Shakespeare and traditional observance of St. George's Day. Churchill cabled his brother John "endeavour if your duties allow, to attend Rupert Brooke's funeral on my behalf. We shall not see his like again."
2.With the Gallipoli landings taking place at that very moment, Churchill was also "comfort[ing] "those who watch[ed] so intently from afar" For one, Prime Minister Asquith whose son Arthur (Oc) was part of the RND. Churchill ends this paragraph: "The voice has been swiftly stilled. Only the echoes and the memory remain; but they will linger." Ironically, Churchill's eulogy would help establish and reinforce the Rupert Brooke myth.
3.Churchill is here referring particularly to Brooke's sonnet V, "The Soldier" (the same sonnet that Dean Inge had read at the pulpit of St. Paul's on Easter Sunday).
4.While Churchill's eulogy helped further the Brooke mystique, his superlatives worked both ways and likewise helped doom Brooke's reputation by overpraising his "war sonnets" and overvaluing his (supposed) selfless example and sacrifice.
5.The Dardanelles campaign finally succumbed to inter-service quarreling and Turkish tenacity, and after a quarter-million casualties, the Allies evacuated the Gallipoli beaches in October of 1915. Churchill tendered his resignation on November 11, 1915 (Armistice Day minus three years). Perhaps the political connection in Churchill's eulogy of Rupert Brooke is merely coincidence&hellip just as it's coincidence that a column appealing for more recruits follows immediately after it.


http://www.oucs.ox.ac.uk/ww1lit/education/tutorials/intro/brooke/obituary.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 18:58    Onderwerp: Reageer met quote

VCs of Gallipoli and The Dardanelles

26 April 1915. Sedd-el-Bahr village, above ‘V’ beach
Gazetted 23 June 1915
Lt Colonel C.H.M. Doughty-Wylie, Royal Welsh Fusiliers
Capt (temp major) G.N. Walford, Royal Artillery


Doughty-Wylie was detached to the River Clyde from Hamilton’s staff for the landing, as was Walford, who was Brigade Major Royal Artillery in 29 Division. Having been helpless spectators of the slaughter during the landing attempt on 25 April, Doughty-Wylie and the C.O of the Munster’s stopped further landings. During the night more troops were brought ashore and on the morning of the 26th, these officers led a desperate charge up the village of Sedd-el-Bahr against fierce resistance, which they and their mixed body of troops managed to overcome. Walford was killed in the village but Doughty-Wylie gained the summit of the hill overlooking the beach where he too fell to a sniper. He remains where he fell, in the only solitary war grave on the peninsula and the senior officer to win the VC in the Gallipoli campaign.

26 April 1915. ‘V’ beach, Sedd-el-Bahr
Gazetted 23 August 1915
Cpl W.Cosgrove, R. Munster Fusiliers


As the Fusiliers emerged from the ports in the side of the ship on the morning of the 25th they came under heavy fire which pinned the survivors down on the beach until last light. During the night some re-organisation was possible but at dawn on the 26th it was clear that most of the Munster’s’ officers had been killed or wounded. Even when the village had been cleared of snipers the centre of the beach was still covered bt Turkish machine guns and a thick belt of wire. Cosgrove, an enormously strong man (he was 6ft 6in tall) rushed forward and rooted out the wire pickets, enabling a gap through which the survivors charged... Despite numerous wounds he continued to lead the attack after all the officers and senior ranks had been wounded or killed. He transferred to the British Army in 1922 and retired in 1934 as a Staff Sergeant Instructor with the Rangoon University Training Corps, and died in 1936.

http://www.gallipoli-association.org/contentpage.asp?pageid=42

Australia and the Gallipoli Campaign: January - April 1915

26 April 1915
By 3 am on 26 April more than 1700 casualties had been evacuated from the area of the Anzac landing, mainly via the beach to the south of Ari Burnu which became known as Anzac Cove.

The Hobart Mercury reported unofficial sources in Athens to the effect that landings had been made at three points on the Gallipoli peninsula. The fact that Australian troops were involved was not mentioned.

http://www.anzacsite.gov.au/5environment/timelines/australia-gallipoli-campaign/january-april-1915.html

Official History of Australia in the War of 1914–1918 - Volume 1

Volume I – The Story of ANZAC from the outbreak of war to the end of the first phase of the Gallipoli Campaign, May 4, 1915 (11th edition, 1941)

Author: C E W Bean

This first volume starts with the outbreak of war and ends on 4 May 1915 – just nine day after the fateful Gallipoli landing. It sets the whole campaign in perspective, starting with the assassination of Archduke Franz Ferdinand of Austria in June of 1914 and the almost inevitable build-up to full-scale invasion and war. The Australians and New Zealanders were quick to respond to the calls of the mother country, recruiting for the AIF beginning six days after the outbreak of war. And by early November the first Australian and New Zealand contingent was able to sail from Australia arriving in Cairo in early December.

Alles in PDF te lezen. Vooral dóen! http://www.awm.gov.au/histories/first_world_war/volume.asp?levelID=67887
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 19:14    Onderwerp: Reageer met quote

26 April 1916, Lords Sitting

THE DISTURBANCES IN IRELAND.


HL Deb 26 April 1916 vol 21 cc819-32 819

VISCOUNT MIDLETON rose to ask His Majesty's Government whether they can give any information as to the steps which have been taken to repress the disorders which have arisen in Dublin and elsewhere in Ireland.

The noble Viscount said: My Lords, in putting this Question I think it is due to your Lordships to make a statement, so far as I can, of the position which has caused these disorders to arise, and with a view to pressing upon the Government 820 that they should take more adequate steps to prevent the spread of these disorders to other parts of the country. We had a statement read to us yesterday afternoon in which it was said that the position in Dublin is "well in hand." What does that mean? The previous day, at about twelve o'clock, some of the most important spaces in Dublin were occupied by the Sinn Fein organisation. Several officers and other persons were shot.

Lees vooral verder. 't Is een flinke lap tekst, maar interessant... http://hansard.millbanksystems.com/lords/1916/apr/26/the-disturbances-in-ireland

1916 Rising Eye-Witness Account

by Joshua C. Manly, Town Clerk, Pembroke Urban District Council
Dublin City Archives: UDC/2/Mins/14

Wednesday 26th April 1916 - Commenced business at the Office after Easter Holidays, Staff in attendance, but had to allow Staff off with a view [to] returning home owing to the disturbed state of affairs, and uncertainty of position generally. The Military arrived about noon and took possession of the Town Hall Premises.

http://www.dublincity.ie/RecreationandCulture/libraries/Heritage%20and%20History/Dublin%20City%20Archives/Collections%20Post%201840/Pages/1916_rising_eye_witness.aspx

Easter Rising

Lord Wimborne, the Lord Lieutenant, declared martial law on Tuesday evening. On Wednesday, 26 April, the guns at Trinity College and Helga shelled Liberty Hall, and the Trinity College guns then began firing at rebel positions in O'Connell Street.
Reinforcements were sent to Dublin from England, and disembarked at Kingstown on the morning of 26 April. Heavy fighting occurred at the rebel-held positions around the Grand Canal as these troops advanced towards Dublin. The Sherwood Foresters were repeatedly caught in a cross-fire trying to cross the canal at Mount Street. Seventeen Volunteers were able to severely disrupt the British advance, killing or wounding 240 men.[citation needed] The rebel position at the South Dublin Union (site of the present day St. James's Hospital), further west along the canal, also inflicted heavy losses on British troops trying to advance towards Dublin Castle. Cathal Brugha, a rebel officer, distinguished himself in this action and was badly wounded.

http://en.wikipedia.org/wiki/Easter_Rising
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 25 Apr 2010 19:28, in toaal 2 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 19:17    Onderwerp: Reageer met quote

Dykehead April 24th 1916

Larkhall Pit Fatality – Three Men Killed at Dykehead – Strenuous Rescue Work –
A colliery accident – the most serious which has taken place in the district for a number of years – occurred on Monday forenoon at Dykehead Colliery, Larkhall, belonging to the Summerlee Iron Company, Limited, and resulted in the deaths of three men. The mishap was due to an extensive fall from the roof which involved the place where Archibald Banks and his two sons worked. At the time one of the sons had left to visit another place, but a young man named Thomas Russell was in the working when the fall occurred, and was caught in it along with the elder Banks and his other son also named Archibald. The fall consisted largely of rock, and it was seen that the only possible means of rescuing the entombed men was by driving mines. Under the superintendence of Mr John Stewart, manager, who was in the pit at the time of the accident and immediately repaired to the scene, several shifts of men were organised for the work. The rescuers devoted themselves to their task with great energy, and notwithstanding that they were greatly hampered by fresh falls, they wrought strenuously to free their imprisoned comrades. Some time after, the voice of Banks senior could be heard entreating help. He also indicated the position in which he was placed and how the fall had occurred and this spurred on the rescue party in their efforts. The work was carried on unceasingly, but it was not until 3.45 on Tuesday morning that the rescuers were able to reach the elder Banks. The unfortunate man had spoken shortly before he was extricated, but when he was got out he was unconscious, and died on the way to the pit bottom, from shock following on his injuries. The operations were continued with unabated energy, but it was 8am when the body of Archibald Banks junior was recovered. Three hours later the party came upon the remains of Russell. Both men had died from asphyxiation. Mr Stewart, manager, who took charge of the rescue operations at the outset, remained on the scene throughout, and did not leave until Russell's body was recovered at 11am yesterday. Dr M'Nay was also in attendance and went down the pit when Archibald Banks, sen, was extricated. Thomas Russell, who was 18 years of age, resided in Victoria Street, Larkhall, while the Banks lived in Millheugh. The father was 55 years of age and the son 20. The news of the sad accident quickly spread and a large crowd gathered at the pithead and anxiously awaited throughout the day and night the outcome of the rescuers efforts. Among those who were present and rendered valuable assistance were Superintendent Taylor and Inspector Dalrymple of the County Constabulary. Archibald Banks senior was at one time a well known footballer, and fully two decades ago he was a prominent player in the Royal Albert F.C. [Hamilton Herald 26 April 1916]


A colliery accident involving the loss of three lives occurred at Dykehead near Larkhall, Lanarkshire on Monday, three men working in a coal seam being entombed by a large fall of the roof. Several shifts of men took up the work of rescue but their operations were impeded by frequent falls of material.
The men entombed were Archibald Banks of Millheugh, his son Archibald and Thomas Russell of Victoria St, Larkhall. After the rescuers had been at work for a considerable time, they heard the elder Banks crying for help, but it was 5 o'clock yesterday morning before he was rescued. Banks was then alive, but he died immediately on being brought to the surface. His sons body was recovered 4 hours later but so far no trace of Russell has been discovered.[The Times April 26 1916]

Lees verder op http://www.scottishmining.co.uk/220.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 19:33    Onderwerp: Reageer met quote

PUNCH, OR THE LONDON CHARIVARI, VOL. CL. - April 26, 1916.

General Villa, in pursuit of whom a United States army has already penetrated four hundred miles into Mexico, is alleged to have died. It is not considered likely, however, that he will escape as easily as all that.

Bags of coffee taken from a Norwegian steamer and destined for German consumption have been found to contain rubber. Once more the immeasurable superiority of the German chemist as a deviser of synthetic substitutes for ordinary household commodities is clearly illustrated. What a contrast to our own scientists, whose use of this most valuable food substitute has never gone far beyond an occasional fowl or beefsteak.

Colonel Churchill was reported on Tuesday last as having been seen entering the side door of No. 11, Downing Street. It was, of course, the critical stage door.

The Austrian Government has issued an appeal for dogs "for sanitary purposes." The valuable properties of the dog for sterilising sausage casings have long been a secret of the Teuton.

http://www.gutenberg.org/files/30575/30575-h/30575-h.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 19:42    Onderwerp: Reageer met quote

26 April 1917, Commons Sitting

RUSSIA (NICHOLAS II.- DOMICILE).


HC Deb 26 April 1917 vol 92 c2566 2566

Mr. OUTHWAITE asked the Secretary of State for Foreign Affairs whether His Majesty's Government has made any proposal to the Provisional Government of Russia regarding the future domicile of the late Czar?

The MINISTER of BLOCKADE (Lord Robert Cecil) His Majesty's Government have taken no initiative in the matter.

http://hansard.millbanksystems.com/commons/1917/apr/26/russia-nicholas-ii-domicile
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 19:47    Onderwerp: Reageer met quote

Percy Allsup's Diary

April 26th [1917]- No Routines. Got a Pass for St. Pol, 10 Miles, very good walk, but rather tired.

http://www.pals.org.uk/allsup_diary05.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 19:55    Onderwerp: Reageer met quote

Chicherin to German Ministry of Foreign Affairs on failure of Germany to abide by the treaty of Brest-Litovsk

26 April, 1918

Relations which should exist between the Russian Soviet Republic and the German Empire were established by Brest peace. Russian treaty from their side, and in this way to secure for our people the chief aim of this treaty, a state of peace. But in reality no such state of peace exists. In south of Russian Republic there is further advance northwards of German troops and detachments of Ukrainians. They are advancing upon Kursk and Voronezh territory undoubtedly Great Russian. They have crossed into the Crimean Peninsula. That frontier line which was one-sidely established by the Ukrainian Rada itself and officially made known to us by the German Government has been infringed by German and Ukrainian troops. Simultaneously in the north of Finland Russian military property is being seized by White Gaurd detachments operating in agreement with German landing detachments and under direct instruction from German General Staff. In order to fulfil* the Brest treaty which is the legal basis for the relations between Germany and Russia the Soviet government has officially declared its readiness to open immediate negotiations with the Ukranian Central Rada. No answer, however, has come from this government which is now directed by Germany. German Government having likewise proposed question of peace treaty has in no way given any answer to our offer to open peace negotiations. Instead of this the advance of German-Ukrainian troops against Russia continues as has already been pointed out. Owing to such circumstances the Soviet government considers itself compelled to mobilize all necessary forces in order to secure the freedom and independence of the Russian Republic which is now menaced beyond the limits established by the Brest treaty. To-day when the German Ambassador was presenting his credentials to the Russian Government the Soviet government expressed its assurance that he will undertake by all possible measures to make government declare defintely whether it considers the conditions of the Brest treaty as remaining in force. If so what measures it means to take to stop the above-mentioned military operations openly threatening the peace treaty between Russia and Germany.

If the German Government considers it impossible to maintain these conditions ratified by both the treating governments, it is absolutley necessary to establish with precision what are the exact new demands in the name of which the German Government directs Ukrainian, Finnish and German troops against the Russian Soviet government. A precise and clear answer to these questions is absolutely necessary and the Russian Government expressed its hope that the answer will be such as to create a possible basis for peace so fervently desired by the working classes of Russia, whose most cherished aspiration is peace among all nations.

Chicherin.

http://www.marxists.org/history/ussr/government/foreign-relations/1918/April/26.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 20:00    Onderwerp: Reageer met quote

Zeebrugge 1918: Prelude to St Nazaire

(...) The 4th Royal Marine Battalion was awarded two Victoria Crosses with another six being awarded for the action at Zeebrugge and three being awarded for the actions at Ostend. At Deal, on 26 April 1918, a ballot was held as to who should receive the awards, with Captain Bamford and Sergeant Finch winning. In order that the gallantry of the battalion would be remembered, it was decided that no other marine battalion should be named the 4th.

Lees alles op: Antill, P. (9 February 2007), Zeebrugge 1918: Prelude to St Nazaire, http://www.historyofwar.org/articles/battles_zeebrugge.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 20:06    Onderwerp: Reageer met quote

EYES OF THE ARMY: The Life and Letters of World War I Aerial Observer Lt. Mortimer M. Lawrence

April 26, 1918

Dear Folks:-

Haven’t written since Tuesday because I haven’t had a single thing to write. Besides we haven’t had any late mail from the States since Sunday. All the U.S. mail which has come to us has been about two months old. The only American letter I have had was one dated Feb. 24th from Seattle, Wash. I have also had a couple of installments of Cits around Mar. 10th I believe.

The weather hasn’t been particularly good lately. Wednesday morning I started up in a plane. It was fine when we left the ground but we were only up about 500 metres when in rolled a bank of clouds and fog only 300 metres off the ground and we came down. Only had five minutes off the ground. The last two days the ships haven’t left the ground.

Since the first of the week we have been making a close study of aerial photographs. Talk about interesting, it sure is fine but of course it is very tiring. You would be surprised to see how much information you can get and how many details you can make out if you go at it in the right way.

Our chief instructor sure is a dandy. He is a French Lieutenant who has been an Observer for several years. He has had almost 500 hours in the air and has been through the Battle of the Somme and other important engagements. What he doesn’t know about the game is very little.

Lately he has sort of got wise to me. It has been my policy to sit back in a corner and not say anything to exhibit my knowledge unless called upon, for in this Army the more you know the more you are expected to know and picked on. Besides I didn’t want to be detailed as instructor either in France or in the States, I want to go to the lines and stay there. However the last few days Lt. Bermier and Lt. Read (the Commanding Officer of the school) have had me where I had to show what I knew. The result has been satisfactory to all three of us.

Guess I’d better quit and go to bed. Lots of love to all,

Mortimer.

Mortimer M. Lawrence,
1st Lieut. A.S., S.O.R.C.,
Amexforce,
France.

http://eyesofthearmy.dva.state.wi.us/blog1.php/april-26-1918
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 20:13    Onderwerp: Reageer met quote

Chronologie van het leven van Pieter Jelles Troelstra

26 april 1919 - Het bestuur van de Internationale vergadert in Amsterdam en roept de Entente-landen op tot een vrede zonder wraak.

http://www.iisg.nl/troelstra/chronologie.php
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 20:18    Onderwerp: Reageer met quote

Conferentie van San Remo

De Conferentie van San Remo werd gehouden in San Remo van 19 tot en met 26 april 1920. De geallieerden uit de Eerste Wereldoorlog besloten met name (op 25 april) over de verdeling van de mandaatgebieden in het Midden-Oosten. Het Verenigd Koninkrijk kreeg Mesopotamië (Irak) en Palestina (inclusief het hedendaags Jordanië) toegewezen en Frankrijk het mandaat over Syrië met inbegrip van het huidige Libanon. De Volkenbond heeft de beslissingen van deze conferentie op 24 juli 1922 bevestigd.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Conferentie_van_San_Remo

Conferentie van San Remo

De conferentie werd gehouden van 19 tot en met 26 april en tijdens de conferentie werd besloten hoe de Arabische gebieden in het Midden-Oosten verdeeld werden.
Engeland en Frankrijk hadden tijdens de Eerste Wereldoorlog kans gezien om het Ottomaanse Rijk ten gronde te brengen en zodoende de macht te krijgen over het Midden-Oosten. Mede dankzij T.E. Lawrence lukte het de Engelsen en Fransen de Turken te verslaan en de gebieden in hun bezit te krijgen.

De Engelsen en de Fransen wisten dat het gebied in het Midden-Oosten rijk aan olie was. Daarnaast was de ligging van de landen zeer strategisch. De landen hadden al in 1916 een akkoord bereikt, maar ontkenden dit aan de buitenwereld.

Op de conferentie van San Remo werden de beide landen het volledig eens over de verdeling van de landen. Frankrijk kreeg het bestuur over Syrië en Libanon, terwijl Engeland het bestuur zou krijgen over Irak en Palestina. Er werd tevens een Volkenbond opgericht om te zorgen dat er vrede en rechtvaardigheid zou zijn in de Arabische landen. Op deze manier konden de Arabische gebieden snel zelfstandig worden, terwijl Frankrijk en Engeland nog wel van de olievoorraden van de landen kon profiteren.

http://www.nieuwsdossier.nl/dossier/1920-04-19/Conferentie+van+San+Remo

Portraits of attendees of the San Remo conference (19-26 April 1920)

https://www.gettyimages.ae/detail/news-photo/portraits-of-attendees-of-the-san-remo-conference-francesco-news-photo/146140101#/portraits-of-attendees-of-the-san-remo-conference-francesco-saverio-picture-id146140101
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 26 Apr 2018 10:27, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 20:24    Onderwerp: Reageer met quote

26 April 1920, Written Answers (Commons)

ROYAL DUTCH SHELL GROUP.


HC Deb 26 April 1920 vol 128 c863W 863W

Sir W. JOYNSON HICKS asked the Chancellor of the Exchequer whether the Government have had frequent opportunities of acquiring a controlling interest in the Royal Dutch Shell Company; and, if so, why they refused to enter into an arrangement which, as in the case of the Anglo-Persian Oil Company, would ultimately prove of great advantage to the national interests?

Mr. CHAMBERLAIN I am not aware that this Government or its predecessors have had any opportunity of acquiring a controlling interest in the Royal Dutch Shell Group in any way comparable with the interest obtained in the Anglo-Persian Oil Company.

http://hansard.millbanksystems.com/written_answers/1920/apr/26/royal-dutch-shell-group
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 21:22    Onderwerp: Reageer met quote

Y BEACH

Y Beach, the Scottish borderer cried,
While panting up the steep hillside,
Y Beach!
To this thing a beach is stiff,
Its nothing but a bloody cliff,
Why beach!

- Major J.Churchill

Y Beach was one of three allocated to 29th Division on 25th April 1915, and was the most northern landing site on Cape Helles. The beach here had been spotted by Sir Ian Hamilton during the naval operations on 18th March, and earmarked as a possible landing zone. Given the narrow beach and high cliffs, Hamilton presumed rightly it would only be lightly defended by the Turks.

The landing was part of a diversion to confuse the Turks, and hopefully draw them away from the main operations further south. The task was to be undertaken by Lieutenant Colonel Archibald Koe’s 1st King’s Own Scottish Borderers (KOSB). They were supported by a company from 2nd South Wales Borderers, and Lieutenant Colonel Godfrey Matthew’s Plymouth Battalion of the Royal Marine Light Infantry (RMLI), then attached to 29th Division.

The pre-landing briefing by Major General A.Hunter-Weston, commander of the 29th Division, had resulted in some confusion regarding the orders and command structure of the landings at Y Beach. Matthews of the RMLI had presumed he was in charge, despite the fact that his inexperienced battalion had been relegated to a support role and would land later. Koe, although not present at the briefing, thought he was in command. Things did not bode well.

The actual landings were trouble free. Only four Turks were encountered, and the entire force was on the beach by 5.45am with no casualties. Matthews had perceived their orders to involve a push inland, capture a Turkish gun thought to be nearby and link up with 2nd Royal Fusiliers near X Beach. Pushing inland they crossed Gully Ravine to the outskirts of Krithia. Orders had come from Hamilton for a push inland, but Hunter-Weston failed to inform him he already had troops ashore at Y Beach and these were unopposed. The true picture did not reach the commander, and on the ground while Matthews made contact with 2nd Royal Fusiliers it was to ask them about placing a guard on his ammo dump! Fatally he withdrew his men from beyond Gully Ravine back to the cliff edge above the beach and told them to dig in. This proved difficult with the tools available, and only a few scrape-holes were completed by the time the Turkish 9th Division attacked in strength that afternoon.

The line held, however, but on the morning of 26th April conflicting orders and lack of a clear command – Koe had now died of wounds (1) – resulted in an evacuation of the positions. Signallers sent back messages asking for boats, and these arrived. Within twenty-nine hours of arriving, Y Beach had been left behind.

It was not reached again until July 1915, when the advance along Gully Ravine finally swept up this ground. The beach was reopened, and the Y Ravine used to bring up supplies and men. Wounded from the advance posts nearby were also evacuated down it to the beach, and the waiting boats.

(1) Lieutenant Colonel Archibald Stephen Koe, 1st KOSB, died of wounds 26th April 1915 on his fiftieth birthday. No known grave, commemorated on the Helles Memorial. Koe had entered the army in 1886, and served in numerous small campaigns during the late Victorian period. He was commanding the battalion by 1913. Wounded during the defence of Y Beach, Koe died on board ship and was buried at sea.

http://battlefields1418.50megs.com/y_beach.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2010 21:27    Onderwerp: Reageer met quote

SOLDIER AND DRAMATIST
BEING THE LETTERS OF HAROLD CHAPIN, AMERICAN CITIZEN WHO DIED FOR ENGLAND AT LOOS ON SEPTEMBER 26TH, 1915.

To his Son.

April 26th, 1915.

Tell Vallie: My dear little boy I want to come home just as much as you want me to, but I can't for a long time yet, not till all the Germans have had their heads sat on, and all the Turks have had their heads sat on and, one or two Austrians have had their heads sat on---and that will certainly take the whole lovely summer and a bit over---but I think I shall see you again about the time when you have to light up before tea.

Send me heaps of messages my sweet.

Your DOODY.

http://www.vlib.us/medical/Chapin/Chapin04.htm#73
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2011 20:03    Onderwerp: Reageer met quote

Salburger Nachrichten, 26. April 1918

1918: Die deutschen Divisionskommandanten melden "Drückebergerei" und Panik in der Truppe. Trotz hohen Verlusten erhalten die kriegsmüden Fronttruppen keinen Nachschub mehr.

1918: Aufnahme diplomatischer Beziehungen zwischen Deutschland und Sowjetrussland.

https://www.sn.at/panorama/wissen/26-april-1918-aufnahme-diplomatischer-beziehungen-zwischen-deutschland-und-sowjetrussland-26886448
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 26 Apr 2018 7:58, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2011 20:06    Onderwerp: Reageer met quote

Franse parlementsverkiezingen 1914

Op 26 april en 10 mei 1914 werden er in Frankrijk parlementsverkiezingen gehouden die door de centrum- en centrum-linkse partijen werden gewonnen (475 van de 601 zetels). Grote verliezers waren de rooms-katholieke Action Libérale (Liberale Actie) en de centrum-rechtse Fédération Républicaine (Republikeinse Federatie). Grote winnaar was de links-liberale Parti Radical-Socialiste (Radicaal-Socialistische Partij) die 46 zetels won ten opzichte van de parlementsverkiezingen van 1910.

De parlementsverkiezingen van 1914 waren de laatste voor de Eerste Wereldoorlog.

Na de verkiezingen werden er coalities gevormd bestaande uit gematigde partijen. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werden deze coalities regeringen van de Union Sacrée genoemd.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Franse_parlementsverkiezingen_1914
Zie ook http://www.roi-president.com/elections_legislatives/legislatives_1914.php
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2011 20:08    Onderwerp: Reageer met quote

Naar het front (vervolg deel 3), 26 april 1915

Is het niet meer dan bespottelijk dat de Britse regering er in allen ernst over denkt om hier een algemene dienstplicht in te voeren? Engeland heeft nog nooit dienstplicht gehad.

Het was steeds de trots van de Engelssprekende naties, Amerika en Engeland, dat zij inderdaad de vrijste volken waren op aarde, juist omdat conscriptie in hun landen onbekend was.

Noch Amerika, noch Engeland heeft ooit een oorlog gevoerd zonder dat het ruimschoots over geld en mannen kon beschikken.

Beide volken hebben steeds getoond dat waar het nodig is voor het welzijn van de staat, zij volkomen bereid zijn lichaam en goed op te offeren.

Nog nooit is Engeland gedupeerd door gebrek aan mensen en materiaal.

Dat blijkt ook nu weer.

Binnen 8 maanden tijd is het Engelse leger aangegroeid van 300.000 man tot bijna twee miljoen, en binnen een jaar na het begin van de oorlog zal de Engelse legercommandant de beschikking hebben over een volle drie miljoen man, die, dankzij de instelling sedert de laatste 15 jaren van het zogenaamde territoriale leger en de verschillende schoolcorpsen, bijna allen reeds jarenlange dril achter de rug hebben.

En toch wil men, d.w.z. enkelen in het dement, de dienstplicht! Het is absurd.

Lloyd George is een krachtige campagne jonnen, niet alleen tegen het alcoholmisbruik, doch zelfs tegen het alcoholgebruik in het algemeen.

Het parlement heeft hem plein-pouvoir en bij voorbaat elke maatregel welke hij nemen zal, om het alcoholisme het moederland uit te stampen, goedgekeurd. Het staat hem absoluut vrij daartoe vrij de meest drastische middelen te baat te nemen.

In de redevoering te Liandudno, waarmede hij de campagne opende, deelde hij mede dat hij de hem terzake gegeven macht met discretie zal gebruiken en dat in plaats van een algeheel verbod van de publieke verkoop van sterken drank, hij beginnen zal met de consumptie daarvan door een zware belasting te drukken.

De enige uitzondering zou zijn bier, dat volgens hem in het algemeen niet meer alcohol zou bevatten en niet schadelijker zou zijn dan cider.

Lloyd George is veel te veel geldman en practicus om zich enkel te laten leiden door zuiver ethische overwegingen, om het antieke wodka-voorbeeld van Rusland en het anti-absinthe voorbeeld van Frankrijk na te volgen zodat wij er vrij zeker van kunnen dat hij met zijn anti-alcohol beweging een geheel ander doel nastreeft dan zuiver de behartiging van de fysieke welvaart van het ras. {

Hoe het echter ook zij, degenen die de Engelsman welgezind zijn, zullen blij wezen dat er eindelijk iets gedaan wordt om aan het alcoholgebruik paal en perk te stellen. Hiermee wil ik helemaal niet te kennen geven dat ik het Engelse volk als een volk van dronkaards beschouw.

In mijn laatste brief schreef ik reeds dat ik door al mijn zwerftochten door Londen slechts één geval van dronkenschap heb gezien. En nu, bijna een maand na de verzending van die brief, moet ik nog steeds tweede geval zien.

En toch al schijnt de Brit het dan ook nooit tot bepaalde dronkenschap te laten, er worden door de doorsnee Engelsman tussen het ogenblik dat hij ’s morgens opstaat tot dat hij 's nachts weer zijn bed opzoekt ongelooflijke hoeveelheden alcoholisch vocht naar binnen geslagen.

Alles werkt hiertoe mede: het akelige klimaat; het ontelbaar aantal barrooms te Londen, in de city, vindt men om de vijf gebouwen een taphuis of een restaurant;- de geringe prijs van de dranken – in de grotere en deftiger drinkgelegenheden kosten de dranken gemiddeld threepence (f 0,15) per glas, onverschillig of het bier is of Whisky, of iets anders, in de kleinere en meer obscure werkmanskroegen kosten dieelfde dranken twopence (f 0,10).

Dan komt er nog verder bij het zeer ongeregelde leven dat de doorsnee Engelsman, van welke klasse van de maatschappij ook, in de steden leidt.

De man, zelfs indien hij getrouwd is, beschouwt zijn huis in de meeste gevallen slechts als een plaats om er te slapen, welke hfl 's morgens om een uur of 9, half tien verlaat om er eerst 's nachts om een uur of 12, één, of zelfs later weer terug te keren.

Zijn maaltijden gebruikt hij op alle uren van de dag en de nacht in een van de talrijke restaurants en koffiehuizen, waarvan het er in elke grote stad wemelt. En evenals de rijken en welgestelden hun bars en restaurants bezitten, zo heeft ook de werkman de zijne, zodat er inderdaad niet veel verschil is in de levenswijze van de verschillende klassen, wat ongeregeldheid betreft.

Zij drinken allen te veel, meer dan noodzakelijk, in elk geval: meer dan goed voor hen is. Dat het overmatige gebruik van sterke drank op den duur aan de fysieke en ook aan de geestelijke eigenschappen van het ras afbreuk moet doen, spreekt natuurlijk vanzelf, en het is hierom dat ik de door Lloyd George geopende campagne van harte toejuich.

Een voorbeeld uit het alledaagse leven van hoe er gedronken wordt:

Ik wandelde enige dagen geleden te Southhampton met iemand met wie ik pas kennis had gemaakt, een gewezen scheepssteward.

Wij kwamen langs een bar.

‘Laten wij even naar binnen gaan en wat gebruiken’, zei hij.

‘Dank je, ik voel er niet veel voor; ik heb nog niet gegeten, zou het dus niet kunnen verdragen, en heb bovendien geen geld bij mij, zodat ik jou je rondje niet zou kunnen reciproceren’, antwoordde ik.

‘That doesn't matter. I want a drink badly’. (Doet er niet toe; ik heb bepaald een opwekkertje nodig).

Wij gingen binnen. Binnen vonden wij over de toonbank hangen drie kennissen van Norris, (de naam van mijn metgezel).

‘Hallo, hoe gaat het er mede’, en de rest van de gewone begroetingen en plichtplegingen over en weer. Ik werd geïntroduceerd als ‘my friend, who has come from the East to join this scrap’.

‘Have a drink, old chap,’ inviteert eén der nieuwe kennissen, zeker om zijn waardeering te tonen over mijn handelswijze.

‘Excuseer me’, zegt Norris, ‘dit rondje is van mij."’

‘Pardon, repliceert de vorige, ik trakteer het gehele gezelschap.’

‘Alright, go ahead’, zegt Norris goedmoedig. En zo begon het. Eerst trakteerde kennis A. Glas No. 1. Het tweede rondje kwam van Norris. Glas No. 2. Daarna vond kennis B. dat het zijn beurt was om wat te presenteren. Glas No. 3. Door Norris hiertoe instaat gesteld, zorgde ik voor het vierde rondje. Glas No. 4. Kennis C. voldeed daarna aan zijn verplichting, zodat Norris, wiens oorspronkelijk voornemen was om maar eventjes voor een paar ogenblikken de kroeg binnen te wippen en er ‘eentje te pakken’, en ik, die eenvoudig mee was gegaan omdat ik niet in mijn eentje buiten op de stoep kon wachten, en die bovendien in het geheel geen trek had om ook maar het minste te gebruiken, ongeveer vijf kwartier daar in die bedompte, rook-bezwangerde, kwalijk riekende barroom doorbrachten; Norris in dien tijd vijf stevige borrels whisky, en ik twee biertjes en drie flessen aer blanda naar binnen sloegen.

Waren er meerdere kennissen van mijn metgezel geweest, of waren er, terwijl wij er zaten, nog kennissen bijgekomen, van Norris of van de heren A., B. en C, dan zouden wij er waarschijnlijk nog uren hebben doorgebracht en niet eerder het drinken hebben stop gezet dan nadat de laatste penny verdwenen was of wij incapabel onder de toonbank of de tafel waren gegleden.

Ik geef dit voorbeeld om te doen uitkomen hoe, en vooral waarom er zoo gedronken wordt in Engeland. Men drinkt hier niet om aan een persoonlijke behoefte te voldoen, doch meestal om een ander terwille te zijn. Het is het dwaze begrip dat men geen verversing, welke aangeboden wordt, weigeren mag, en deze zodra mogelijk moet reciproceren, dat het volk parten speelt.

En wat in de kroeg plaats heeft geschiedt eveneens in de grotere restaurants en in de Clubs. Daarom, mocht Lloyd George door de nieuwe maatregelen erin slagen het gebruik van sterken drank te reduceren, b.v. door de accijns zo hoog te stellen je het armere volk minder vrijgevig wordt met zijn rondjes, dan zal hij werkelijk zijn natie een dienst hebben bewezen, welke met geen standbeeld, titel en jaarwedde is te belonen.

Flotsam.

http://www.greatdutchwar.nl/index.php?option=com_content&view=article&id=411%3Anaar-het-front-26-april-1915&catid=73%3Agroot-brittannie&Itemid=74
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2011 20:09    Onderwerp: Reageer met quote

40th Pathans (now 16 Punjab, Pakistan Army) attacking German positions near Ypres, 26 April 1915.
Illustration by AC Michael. Published in Illustrated London News, 1915.

http://en.wikipedia.org/wiki/File:40th_Pathans,_Ypres,_26_April_1915.jpg
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 26 Apr 2018 8:00, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2011 20:15    Onderwerp: Reageer met quote

Mir Dast VC – won 26 April 1915

Indian, Jemadar Mir Dast VC IOM aged 40 served in the 55th Coke’s Rifles (Frontier Force), Indian Army, attd. 57th Wilde’s Rifles (Frontier Force).

On 26 April 1915 at Wieltje, Belgium:

Jemadar Mir Dast led his platoon with great bravery during the attack, and afterwards collected various parties of the regiment (when no British officers were left) and kept them under his command until the retirement was ordered. He also displayed great courage that day when he helped to carry eight British and Indian officers to safety while exposed to heavy fire.

http://ypres.get-started-with.com/2010/04/27/mir-dast-vc-won-26-april-1915/

MIR DAST

Mir Dast was born on the 3rd of December, 1874. At 40 years of age, he held the rank of Jemadar in the 55th Coke’s Rifles (Frontier Force) during the First World War.

On the 26th of April, 1915 at Wieltje Belgium, Dast was commanded to advance up to the front-firing line with his regiment. After coming under attack by German poison gas and having half his detachment retreat, Dast made the decision to remain firm in his position. Having recognised the fall of all his British officers, Dast assumed command of the remainder of his regiment despite being under the attack of poison gas and shellfire. He kept his men focussed and motivated, recognising that the relentless German attack was weakening the moral of his comrades.
During action, Dast managed to single-handedly retrieve eight of his injured men on the field, including a British officer despite being under consistent rifle-fire.

Dast waited until dusk in the trenches with his men before retiring. On the way back to camp, he picked up as many fallen men as possible who belonged to his detachment.

Dast not only suffered bullet wounds but also extensive damage to his health on account of inhaling large amounts of poison gas. Once Dast had recovered, he was sent to England to receive a Victoria Cross from the King himself on account of his bravery.

http://www.emel.com/article?id=65&a_id=2197

Lord Kitchener talking to Subadar Mir Dast, V.C.

http://www.firstworldwar.com/photos/commanders5.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 26 Apr 2018 8:01, in toaal 2 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2011 20:20    Onderwerp: Reageer met quote

Diary of Gallipoli: entry for 26th April 1915. Diary of 494 Sergeant Joseph Cecil Thompson, Gallipoli 26th April 1915.

[Pages four and five of Diary of Joseph Cecil Thompson begun April 1915. Entries for the 25th, 26th and 27th April 1915 - Landing at Gallipoli, action and casualities]

Transcript - Sunday 25 April - We commenced our action against the Turks, by landing on Gallipoli Pen[insula]. We embarked onto a destroyer at 12 pm, and landed in boats at daylight. Our chaps soon had the Turks on the run and chased them from their trenches. Severe fighting all day, and our men severely felt the want of artillery. Turks knew this and started to counter attack at about 1pm. Shrapnel fire very destructive. Two batteries of mountain guns, worked by Indians did first class work, but were compelled to retire late in the afternoon. Our wounded began to come in in large numbers and a falling back along our whole front began. Wounds are very severe owing to the sharp pointed bullets used by the Turks. Five of the S. B. [stretcher bearers] wounded up till about six o’clock. Firing continues all night after a heavy bombardment by the [gun]ships in the afternoon.
[Casua]lties very heavy.

[page five starts here] Monday April 26 - Morning commences by a heavy bombardment by the warships. Just a few of the enemys[sic] guns replying and rifle firing not as heavy as yesterday. 9th Batt. Have a muster and a well earned rest. Turks are being gradually driven back into the hills. Nearly all our officers are killed and we lost heavily otherwise. Warships still bombarding, and our troops are still landing – the 15th Batt (QLD / 2nd cont [?]) landed also some more of our heavy artillery. Darkness closes a successful day for us. R. Pittes [Pirter?] worked [out at?] 4 other S[tretcher] bearers ……?

Tuesday 27th - Firing commences again at dawn & reinforcements and artillery are hurried up into the hills. Turks must have received big reinforcements in…. artillery, during the….[page five ends here - the portion following was continued over the page] as their practice is much better today. Artillery duel still continues and the Turkish guns are very well concealed. N. Zers captured 9 machine guns yesterday. The men have all dug themselves into the cliffs. G. Veal (SB) [stretcher bearer] recommended for V. C. for rescuing Lt. Patterson from machine gun fire.

http://www.flickr.com/photos/eethompson/2142754337/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 26 Apr 2018 8:01, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2011 20:22    Onderwerp: Reageer met quote

The Daily Mail (26th April, 1915)

The Germans set fire to a chemical product of sulphur chloride which they had placed in front of their own trenches, causing a thick yellow cloud to be blown towards the trenches of the French and Belgians.

The cloud of smoke advanced like a yellow low wall, overcoming all those who breathed in poisonous fumes. The French were unable to see what they were doing or what was happening. The Germans then charged, driving the bewildered French back past their own trenches. Those who were enveloped by the fumes were not able to see each other half a yard apart.

I have seen some of the wounded who were overcome by the sulphur fumes, and they were progressing favourably. The effect of the sulphur appears to be only temporary. The after-effects seem to be a bad swelling of the eyes, but the sight is not damaged.

The Daily Chronicle (26th April, 1915)

The French soldiers were naturally taken by surprise. Some got away in time, but many, alas! not understanding the new danger, were not so fortunate, and were overcome by the fumes and died poisoned. Among those who escaped nearly all cough and spit blood, the chlorine-attacking the mucous membrane. The dead were turned black at once.

About 15 minutes after letting the gas escape the Germans got out of their trenches. Some of them were sent on in advance, with masks over their heads, to ascertain if the air had become breathable. Having discovered that they could advance, they arrived in large numbers in the area on which the gas had spread itself some minutes before, and took possession of the arms of the dead men. They made no prisoners. Whenever they saw a soldier whom the fumes had not quite killed they snatched away his rifle and advised him to lie down "to die better".

http://www.spartacus.schoolnet.co.uk/FWWchlorine.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 26 Apr 2018 8:01, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2011 20:24    Onderwerp: Reageer met quote

Events of the Gallipoli Campaign

26 April 1915
Between 25 and 28 April at Helles, British troops consolidated their position from the initial landing beaches to form a line across the tip of the Gallipoli Peninsula. However, on 28 April, at the First Battle of Krithia, they failed to take the village of Krithia or to make any headway against the Turks up the peninsula.

At Helles, Lieutenant-Colonel Charles ‘Dick’ Doughtey-Wylie, Royal Welsh Fusiliers died.Doughty-Wylie, because of his own affection for the Turks, led a charge against them armed only with a walking stick. For his bravery he was awarded a posthumous Victoria Cross. Doughtey-Wylie’s is the only lone marked British grave on Gallipoli.

At Anzac, Turkish forces led by Lieutenant-Colonel Mustafa Kemal attacked and held on to the high ground at Baby 700 and 400 Plateau. The Australians and New Zealanders were unable to advance.

http://www.anzacsite.gov.au/5environment/timelines/100-events-gallipoli-campaign/april-may-1915.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2011 20:36    Onderwerp: Reageer met quote

British Indian Corps

On 22nd April 1915 at 5 p.m. the 2nd Battle of Ypres began with the first succesful gas attack in history. Again the British Indian Corps - not yet recovered from the terrible Battle of Neuve-Chapelle - was called upon to fill a gap in the line.

The Lahore Division was now under command of the British 2nd Army of Smith-Dorrien. Among the British Indian troops the warning was spread that, in case of the use of gas, a handkerchief (or the pagri-dastaar) was to be placed over the mouth. It was recommended to soak the handkerchief (or pagri) in urine.

After the gas attack, the Germans had gained a considerable portion of the northern part of the Ypres Salient. Now the British, together with the French troops, wanted to make a counter-attack in order to force the Germans to withdraw from this new position. On the morning of 26th April 1915, the Lahore Division assembled between the Ieper-Langemark road on the left and Wieltje on the right, some 600 yards north of la Brique. The Ferozepore Brigade moved to its position through Vlamertinge, but the Jullundur Brigade went to Wieltje by the road winding along the Ypres ramparts. There they were caught in a heavy bombardment.

As soon as the division was deployed in the fields near Wieltje, they were shelled with tear gas.After the first gentle slope, they arrived in an inferno of gunfire, machine gun fire and shells, among which also tear gas shells. The men fell by the dozen.

It is obvious that the number of casualties was extremely elevated. The 47th Sikhs, which was in the first line of attack, lost 348 men from a total of 444, or 78 % of the battalion! It was almost annihilated. In total the attack resulted in almost 2000 casualties in the two brigades. During this attack, Corporal Issy Smith of the 1st Manchesters, which belonged to the Jullundur Brigade won a Victoria Cross. Amidst heavy shelling and continuous gunfire, he had ceaselessly evacuated the wounded.

Also Mula Singh and Rur Singh of the 47th Sikhs distinguished themselves by saving many lives. Bhan Singh, a Sikh of the 57th Wilde’s Rifles, was wounded in the face early during the attack. Nevertheless, he stayed near his officer, Captain Banks. When Banks fell, Bhan Singh thought just of one thing, bringing Banks back, dead or alive. Weakened as he was, he stumbled on with Banks’ body under heavy fire until he was completely exhausted. However, he did not return without first saving Banks’ personal belongings.

Germans reopened the gas bottles at 2.30 p.m. When the gas reached the Indian troops, an Indian havildar was heard shouting: “Khabardar, Jehannam pahunche”, which means “watch out, we have arrived in Hell”. In no time the ground was filled with men being tortured in a terrible way.

But let’s get back to the night of 26th -27th April 1915 when the chlorine gas was to be smelt the whole night. Only late that night could the remnants of Major Deacon’s party be relieved. The Ferozepore and Jullundur Brigades were withdrawn to the Brieke while the Sirhind Brigade replaced them in the first line. Men of the 34th Sikh Pioneers did try to consolidate the difficult position when Major Deacon did manage to keep a stand.

Later, two men of that unit, sappers Jai Singh and Gujar Singh, were awarded the Indian Distinguished Service Medal because they had established communication lines under constant fire.

http://www.sikhs.nl/worldwar1.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2011 20:39    Onderwerp: Reageer met quote

Photo of men from the 2/5th Battalion Gloucestershire Regiment on parade, 26 April 1915]

Men parading in the emergency Pattern 1914 infantry equipment, with the Japanese Type 38 Arisaka rifle, purchased by the government on the outbreak of the war as a temporary training weapon.

http://www.oucs.ox.ac.uk/ww1lit/gwa/document/9174/4905
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 26 Apr 2018 8:03, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2011 20:44    Onderwerp: Reageer met quote

Bulgaria Air Force - Historical Order of Battle: 26 April 1916

http://www.aeroflight.co.uk/waf/bulgaria/af/bulgaf_hist_orbat16a.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2011 20:47    Onderwerp: Reageer met quote

The 1916 Easter Rising

Important Announcement By the Lord Lieutenant.

The Lord Lieutenant has issued The following statement from the Vice-Regal Lodge:- During the night the Royal Naval Reserve Gunboat On the Liffey shelled, and the Troops subsequently Occupied Liberty Hall (Headquarters of the Sinn Fein Force). Meanwhile large reinforcements have arrived In Dublin, including detachment of 10,000 troops from England, with Artillery, Engineers and Medical Corps. In Other portions of the city the situation is well In hand. Repairs to telegraph lines now being rapidly Effected.
By Order
Dated 26th April, 1916.

http://www.theeasterrising.eu/050_PublicationsEnglish/Publivcations%20English.htm

Printed at Headquarters Printing Office, Curragh
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2011 20:49    Onderwerp: Reageer met quote

A scan of the cover of Punch magazine volume 150, number 3903, published in London in 1916 April 26.

http://en.wikipedia.org/wiki/File:Punch_magazine_cover_1916_april_26_volume_150_no_3903.png
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 26 Apr 2018 8:03, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2011 20:50    Onderwerp: Reageer met quote

Red Deer News, 26 april 1916

http://peel.library.ualberta.ca/newspapers/RDN/1916/04/26/10/Ar01008.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 26 Apr 2018 8:03, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2011 20:56    Onderwerp: Reageer met quote

Mysteries Opgelost: Wat heeft Hengelo met Fanny Blankers-Koen?
Door Miranda Nijlandm, 21 april 2018

Misschien heb je het al gelezen, we schreven er eerder dit artikel over. Komende donderdag wordt het Olympisch Park Twente geopend, wat onlangs is aangelegd naast het FBK-stadion. Donderdag, 26 april 1918, is namelijk de 100e geboortedag van Fanny Blankers-Koen. Wie was deze vrouw nu eigenlijk? Voor Mysteries Opgelost zochten we het uit.

Zoals gezegd wordt het park geopend op 26 april. Dat is de 100e geboortedag van Fanny Blankers-Koen. In 1948 won de Nederlandse atlete Francina Elsje Blankers-Koen tijdens de Olympische Spelen in Londen vier gouden medailles. In 1999 werd zij door de internationale atletiekfederatie IAAF gekozen tot internationaal atlete van de 20e eeuw.

Twee maanden na de geboorte van haar tweede kind in 1946 begon Fanny alweer te trainen en in datzelfde jaar won ze vijf nationale en twee Europese titels. Sindsdien kreeg ze als bijnaam: ‘de vliegende huisvrouw’.

Lees verder op https://indebuurt.nl/hengelo/mysteries/mysteries-opgelost-de-band-tussen-fanny-blankers-koen-en-hengelo~46702/

Fanny Blankers-Koen

Francina Elsje (Fanny) Blankers-Koen (Lage Vuursche, 26 april 1918 – Hoofddorp, 25 januari 2004) was een Nederlandse atlete. In 1948 won ze tijdens de Olympische Spelen in Londen vier gouden medailles. In 1999 werd zij door de internationale atletiekfederatie IAAF gekozen tot internationaal atlete van de 20e eeuw.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Fanny_Blankers-Koen
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 26 Apr 2018 8:06, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2011 21:02    Onderwerp: Reageer met quote

Letter to William Binning's parents from the Church of Scotland Minister, 26 April 1916

Letter sent to William Binning's parents from the Church of Scotland Minister. He had visited William in hospital and officiated at his funeral.

Lees op http://www.oucs.ox.ac.uk/ww1lit/gwa/document/9626?REC=1
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 26 Apr 2018 8:27, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2011 21:09    Onderwerp: Reageer met quote

The Map Archive: The Easter Rising: Immediate Response 25–26 April 1916

In the immediate aftermath of the Easter uprising the British authorities, taken by surprise, responded cautiously, uncertain of the forces and armaments arrayed against them. Martial law was declared on 25 April, and Brigadier General William Lowe arrived from Curragh barracks to take command of British operations. The approaches to Dublin Castle were secured, and its garrison reinforced, while the gunboat Helga was moored on the Liffey, and heavy artillery installed in Tara Street bombarded Liberty Hall, thought (mistakenly) to be the rebel HQ. Meanwhile, reinforcements were arriving in large numbers, and field artillery stationed at Trinity College began to pound the city centre. Troops converging on the city from Curragh barracks were blocked by a group of Irish Volunteers under Seán Heuston in the Mendicity Institution. While the rebels guarding the bridges across the Liffey sustained fierce assaults, the central garrisons at the Post Office and Four Courts were, as yet, unthreatened.

https://www.themaparchive.com/the-easter-rising-immediate-response-2526-april-1916.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 26 Apr 2018 8:25, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2011 21:17    Onderwerp: Reageer met quote

Boeing bouwt al honderd jaar vliegmachines
Henk Heiden, 08-09-2016

Hoewel het bedrijf Boeing pas op 26 april 1917 onder die naam werd geregistreerd, wordt 15 juli 1916 aangehouden als oprichtingsdatum. Want toen startte William Boeing de Pacific Aero Products Company. De Amerikaanse lucht- en ruimtevaartonderneming viert dus nu zijn honderdjarig bestaan.

Dat William Boeing de voorloper van de vliegtuigfabriek mede startte op initiatief van George Conrad Westervelt, zorgt er bovendien voor dat er een klein beetje Nederlands bloed zit in de oorsprong van het Boeingconcern.

William werd op 1 oktober 1881 geboren in Detroit, Michigan, en was van Duits-Oostenrijkse afkomst. Zijn vader, Wilhelm Böing, vertrok in 1868 vanuit Duitsland naar de Verenigde Staten. Daar werkte hij als houthakker samen met Karl Ortmann, die uit Oostenrijk kwam. Deze samenwerking liep van verschillende kanten goed, want Wilhelm trouwde met Marie, een dochter van Ortmann. Uit dat huwelijk werd William geboren.

Toen de jongeman in 1900 naar de universiteit Yale ging, verengelste hij zijn achternaam. Na zijn studie ging hij de houthandel in; de kneepjes van het vak had hij van zijn vader geleerd. In 1908 vestigde Boeing zich in Seattle, in de westelijke staat Washington. Daar breidde hij de houthandel uit, kocht er een scheepswerf en flinke stukken land.

Westervelt was een vriend van Boeing, technisch officier bij de marine en van (verre) Nederlandse afkomst. Luchtvaarthistoricus Jan Willem de Wijn ploos in een museum in Seattle na dat hij de negende generatie van voorvader Lubbert Lubbertsen van Westervelt was. In 1662 emigreerde deze landbouwer uit Meppel op 42-jarige leeftijd met zijn vrouw Geesje van Houten en kinderen naar Amerika.

Ongelukken

Zijn eerste vlucht maakte William Boeing in 1915, in een Curtiss­watervliegtuig. Na die trip zou Boeing tegen Westervelt hebben gezegd: „Er is niet veel bijzonders aan dat vliegtuig. Ik denk dat wij een beter toestel kunnen maken.” Waarop Westervelt kort en bondig zou hebben geantwoord: „Natuurlijk kunnen we dat.”

Westervelt kon als technicus goede ontwerpen maken. Boeing had verstand van materialen en inmiddels ook flink wat geld.

De houthandelaar had eerder al aan Herb Munter, die demonstratievluchten gaf, gevraagd of het publiek eigenlijk geïnteresseerd was in luchtvaart. Munter zou daarop hebben verklaard: „De mensen komen meestal alleen om je te zien verongelukken.”

Tweedekker

Dat vooruitzicht schrok Boeing niet af: hij nam gelijk vlieglessen. Met vijf man, inclusief Herb Munter, sleutelde hij in 1916 van hout en canvas een watervliegtuig in elkaar. Op 15 juni van dat jaar maakte Boeing in Seattle de eerste vlucht met zijn tweedekker, de B&W-1, waarbij B&W stond voor Boeing & Westervelt.

In 1916 werd Westervelt overgeplaatst van de westkust naar de oostkust van Amerika en kwam er een einde aan zijn samenwerking met Boeing. Westervelt maakte na zijn marinetijd nog naam als ontwerper en vicepresident bij vliegtuigbouwer Curtiss-Wright.

Op 26 april 1917 veranderde William Boeing de naam van de jonge onderneming in Boeing Airplane Company. Een order van de Amerikaanse marine voor vijftig afgeleide typen van de B&W-1, het Model C, legde in dat jaar de basis voor de verdere ontwikkeling van het bedrijf. Model C werd ontworpen door Wong Tsu, een getalenteerde technicus van Chinese afkomst.

Contracten

Aan het eind van de Eerste Wereldoorlog had Boeing grote moeite om de zaak draaiend te houden. In de fabriek werden niet alleen vliegtuigen gebouwd, maar ook meubels en zelfs onderdelen voor korsetten om genoeg geld te verdienen. Nadat Boeing grote contracten in de wacht had gesleept voor de reparatie van militaire vliegtuigen en de bouw van gevechtsvliegtuigen voor andere fabrikanten, keerde het tij rond 1921 ten goede.

In 1927 richtte William naast zijn productiebedrijf een luchtvaartmaatschappij op onder de naam Boeing Air Transport (BAT). Hiermee onderhield hij luchtpost­routes en later ook passagiersdiensten.

De zakenman was erg innovatief. Zo introduceerde zijn bedrijf als eerste de stewardess: Ellen Church was op 15 mei 1930 de eerste die passagiers op een vlucht van San Francisco naar Chicago in de watten legde.

BAT vormt een voorloper van de Amerikaanse luchtvaartmaatschappij United Airlines, die vorig jaar met meer dan 1000 toestellen 140 miljoen passagiers vervoerde – grofweg het dubbele van de cijfers die Air France-KLM over 2015 meldde.

Paarden

De Amerikaanse overheid verbood overigens in 1934 dat het bedrijf zowel een vliegtuigfabriek als een luchtvaartmaatschappij exploiteerde. Dat was voor William Boeing reden om af te treden als topman en zijn aandelen te verkopen.

In de jaren die volgden, zou hij zich toeleggen op het fokken van paarden. De luchtvaartpionier maakte in 1933 nog wel de introductie mee van het eerste moderne verkeersvliegtuig, de Boeing 247 voor tien passagiers. William Boeing overleed op 28 september 1956 op 74-jarige leeftijd aan boord van zijn yacht, de Taconite.

Licht uitdoen

Na het vertrek van de oprichter, gingen de ontwikkelingen bij het luchtvaartbedrijf gewoon door. Zo won Boeing in 1966 een door de Amerikaanse overheid uitgeschreven competitie voor de bouw van een supersonisch verkeersvliegtuig – als concurrent van de Brits-Franse Concorde. Dat toestel, de Boeing 2707, moest met een snelheid van 2900 kilometer per uur 270 passagiers kunnen vervoeren. In 1971 trok de Amerikaanse Senaat de stekker uit het project, omdat „het nut en de noodzaak van het vliegtuig niet meer opwogen tegen de torenhoge ontwikkelingskosten.”

Boeing was op dat moment nog niet verder gekomen dan de bouw van een houten model op ware grootte. Er werkten 1500 mensen aan het toestel, die vrijwel allemaal werden ontslagen. Dat had zo’n grote impact op de werkgelegenheid in de regio dat er bij de luchthaven van Seattle een bord werd geplaatst met de tekst: „Wil de laatste persoon die hier weggaat het licht uitdoen.”

Assemblage

De commerciële vliegtuigen die Boeing vandaag de dag produceert zijn de 737, de overbekende 747 Jumbo Jet, de 767, de 777 en de 787 Dreamliner. De toestellen worden gebouwd in fabrieken in Everett en Renton in Washington en in North Charleston in South Carolina.

In Renton heeft Boeing een bezoekerscentrum ingericht en kan het publiek de assemblage van de 737 volgen.

Tot de militaire toestellen die Boeing op de markt brengt, behoren het tankervliegtuig KC-46 Pegasus en de E-3 Sentry, een communicatie- en waarschuwingsvliegtuig dat in NAVO-verband wordt ingezet.

Andere militaire toestellen die het bedrijf levert, zijn ontworpen en worden gebouwd in fabrieken die door overname in bezit van Boeing zijn gekomen. Daartoe behoren klinkende namen: de Apachegevechtshelikopter en de Chinooktransportheli.

Ook in de ruimtevaart is Boeing actief. Het bedrijf produceert onder meer communicatiesatellieten en onderdelen voor het internationaal ruimtestation ISS dat op 400 kilometer hoogte rond de aarde cirkelt.

https://www.rd.nl/meer-rd/wetenschap-techniek/boeing-bouwt-al-honderd-jaar-vliegmachines-1.1123851
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 26 Apr 2018 8:21, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2011 21:22    Onderwerp: Reageer met quote

1/6 BATTALION. THE BLACK WATCH - Narrative of events during the engagement of 23rd April, 1917

On 26th April, 1917 the 6th Battalion's Commanding Officer, Lt. Col. Booth, wrote the following report about the action which had taken place on the 23rd. It was attached as an appendix to the battalion's war diary. Although written in a precise and straightforward style, the intensity and confusuion of the fighting comes starkly through

The account reads
:

1/6 BATTALION. THE BLACK WATCH
Narrative of events during the engagement of 23rd April, 1917

At 4.45 a.m. the attack began and at 5.30 a.m. the companies were ready to move off. At 5.45 a.m. (i.e. Zero plus 1 hour) the 6th Black Watch advanced in Artillery formation, each Company having 2 lines of half platoons: "C" & "B" Coys. leading, followed by "A" & "D" Coys., "C" & "A" being on the right and "B" & "D" on the left respectively and the Battalion as a whole advancing towards its objective, in touch within the 6th Gordon Highlanders, who were advancing in similar formation on our Right.
At 6.20 a.m. Battalion H.Q. moved forward to junction of sunken road and HUMID Trench when a message was received from 2/Lieut. Butler, Commanding "D" Coy., to say to say that the advance was held up by M.G. fire in the old British Assembly Trenches opposite the GAVRELLE Road.
At 6.50 a.m. 2/Lieut. MENZIES, the Battn. Intelligence Officer, was sent forward by me to ascertain the situation.
At 7.30 a.m. the position of Advanced Battle H.Q. in the sunken road became quite impossible owing to the extreme severity of the 8 inch and 5.9 barrage on that line, and H.Q. moved back to their original position in H.16.b.7.9., reporting the fact together with all information received, to the Brigadier
At 8.00 a.m. 2/Lieut. BLACKMORE, L.G. Officer, was sent by me to Left flank, together with 2 scouts to report on the situation.
At 9.40 a.m. 2/Lieut. MENZIES returned with the information that our Battalion were preparing to push forward in small parties by short rushes from our left, where touch had been established with the 37th Division
At about the same hour, 2/Lieut. BLACKMORE returned with the information that "D" & "B" Coys. were now merged in one line close up to the road (GAVRELLE Road).
At 10.05 a.m. As no report had come from the right flank, I sent 2 orderlies with a message to Capt. GUTHRIE, commanding "C" Coy., for information as to his exact position.
At 10.30 a.m. A wounded Sergeant - Sergt. A. Brown - came to Battn. H.Q. to report that "D" & "B" Coys. , were up to the GAVRELLE Road when he was hit, and at
10.35 a.m. a runner who had lost his way, returned with a message written by Capt. GUTHRIE, "C" Coy. at 8.30 a.m., stating that he was then in the BLACK LINE.
At 11.15 a.m. I sent my Adjutant, Lieut. J. RUTHERFORD and 2/Lieut. MENZIES to get exact information as to the position of each Coy., and shortly after their departure a message came from "D" Coy, now under 2/Lieut. CAMPBELL, to say that 2/Lieut. BUTLER, the "D" Coy. Commander was killed and that the remainder of "D" Coy., about 40 men, were holding the line of the road about I.7.c.7.5., but that further advance was not possible owing to snipers from the forward slopes of GREENLAND HILL and also from M.G.s in the same locality, and from the CHEMICAL WORKS.
Between 3 and 4 p.m. the Germans could be seen forming up in lines of Platoons for counter attack on our positions on and in advance of the GAVRELLE Road, but although they attempted to advance on 3 distinct and separate occasions, their efforts broke down under artillery fire and also the fire of our Lewis Guns from the line of the GAVRELLE Road.
These counter attacks never looked like succeeding, and were very half hearted
We gradually got [in] touch with all 4 Companies on the line of the road and at 4 p.m. 2/Lieut. MENZIES and Lieut. RUTHERFORD returned having established the positions of the Companies on and about the road.
The situation, as it became known, was at once reported to Brigade H.Q. It was now known that 2/Lieutenant BUTLER, Commanding "D" Coy. and 2/Lieut. MACBETH (Commanding "A" Coy.) and 2/Lieut. GARVIE were killed and 2/Lieut. CONDER, commanding "B" Coy., wounded.
The situation continued the same until 7 p.m. when I received orders verbally and personally from the Brigade Commander to reform the 6th Black Watch in the old German front line, and to endeavour to reform the 6th Gordon Highlanders on the same alignment. I ordered Capt. GUTHRIE, the senior officer on the spot, to do this and he reported that this had been done, to me at 1.30 a.m. on 24th April.
24/4/17 The Battalion remained in this position until ordered to withdraw to the PUDDING Trench, which was carried out by driblets, and without further casualties, by 3 p.m. Orders for the Battn. to move to billets at ARRAS, were received at 9.30 p.m. 24th April, and the whole Battalion arrived there by midnight.

CASUALTIES (As far as at present verified).

Killed Wounded Missing
OFFICERS 4 3 1
O. RANKS 25 123 48

26/4/17
T. M. Booth. Lt. Col.
Commanding, 6th Black Watch

http://dnausers.d-n-a.net/dnetDkjs/bwreport.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2011 21:25    Onderwerp: Reageer met quote

26 April 1917 | Jack Peirs

26. 4. 1917.
My dear Father,

Many thanks for two letters & R. k’s book, which I was very anxious to read, as I had only just heard it was out and read a review on it. Many thanks also for the offer of a telescope, which we shall be very glad to have, but I tremble for its fate, as it will probably go the way of the two others.

We have done another march and are not far from the spot where we spent our first 3 weeks in this country. Absolutely in the depths of bucolicism & almost out of hearing of guns. I gather that the Bosch is doing all he knows to stop us & wasting any number of men in futile counter attacks so I suppose he will keep it up for a bit till the pressure gets to great & then things ought to move. The French here are fairly amiable, but we are so far from the line that they are not used to troops & are making too much money out of their farms to be bothered with soldiers. We had great difficulty in billeting at first with regard to officers beds & messes, as there can be no compulsion but now we have arrived they have changed their attitude a bit.

The weather is very various with occasional indications that there is a sun somewhere & that there is a season known as spring. At the moment I am basking in the sun, but carefully out of the wind, which is distinctly chilly.

Please thank Mother C. G & O for letters. I am sorry they are taking Burridge, as you will be in difficulties with him away. However I suppose everyone is or will be in the same boat & nothing much is said nowadays when a fluffy damsel lets at £2000 a year house on a 99 year lease at a £50 rental. I should think the trusty Tomlin might come in useful.

I spent the morning riding round the training area & billets. The latter are very scattered about 4 or 5 kilometres along a road, so it takes some little time to see them all

The training area appears to be completely sown with crops, so I don’t see that we can do much training over it. However there may be a patch here & there, where we can extend a few men.

The question of baths & washing clothes is now the trouble, as we have no facilities such as a brewery which served the purpose at our last halt. However we shall probably unearth a cauldron or two somewhere & then wash the men anywhere. We are on a small river, so the water question does not trouble.

Love to all

Jack.

http://jackpeirs.org/letters/26-april-1917/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 26 Apr 2018 8:17, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2011 21:28    Onderwerp: Reageer met quote

Letter to Kate April 26th 1918

April 26th/4/1918

32507/9th Batt York & Lancs Regt
C Company
12 Platoon L.G.S.
I.E.F.

Dear Kate
Just a line to let you know that I am going on alright and that I am in good health. I had a letter from Ilkeston telling me about dad, I was very sorry to hear it but it as been wonderful how he as kept up. The weather here as been very changeable just lately plenty of rain but we have had it hot now and again. We can get plenty to eat were we are just now, such as fruit and eggs. The scenery is also very pretty. did you get over to Ilkeston, if you did, how long did you stop. I have had a letter from Jack and he told me that Mr Thomas's eldest son had been killed in Palestine that is the second son he has lost it is very hard lines and I was sorry to hear it. They were both officers. one was in the West Riding's Batt. There is only one son left but he is only about 17 1/2 years.
I have put a letter for you in Ethels envelope I hope you get it alright, let me know if you get it. Write every week if you can, it does not matter if it is only just a line or two.

With Best Love
Harry

http://wwar1.blogspot.com/2008/04/letter-to-kate-april-26th-1918.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14720
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Apr 2011 21:49    Onderwerp: Reageer met quote

Percival Phillips, The Daily Express (26th April 1918)

For the first time British and German tanks have met in battle, and the victory is ours. They fought yesterday in the open fields round Villers-Brettonneux, east of Amiens, where the enemy made a determined and, for the moment, a successful attack on that town and high ground round it.

The German tanks led the attack, swinging on the town from the north-east and from the south, and in their wake came infantry with their machine guns and heavy mortars and light artillery.

Although there were four or five tanks. They were bulky, ungainly creatures, quite unlike the British tank in appearance, with a broad, squat turret containing quick-firing guns. Hidden in the thick mist until very close to our trenches, they crawled up in the wake of an intense barrage about six o'clock in the morning.

They concentrated their guns on one British tank, but others came to the rescue, and in the brief duel that followed one enemy tank was put out of action by an opponent of less bulk and lighter armament and the others scuttled away.

The lesson of this first engagement between German and British tanks seems to be that we have nothing to fear from the enemy despite the greater size and armament of his machine. The crews plainly showed their unwillingness to stand when invited to fight out to a finish.

http://www.spartacus.schoolnet.co.uk/FWWa7v.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 26 Apr 2018 8:14, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Tijden zijn in GMT + 1 uur
Ga naar Pagina 1, 2  Volgende
Pagina 1 van 2

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group