Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

Chinese Labour Corps

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Het Britse Leger en de Commonwealth eenheden Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Merlijn



Geregistreerd op: 18-2-2005
Berichten: 11531

BerichtGeplaatst: 03 Mrt 2006 18:59    Onderwerp: Chinese Labour Corps Reageer met quote

Het Chinese Labour Corps aan het Westelijk Front



Door Pieter de Bruijn

Waarom hadden de geallieerden hulp nodig?

De westerse machten hadden mensen nodig, maar hadden een tekort aan scheepsruimte om dezen te vervoeren, zodat ze een keuze moesten maken tussen nog ongewapende Chinese arbeiders of gewapende Amerikaanse soldaten. Het British War Committee, toen nog geen War Cabinet, geheten, besprak de noodzaak van meer arbeiders eind 1915 begin 1916. Het gevaar toen, was niet zozeer een nederlaag door een tekort aan soldaten maar een indirecte nederlaag door het falen van de bevoorrading. Wanneer schepen te laat en te langdurig werden gelost in de Britse havens stagneerde de aanvoer van ruwe materialen zoals onder andere metalen en katoen, welke van belang waren voor de vervaardiging van munitie. Het Port and Transit Executive Committee pleitte voor het instellen van Transport Workers Battalions om stagnatie in de havens te voorkomen. In 1916 werd het mogelijk om 15.000 havenarbeiders en leden van de Transport Workers Battalions uit het leger te houden. Maar ondanks alle maatregelen bleef het laden en lossen van de schepen ver achter op het schema doordat er toch mannen werden opgeroepen voor dienst aan het front. Men kan wel zeggen dat in bepaalde periodes van de oorlog, de oorzaak van de stagnatie van de import eerder lag in het feit dat de havens de aanvoer niet konden verwerken, dan door getorpedeerde scheepsladingen. Ook aan dokwerkers was een zeer groot tekort. En zo werden uiteindelijk de Chinezen ingezet om arbeid te verrichten op de plaats van de mannen, die nu konden worden ingezet aan het front.

Het contract

Elke arbeider tekende een contract met het British Emigration Bureau, de arbeider werd officieel ingeschreven als koelie. The Oxford Dictionary beschrijft het woord als: een inheems gehuurde arbeider of drager uit India, China of andere inheemse landen. De militaire wet werd niet genoemd in de condities van het contract, maar wanneer de arbeiders in Frankrijk arriveerden werden zij wel onder deze wet geplaatst. Ze waren niet alleen blootgesteld aan boete's, als clausule aangebracht in hun contract nadat zij ermee akkoord waren gegaan, maar ook aan de straffen, opgelegd door het Britse leger onder het militair recht. Er waren veldstraffen waarbij en zeer zware fysieke arbeid moest verrichten, zoals continu marcheren of het varen van loopgraven met volle bepakking, gekleed in 'greatcoat'. Deze straffen werden niet opgelegd aan medische verzorgers en tolken. Zij behoorden tot de elite, beter opgeleid en dus beter in staat om op een effectieve manier klachten te deponeren.

Men kon ook worden veroordeeld. De krijgsraad kon gevangenneming gelasten in de Chinese gevangenis van Noyelles,
ingericht door het leger op verzoek van luitenant kononel Bryan Fairfax, hoofd van de afdeling waaronder de Chinezen resulteerden. Ook kon de krijgsraad de doodstraf opleggen. Wanneer deze was uitgevoerd of de ter dood veroordeelde stierf door een andere zaak. moest het lichaam naar zijn oorspronkelijke compagnie worden overgebracht om te worden begraven. In de oorlog werden er tien Chinese arbeiders geëxecuteerd.

Bij aankomst in het Chinese Labour Corpsdepot in Noyelles werden de eerste beginselen van het militair recht uitgelegd. Ondanks het feit dat zij onder het militair recht vielen, waren zij geen soldaten en als zodanig gerekruteerd. Het Engels recht geeft geen definitie van een soldaat. Het woordenboek vertelt ons dat een soldaat iemand is die lid is van een leger, en het Chinese Labour Corps was in zijn geheel opgenomen in het Britse leger. Het feit dat de mannen niet betrokken waren bij de gevechten maakten niets uit.

Aalmoezeniers en medische soldaten waren ook niet betrokken bij de gevechten alhoewel men wel had geleerd met een wapen om te gaan. Y.M.C.A. en Rode Kruiswerkers echter, behoorden duidelijk niet tot het leger en vielen dus niet onder het militair recht. Blootgesteld aan de harde dicipline van een soldaat, gedurende de drie jaren van dienst (zie verderop), waren de Chinezen geen vrije arbeiders. Te werk gesteld bij defensiewerken en op andere militaire plaatsen in de gebieden waarin het leger opereerde, waren zij niet in dezelfde positie als andere arbeiders. Ze werden ook behandeld naar militaire maatstaven.



De aard van het werk

In de winter van 1916, voordat de eerste Chinezen arriveerden om de Engelsen te helpen, was er altijd sprake van werk aan het spoor en met name aan de kleinere trajecten. Het Franse spoorwegnet stond op het punt van instorten als gevolg van de defecten, veroorzaakt door de intensive belasting door het vervoer van troepen, materialen en machines naar het front. Men stelde zich de vraag of de eerste 6ooo Chinezen te werk konden worden gesteld aan de spoorwegen, maar volgens luitenant kolonel Fairfax was dat onmogelijk daar men te kampen had met de problemen bij het rekruteren enerzijds, omdat de Duitsers een ontmoedigingsbeleid voerden in China om dienst te nemen, en anderzijds omdat het voor de Chinezen moeilijk was om naar het depot in Weihaiwei te komen. Het resultaat was dat elke Chinees die zijn neus liet zien werd aangenomen, wat weer resulteerde in een groot uitvalpercentage wegens ongeschiktheid. Zodoende hoorde men in 1917 en 1918 weinig van Chinezen die aan de Franse spoorwegnetten werkten.

Nadat de mannen waren gearriveerd werden zij regelmatig te werk gesteld in andere zones dan genoemd in het contract, zoals aan de wegen, de scheepswerven, tankwerkplaatsen, bevoorradingsmagazijnen en in de velden en de bossen. Geen van de arbeiders die voor de Britten werkten, schijnen in fabrieken of in de mijnen te hebben gewerkt. De Chinezen die door de Fransen waren gerekruteerd daarentegen wel.



Niet betrokken bij militaire operaties

China was voor augustus 1917 een neutraal land. Wanneer een land zegt neutraal te zijn is het een geweldadige onpartijdigheid als men een oorlogvoerende bevoorraad met troepen.

De Chinese regering liet Chinese burgers rekruteren, zodat de oorlogsdoelen van de Engelsen en Fransen konden worden bereikt. Het Britse antwoord op Duitse kritiek luidde, dat de Chinezen zeker geen strijders waren. Toen China in augustus 1917 in de oorlog trad aan geallieerde zijde, zeven maanden nadat het eerste contingent arbeiders Weihawei verliet, kon het Chinese Labour Corps een integraal deel worden van de Britse legers of gereorganiseerd tot een zelfstandig Chinees leger. Dit zou praktische moeilijkheden opleveren, wanneer de vroegste contracten niet konden worden beëindigd voor december 1917, en dan nog alleen betreffende het deel betrekking hebbend op het recht van repatriëring.

De betaling

Arbeiders 1franc per dag. Ploegbaas (over 6o man) 1,5 franc per dag. De verdienste, naar Europese normen, was ongeveer vier maal zoveel als de arbeiders konden verdienen in Shantung.

Die ene franc was iets meer dan de helft van wat een Engelse soldaat kreeg. In een compagnie van 500 man zaten:
24 Britse onderofficieren, de commandant was een majoor of kapitein, vier subalterne officieren, een compagnie sergeant majoors een compagnie sergeantfouriers, acht sergeanten en negen korporaals, inclusief een korporaalkok. En dan waren er 476 Chinezen. Van deze Chinezen waren 443 gewone arbeiders. Inclusief de officieren, oppassers en koks verdienden zij i franc per dag. De 33 voormannen, tolken en klerken verdienden 1,5 franc per dag. De arbeiders hadden geen militaire rang. Maar ze hadden wel rangen zoals: ploegbaas, 1ste voorman, e voorman, e voorman en koelie.

De contractuele bepaling voor de duur van de werkzaamheden handelde wel over de lengte van de periode van dienst, maar niet over het tijdstip waarop de betalingen ingingen. Men had besloten de betaling te beginnen bij de inscheping, behalve voor verplegers, vertalers en Chinese doktoren, welke betaald werden vanaf de aankomst in het depot in China. Men heeft overigens geen enkel spoor gevonden van ook maar één Chinese dokter die naar het front ging. De mannen werden gewoonlijk betaald op de derde of vierde dag van elke maand. De instructie aan de officieren luidde: iedereen heeft een werkbriefje in een metalen kokertje, met zijn registratienummer (de naam was niet van belang), en men weet dat bij verlies niet wordt uitbetaald.
Deze werkbrief werd elke dag getekend door een officier of onderofficier. Een W. betekende een hele dag werk en een F. het verlies van1 dag werk bijvoorbeeld door ziekte of straf.

De Chinezen die voor de Fransen werkten in overeenstemming met de bepalingen van het Hui Min contract, hadden beduidend meer vrijheid en werkten over het algemeen meer onder de mensen in civiele banen. Ook werden zij beter betaald, vijf tot acht franc per dag was niet ongewoon. Er was wel een dagelijkse inhouding van 25 centimes voor kleding en schoeisel en 25 centimes voor kosten bij ziekteverzuim en een levensverzekering. De lonen zoals betaald door de Fransen werden door de Engelse Buitenlandse Zaken beschreven als fantastisch. Over het algemeen waren de 'Franse' Chinezen meer tevreden dan de Engelse. Ze werden door de Franse officieren democratischer en minder racistisch behandeld.



De duur van de arbeid

Dat was drie jaar, met de vrijheid van de werkgever, om op elk moment na een jaar en een waarschuwing na zes maanden, of onmiddelijk na misdraging of grove nalatigheid het contract te beëindigen, met vrije terugtocht naar China. Dit betekende voor de eerste Chinezen die in 1916 vertrokken, een diensttijd tot en met 1919. Het betekende ook dat de Engelsen het contract na een aankondiging van een half jaar voor het beëindigen van het eerste jaar, konden verbreken. Terwijl contractbreuk de arbeider onherroepelijk in aanraking bracht met de krijgsraad.

De gebruikelijke bestraffingen voor wangedrag waren stopzetting van betaling van loon en het stoppen met verstrekken van voedsel en kleding, eerder dan het terugsturen naar China.

Een officieel rapport meldt dat van alle contracten de Chinese het meest bevredigend was, omdat het de mogelijkheid bood de Chinezen lang vast te houden, maar wanneer nodig kon men ook in korte tijd weer van ze af te zijn.

Inhoudingen Geen uitbetaling bij ziekte maar wel voedsel Na zes weken ziekte stopzetting betaling naar China Geen salaris voor misbruikte tijd door wanprestatie en/of wangedrag
In geval van bepaalde vergrijpen kon men voor 28 dagen of langer geen loon ontvangen, plus inhouding van betaling in China.

Het werkbriefje moest, zoals reeds vermeld, afgetekend worden, zo kon men zien wanneer de arbeider ziek was, waarop inhouding van loon volgde. Onder het Franse contract kregen de arbeiders nog een betaling van vijftig centimes per dag, tot zes weken na aanvang van de ziekte. Daarna stopte de uitbetaling en werd de man gerepatrieerd.

De Engelse soldaten werden wel door betaald bij ziekte, de Chinezen dus niet. Dit was een puur economische factor.
Het had tot gevolg dat men eerder aan het werk ging na ziekte of verwonding. Het was eigenlijk een straf om ziek te zijn. Een schrijver concludeerde dat de Chinezen door de 'goede'? betaling het idee hadden het Eldorado te hebben bereikt, en dat de zieken eigenlijk geëxecuteerd moesten worden. Alsof ziekte een misdaad was.

Voedsel werd niet ingehouden stond in het contract. Dit had tot doel een verzachtende omstandigheid te creëren zodat men in China zonder het loon toch te eten had, wat weer aantrekkelijk was bij rekrutering.
Wanneer de uitbetaling gestaakt werd was dit voor de familie in China de enige indicatie dat de kostwinner ziek was.

In de instructie van C.L.C. officieren werden drie straffen genoemd betrekking hebbend op het verlies van salaris:
Ten eerste: de inhouding van salaris voor kleine vergrijpen zoals slapen tijdens werkzaamheden of lanterfanten. De inhouding bedroeg dan niet meer dan het loon van een dag.
Ten tweede: er waren boetes voor de meer serieuzere vergrijpen.
Ten derde: er waren veldstraffen zoals al eerder beschreven, deze werden verricht zonder uitbetaling van enig salaris. Betaling werd ook altijd gestopt als de betrokkene een straf uitzat in de gevangenis van Noyelles. Wanneer een arbeider veroordeeld werd tot inhouding van 28 dagen loon, volgde er tevens inhouding op het loon dat elke maand naar China werd gestuurd.



Vertrek uit China

De eerste van de bijna ioo.ooo Chinese mannen die het Engelse leger zouden gaan helpen, verlieten in januari 1917 de haven van Shantung aan boord van het schip 'De Leucer', gebouwd in 1906 in New Castle, op weg naar het Franse front. David Stephen Robertson, militair attaché in Peking en de ontwerper van het Britse schema voor het aanvoeren van Chinese arbeiders, was aanwezig om hen te zien vertrekken. Robertson besliste dat men ervoor moest zorgen, dat de mensen vertrokken uit Weihaiwei, het kleine gehuurde stukje land in Shantung, het schiereiland in het noordoosten van China.

Hij vertrok met vijf andere Engelsen vanuit Peking naar Tientsin met wat hij noemde een veelzijdige lading van 21 Chinese tolken, medische verzorgers een anderen. Het was een van de koudste winters sinds mensenheugenis en de rivier bij Tientsin was bevroren tot aan zijn monding naar het oosten bij Tangkou.

Het was bijna onmogelijk om in Chinwangtao te komen over zee, maar ze kregen een lift van een ijsbreker van de Russische vrijwillige vloot. Zij waren niet de enigen die een afspraak hadden met de wachtende Chinezen. Tom Bryson, een negenentwintigjarige zoon van een missionaris en geboren in de Landanmissie in Tietsin, had die ook. Omdat hij Chinees sprak werd hij als officier gerekruteerd en werd commandant van de Chinese arbeiders.

Bryson stapte in Chinwangtao aan boord van een 8oo ton wegende Russische vrachtboot, geladen voor Vladiwostok en overdekt met kolenstof.
Ze bereikten Weihaiwei in een zware sneeuwstorm en vestigden zich daar in het 'King Hotel' en meldden zich bij de burgercommissaris Sir James Haldane Stewart Lockhart.
Daar ontmoetten ze ook Thomas Johnstone Bourne, die over land via St. Petersburg met de Trans Siberië Express naar Weihaiwei was gestuurd, door het War Office, als rekruteringsofficier. Bryson kreeg toen de leiding over een groep van 270 man. Acht dagen na aankomst van de officieren, vertrokken zij met de groep Chinese arbeiders, aan boord van de Teucer.

De Britse legatie in Peking en de staf in Weihaiwei, hielden hun adem in en telegrafeerden naar het 'Foreign Office', dat al het noodzakelijke moest worden gedaan ter convooiering van het transport in de gevaren zone, want een ongeluk was een reden om de toevoer van Chinese arbeiders te stoppen.

De Teucer bevatte vier compagnieën, bestaande uit acht Britse officieren en 1083 Chinese arbeiders. De officieren droegen burgerkleding om de Chinese autoriteiten ervan te overtuigen dat het om een niet aan de strijd deelnemende missie ging. Er was geen twijfel mogelijk over Tom Bryson's ideeën betreffende een fatsoenlijke relatie tussen de rassen.

'Hoe beter je een Chinees behandelde wanneer hij bijvoorbeeld een klacht indiende over het eten, hoe meer hij het waardeerde'. Men richtte een keuken in om Chinees eten te kunnen klaarmaken.

Ze voeren 27 januari naar Singapore en na een lange stop naar Durban. Onderweg was er een gevecht tussen Chinese arbeiders en Kantonese brandweerlieden op het schip, wat de diepgaande haat demonstreerde tussen de Chinezen uit het noorden en het zuiden. Er volgden veroordelingen.

Na nog even de Maladieven te hebben aangedaan, bereikten ze Durban, bijna vijf weken na vertrek uit Weihaiwei.
Men laadde kolen en de veroordeelden verlieten het schip om naar de werkkampen in Weihaiwei terug te gaan.
Toen ze in Zuidafrikaanse wateren waren, gebeurde hetgeen de Britse legatie in Peking had gevreesd met een Frans schip, 'De Athos' die op 24 februari werd getorpedeerd in de Middellandse Zee, waarbij 543 Chinese arbeiders omkwamen.

De Teucer was langer dan een week in Kaapstad, waar men zich bezig hield met reddingsbootoefeningen, daar de Duitse onderzeeboten razend actief waren in de regio.
In de tussentijd bereikte het nieuws van de Athos China, waar het een schadelijk effect had op het rekruteren van de arbeiders.

Het schip bereikte Plymouth op 11 april en ging via Spithead naar Ryde, de inschepingshaven naar Frankrijk.
De mannen van de eerste inscheping bereikten Le Havre op 19 april en gingen per trein naar Noyelles sur Mer bij de Somme.
De 'North China Herald' meldde de aankomst.
De aanvoer van de immigranten vond plaats in de middag, laat in de avond bracht een trein ze naar depots, kilometers en kilometers weg van het front en brachten ze hun eerste nacht door in 'bell tenten'.

Sommige Chinezen bleven langer in Engeland in een tentenkamp in Folkestone waar 2000 Chinezen en Kaffers huisden. Het werd de Labours Concentration Camp genoemd, of wat milder: het Cherry Garden Camp, genoemd naar een dichtbijzijnde straat. De meesten gingen naar het Shorncliff Military Camp, om hutten te bouwen voor andere werkzaamheden.
Op het dichtbij liggende Shorncliff Military Cemetery bevinden zich nog de graven van zes arbeiders.



Het lot van de achterblijvende families

Geld voor het onderhoud van degenen die afhankelijk waren van de arbeider, werd uitbetaald in China. Deze regeling was aantrekkelijk voor de arbeider en zijn familie. De efficiëntie van het voorzieningensysteem voor de onderneming, was grotendeels verantwoordelijk voor het grote respect dat inwoners van de rekruteringszoons hadden. Het had waarschijnlijk ook een positieve invloed op het aantal rekruten.

De overheid was gelukkig in haar keuze van administrateurs in Weihaiwei en Tsingtao en hun hartelijke relatie met de Chinese Posterijen. Het grote verschil tussen de Britse en het Franse betalingssysteem was te wijten aan deze voorzieningen.

De arbeiders en hun familie schreven vele brieven. In 1919 was er een aanvoer van 50.000 brieven uit Frankrijk voor China en 15.ooo brieven uit China naar Frankrijk per maand. Alle brieven werden door de compagnie commandant naar het depot in Noyelles gestuurd om gecensureerd en gestempeld te worden met een rood Chinees Labour Corps stempel, om daarna in zakken naar de depots van Weihaiwei en Tientsin te worden gezonden. De gebruikelijke route was met de trein naar Marseille en dan aan boord van een lijnschip, geladen voor Shanghai. Inkomende post werd in Noyelles gedistribueerd over de verschillende compagnieën. Post die in China aankwam werd gedistribueerd door dezelfde mensen die de voorzieningen uitbetaalden. Helaas voor de Club van Chinese Filatelisten in Londen, vele jaren later, waren er geen postzegels voor binnenkomende post. Er werden speciale enveloppen uitgedeeld aan de mannen. Een grote enveloppe, met daarin een kleinere antwoordenveloppe, welke hij insloot in zijn brief, zodat zijn familie kon antwoorden.



Aan het werk

Een journalist van de 'Times' schreef over de tewerkstelling van de arbeiders in Frankrijk:
'De zwarte, bruine, gele en witte mannen; Engelse, Chinese, Indiase, Egyptische en Zuidafrikaanse arbeiders; Duitse krijgsgevangenen; kortom een grote massa van culturen en gewoonten, die allemaal groeven, duwden, trokken, losten, droegen etcetera'. Hij bezocht de Chinese kampen in het, zoals hij het noemde, landelijke kreupelhout en vochtige groene weides van Picardië en Artois en vond hen gekleed in blauwe en terracotta bloezes en platte mutsjes, bezig met het slepen van het hout en het laden van vrachtwagens, met altijd die ondoorgrondelijke oosterlijke glimlach op hun gerimpelde, gele gezichten. Het was zonde om fitte Engelse soldaten te gebruiken voor werk dat niet direct te maken had met de oorlogvoering, als dat gedaan kon worden door anderen.

De Chinezen lieten zien dat ze zeer efficiënt waren op vele gebieden, maar over het algemeen werden ze ingezet bij de aanvoer van materialen voor het front. De correspondent van de Times zei dat de Chinezen veel veelzijdiger waren en zich gemakkelijker aanpasten dan de Kaffers uit Zuid Afrika.

Ze konden winkels runnen en andere dingen doen waarvoor initiatieven en intelligentie nodig waren, maar ze waren tevens zeer goede, onvermoeibare koelies, die de hele dag hout konden lossen en opstapelen. Het waren zeer harde werkers die gemakkelijk te leiden waren, wanneer men hen verantwoordelijkheidsgevoel gaf.

De officieren in Frankrijk, die met de Mongolen in Azië hadden gewerkt, gaven hun orders bijvoorkeur aan de koelies, via inheemse tussenpersonen, zoals gebruikelijk in het oosten. Luitenant kolonel Fairfax woonde op 29 december 1916 een conferentie bij op het hoofdkwartier in Frankrijk, over het transportprobleem van de arbeiders. Men stelde vast, dat er meteen duizenden arbeiders moesten worden gerekruteerd, om de instortende Franse Spoorwegen nog te kunnen redden.
De Chinezen verrichtten regelmatig werk waarvoor ze niet waren geschoold.

Morris Cohen, later bekend als Generaal of als Two Gun Cohen en zoon van Poolse immigranten, stelde de bouw van smalspoor voor. Hij werd geboren in Londen en emigreerde op 16 jarige leeftijd naar Canada, alwaar hij werkte op een ranch. Hij diende bij de Canadian Military Transport Forces in Frankrijk, tijdens de Eerste Wereldoorlog. Na de oorlog was hij adjudant, gewapend met twee pistolen van Sun Yat Sen, de oprichter van de Chinese Republiek en kreeg van de Chinezen de rang van generaal.

Als onderofficier werd hij geplaatst bij het Chinese Labour Corps, bij een eenheid welke een smalspoor moest aanleggen, zodat de 12 inch kanonnen naar het front konden worden vervoerd. Met behulp van de Chinese arbeiders bleek dit ver beneden de beschikbare tijd te kunnen worden gerealiseerd. Zij konden enorm veel en zwaar werk verrichten in korte tijd. Zo gebeurde het zelfs, dat de aanleg van een spoorweg in een haven, waarvoor ruim een halve week beschikbaar was, in acht uren klaar was.

Diefstal door havenarbeiders kwam reeds vele eeuwen voor en in de tweede helft van de aoe eeuw vooral in Engeland en Amerika. Ook de Chinezen stalen wel eens iets van de lading. En zeer ingenieus, een stuk lamsvlees, in Labour Corps kleding, marcheerde het havengebied uit, tussen twee arbeiders in.

Hun werklust hield absoluut niet in, dat ze zomaar alles deden. Het werken in de bossen was het meest geliefd. In 1917 en 1918 waren er door granaten enorm veel bomen uit de grond geslagen in het noordoosten van Frankrijk. Zodat de arbeiders na de oorlog de boel moesten opruimen in de door Westerse werkgevers geruineerde bossen. De Chinezen hielpen tevens bij het herstellen van wegen, het vullen van zandzakken, hutten bouwen, legervoertuigen repareren, etcetera. En in 1918 bouwden ze vliegvelden vlakbij het front, als onderdeel van het geplande bombardement op Duitsland.
Ook werden er Chinezen ingezet in de stallen te Dieppe, om de cavalerie van verse paarden te voorzien. Ondanks hun complete onwetendheid op het gebied van werk in de stallen, deden ze het werk met veel enthousiasme.

Toen koning George V het depot van Noyelles bezocht, hielden de Chinezen een rode Chinese ereboog omhoog voor hem. En overal stonden complimenterende teksten over koning en ministers op de muren en wapperden er vlaggen. Ze riepen een Chinees welkom en juichten hem toe. De koning leek zeer verheugd en de arbeiders waren opgetogen.

Moed, gezondheid en ziekenhuizen

De meeste Chinezen bevonden zich ver van de frontlinies. Er waren echter enkele havens, zoals Calais en Duinkerken, die dicht bij het front lagen, zodat de Chinezen daar gevaar konden lopen.

Tijdens het eerste bombardement van de Duitsers op Duinkerken, (volgens Bryson 'a rotten time in Dunkirk'), vielen er onder de Chinezen acht doden en vijftien ernstig gewonden.

Op 1 september volgde er een grootschaliger bombardement, waarbij twee officieren de dood vonden en er volgens Bryson ontelbaar veel slachtoffers onder de arbeiders waren. De luchtaanvallen waren zo hevig, dat op 3 september een aantal Franse Chinezen in staking ging. Zij werden door gewapende bewakers gedwongen weer aan het werk te gaan. Er ontstond een gevecht waarbij twee Chinezen de dood vonden en aan beide zijden gewonden vielen. De zaak werd uiteindelijk gesust door de twee betrokken regeringen. Waarschijnlijk naar aanleiding van de bombardementen, verhuisden ze het kamp circa 4 mijlen tot bij het kanaal, omgeven door groene weiden. Bryson zei daarover: 'Ik sliep op het platte land met bijna 1000 Chinks om me heen'

Bryson werd vervolgens overgeplaatst naar Audruinkerken, waar hij de Duitsers gevaarlijk dichtbij aantrof tijdens hun laatste grote opmars in maart 1918.

Er waren enkele Chinese compagnieën gevangen genomen en daarom werd een compagnie uit Audruinkerken vooruitgestuurd om een van de compagnieën te vervangen.

Ondanks het feit dat de Chinezen op deze manier bij de strijd betrokken raakten (ze vochten met gereedschappen tegen de Duitsers), werden ze nooit een gewapende eenheid.

Een zekere Wang Yu Shan uit Tachenghsien, nummer 15333 in het Chinese Labour Corps, kreeg de Meritorious Service Medal. Het citaat luidt: Bij Marcoing op 6 juni 1919 ontdekte hij vuur op een munitie dump vlakbij een verzamelpost. Op eigen initiatief rende hij naar de dump met twee emmers water, welke hij over het vuur gooide. Vervolgens greep hij een Engelse 'P' bom (waarschijnlijk de oorzaak van de brand) en droeg deze naar een veilige plaats. Toen begon hij het gras rondom te besprenkelen met water, omdat daar geweren en Duitse granaten lagen. Door zijn moed voorkwam hij, wat een grote explosie had kunnen worden.

In Calais resulteerde het bombarderen van de kampen in vele honderden dode Chinezen.
Toen het geweld van de oorlog dichterbij kwam wankelden de Chinezen niet.

Gedurende een aanval was een Britse officier die een groep Chinese arbeiders aanvoerde, door het gas overvallen en kon hij zich niet meer bewegen. Omsingeld door de Duitsers stonden de Chinezen om hem heen en bevochten de Duitsers. Toen hij uiteindelijk was bevrijd door andere troepen, zei hij zijn leven te danken te hebben aan zijn arbeiders.

Er was een rapport waarin sprake was van een gewapend aandeel van de Chinezen in de strijd. Dit was nadat China in de oorlog stapte zodat de neutraliteit niet geschonden werd.

Bekend werd ook, dat Chinese vrijwilligers die achterbleven bij een terugtocht om maaltijden te bereiden voor de vermoeide soldaten, extra loopgraven groeven, waarin de verspreide soldaten zich konden hergroeperen en hun eigen voedsel en sigaretten aan de gewonden gaven.

Verder vielen er veel slachtoffers na de oorlog, bij het schonen van de slachtvelden, door de onontplofte bommen en granaten.

Gezondheid

De meeste Chinese arbeiders waren sterk, velen van hen waren even groot als een Europeaan en hun gezondheid was goed. De meest voorkomende ziekte was Trachoma, een besmettelijke oogziekte, die overgebracht kon worden door het gebruik van dekens en handdoeken in een warm stoffig klimaat.

Een van de 21 redenen om een rekruut te weigeren was Trachoma, maar bij de selectie ontdekte men niet alle gevallen. Na een aantal maanden werd men echter een stuk oplettender op verzoek van de gezondsheidsdienst in Frankrijk. Zij wisten dat de besmetting snel om zich heen kon grijpen en het corps daardoor nutteloos kon maken. Het kon ook de soldaten aantasten en zodoende zich ook in Engeland verspreiden, zoals in Frankrijk gebeurde na de terugkomst van Napoleons leger uit Egypte in i801.

Op 29 december 1916 werd op een conferentie, georganiseerd door luitenant kolonel Fairfax, besloten een ziekenhuis te bouwen voor de Chinezen in Noyelles. Dit had in april 1917 een capaciteit van 300 man; in juni waren dat er 500 en het groeide uit in 1918 tot 3000 man, inclusief de staf. Men noemde het 'the number three native labour General Hospital'.

Feestdagen

De Chinezen vierden alleen hun eigen feesten, waaronder 'The Festival of the Dragon', het Chinese 'New Year' en de 10e oktober (de oprichtingsdatum van de Chinese Republiek).

Terwijl alle Europeanen vrij waren op 'Boxing Day' in 1917, moesten de Chinezen werken.

Met kerstmis 1918, vlak na de oorlog, werd er een uitzondering gemaakt op de regel dat de Chinezen alleen hun eigen feesten mochten vieren. Toen was er bij het ziekenhuis bij Noyelles namelijk een openluchttheater, geleid door 'The Young Men's Christian Association', met een beroemde acteur uit Peking. Tijdens 'Boxing Day' was er een andere voorstelling plus een herdenkingsceremonie op het kerkhof naast het ziekenhuis.

Huisvesting

De Chinezen verbleven in hutten met circa 40 man. Tijdens het werk kwamen er diverse nationaliteiten bij elkaar, maar eten en slapen gebeurde gescheiden van elkaar. De Britse kampen hadden het grootste aantal Chinezen, te weten 1000 3000 per kamp. De Franse kampen huisvestten er meestal rond de 25, met uitzondering van een paar grotere kampen met circa 2000 Chinezen.



Discipline en huisvesting

In de meeste gevallen lag de verantwoordelijkheid voor het werk bij de Chinese ploegbazen. De Chinese arbeiders hadden inspraak en dat was waarschijnlijk de reden waarom een en ander meestal prima verliep.

In augustus 1918 vond in Rouen een oproer plaats van honderden Franse Chinezen, waardoor de hele groep van circa 1000 man uit elkaar gehaald moest worden en velen verhuisden. Vlak daarna sloegen de Chinezen een van hun eigen politieagenten dood. 7 Chinezen kwamen voor de krijgsraad en werden beschuldigd van vele zaken, terwijl een aantal van de moordenaars werd veroordeeld tot levenslang in een werkkamp.
De oproerkraaiers werden te werk gesteld in de fabrieken te Le Creusot.

Het kwam ook voor dat de Chinezen de stakingen braken in plaats van eraan deel te nemen. Zo was er bijvoorbeeld een staking van Franse havenarbeiders, waarbij de Chinezen hun werk over moesten nemen. Een groep van hen verbleef zelfs op een schip om aan vergeldingsacties van de havenarbeiders te ontkomen.
Ook tijdens een staking in de Parijse gasfabriek werden Chinezen ingezet.

Over het marcheren van de Chinezen waren de meningen verdeeld. Tom Bryson was hierover zo tevreden dat hij hun 'Chinese Guards' noemde. Chinezen die voor de Fransen werkten hoefden nauwelijks te marcheren. De Fransen hadden ook veel minder moeite met rassenverschillen.

Ter bevordering van de dicipline en de tevredenheid stelde Fairfax een lijst op met 20 oorzaken voor onrust. Hij stelde voor om Chinees sprekende adviseurs aan te stellen om te bemiddelen in allerlei situaties, tussen de arbeiders en de werkgevers. Terwijl de meeste officieren en onder officieren, volgens Fairfax bang waren voor de Chinezen, gingen anderen juist overdreven familiair met ze om. En er waren ook enkelen die de mannen ruw behandelden.

Door de snelle rekrutering zaten er veel uitschot en onruststokers tussen de Chinese arbeiders.
Er was ontevredenheid bij sommige arbeiders, omdat de huisvesting tegen viel. Vele honderden van hen hadden voorheen in de goudmijnen in Transvaal (Zuid Afrika) gewerkt. Bij de leefomstandigheden met daar vergeleken, viel het leven in Frankrijk nogal tegen. Verder waren er klachten over de veiligheid.

Terwijl er bij de rekruteringsbureaus in China posters hingen met de tekst 'de arbeiders worden niet op gevaarlijke plaatsen te werk gesteld', waren er in december 1917 al ruim 6o arbeiders gedood en ruim 100 gewond geraakt. De mannen in Duinkerken, waaronder de meeste slachtoffers waren gevallen, hadden het gevoel, dat er voor de Britten betere veiligheidsmaatregelen werden getroffen.

Lezen en schrijven

Het lees en schrijfniveau van de Chinezen was vrij hoog. Velen van hen wilden Westerse ideeën en technische 'knowhow' mee terug nemen naar China. Ze wilden ook de Engelse taal leren.

Een Engels sprekende arbeider in Le Havre, die door een Engelse soldaat was beledigd zei tot hem: 'Jullie waren nog wilden, toen wij al heren waren'. Zowel de Y.M.C.A. als de Church's Welcome to the Chinese Workman at the Front, hebben bijgedragen aan het bevredigen van de 'leergierigheid' bij de Chinezen. James Yen, opgeleid op een missieschool in China, en later in Amerika waar hij een graad behaalde, vereenvoudigde voor de arbeiders de Chinese taal. In plaats van de 20.000 tot 30.000 karakters maakte hij een selectie van de duizend belangrijkste. Voor degene die door bijvoorbeeld leeftijd niet konden leren, werd er een nieuw fonetisch Chinees systeem ontworpen, wat men binnen zes weken 'onder de knie' kon hebben.



De terugkeer naar China

De eerste Chinezen die werden gerepatrieerd, verlieten Frankrijk in november 1918. Begin december ontstond er geharrewar over de repatriëring van de Chinezen. De Canadese oceaanstomers, de Empress of Asia en de Empress of Russia, die de Chinezen zouden terugbrengen naar China, moesten worden ingezet voor militaire en handelsdoeleinden en het Britse hoofdkwartier in Frankrijk voelde niets voor een snelle repatriëring, omdat er nog veel werk te doen was, zoals het ruimen van munitie, vullen van granaattrechters, het verwijderen en oprollen van prikkeldraad en het bij elkaar rapen van stoffelijke resten. Wanneer de Chinezen allemaal teruggebracht zouden zijn, moesten hiervoor burgerarbeiders worden ingezet wat een aanmerkelijk hoger kostenplaatje met zich mee zou brengen.

De Chinezen hadden weinig te kampen met ziektes. Van de 94.700 Chinezen in Frankrijk lagen er totaal 1500 in het ziekenhuis. Toch lieten er nog 1834 het leven in Frankrijk en kwamen er 279 om het leven op zee, tijdens de reis naar huis.

32 mensen werden er vermist.

Bron: China on the Western Front, Michael Summerskili ISBN nr: 0 9508330 0.2
http://www.greatwardifferent.com/Great_War/Chinese_Laborers/Chinese_Laborers_01.htm
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Patrick Mestdag
Moderator


Geregistreerd op: 30-5-2005
Berichten: 5644
Woonplaats: De Pinte

BerichtGeplaatst: 04 Mrt 2006 11:45    Onderwerp: Reageer met quote

Arte heeft er ooit eens een documentaire over uitgezonden November 2004
140 000 CHINESE FOR THE Great WAR




Realizers Olivier GUITON
Veronique IZAMBARD
Gilles SIONNET

Producers ALIF PRODUCTIONS
ARTE FRANCE

Duration 49min
Year 1997
Category Unit program
Kind Documentary
Program by-product by ARTE France

Recruited to satisfy the requirements in labour for the British and French armies,
140 000 Chinese came to France between 1916 and 1918.
Parked in camps, employed for work in the rear of the front , many died in Picardy. Astonishing files, associated testimonies of survivors and their children, recall their ignored history.

Framed by the British army confined in ghettos with the variation of the villages, the Chinese who arrive to France in 1916 cause only fear and incomprehension. Recruited in Shanghai by "merchants of work", none was aware that this voyage would lead them so far, in a country and to the heart of a conflict of which they are unaware of all. They come to meet the cruel need for labour to the rear of the front: loading earthworks of the trains of ammunition, collecting of the corpses... Placed in unhealthy quarters, much die of the dysentery or of the Spanish influenza. Some, very shocked by the bombardments, return from the front traumatized - "specialized" camps are created for them . The Chinese community is sometimes authorized to celebrate its festivals: astonishing files show the population of a small Picardy borough attending the cavalcades of dragons... At the end of the war, the majority of these immigrants set out again on their long voyage home . Some, in spite of the barrier of the language and the cultural differences, remained: they married and sought work in industry. "In the mine, one did not know the name from those Chineese workers .but only their number, tells the son of the one of them. My father, it was not André Tchang, He was called ' 206 Chinese '."
This documentary tells the astonishing history of these forgotten Chinese.


Veel liggen er in het kerkhof van Nolette sur Mer






Voor meer oa een lijst met namen zie de link van een Franse school
http://netia62.ac-lille.fr/bull/0623897Z/cimetmil.html

En hier een stukje uit het boek
Van Den Groten Oorlog




@+
Patrick
_________________
Verdun ….papperlapapp! Louis Fernand Celine
Ein Schlachten war’s, nicht eine Schlacht zu nennen“ Ernst Junger .
Oublier c'est trahir ! marechal Foch
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Patrick Mestdag
Moderator


Geregistreerd op: 30-5-2005
Berichten: 5644
Woonplaats: De Pinte

BerichtGeplaatst: 05 Mrt 2006 1:24    Onderwerp: Reageer met quote

Toevallig net nu , bij het napluizen van de infame bezettingskrant
la gazette des ardennes (on line op ..)
http://www.ub.uni-heidelberg.de/helios/digi/feldzeitungen.html
op volgend artikel gestoten van 2 april 1916
waar de Duitsers heel sterk van leer gaan tegen de invoering van deze Chineese werkkrachten ,
Het reine slavenhandel noemt niet waardig etc en het zwaar veroordeeld .
Het bericht vermeld ook dat een Chineese Bank er voordeel uit haalt en per arbeider een premie opsteekt van 100 frank per hoofd ,
en dat 40 % van het loon naar de bank gaat om zogezegd naar de families te storten .
Schandalig noemt het artikel deze praktijk!
@+
Patrick



_________________
Verdun ….papperlapapp! Louis Fernand Celine
Ein Schlachten war’s, nicht eine Schlacht zu nennen“ Ernst Junger .
Oublier c'est trahir ! marechal Foch
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
den Korrigann



Geregistreerd op: 19-11-2006
Berichten: 1108
Woonplaats: Roeselare

BerichtGeplaatst: 05 Mei 2008 20:18    Onderwerp: on-line boek Chinese Labour Corps Reageer met quote

Ik heb er een copie van opgeslagen en eens vluchtig overlopen...Ik was bijna blijven lezen...Veel informatie, veel bijgeleerd, een interessant stukje over de Shot at Dawns en de executiepaal van Poperinge; ik neem het zeker eens volledig door. Mischien zijn er hier gebruikers die het werk van Brian C. Fawcett "the Chinese Labour Corps in France 1917-1921"
kennen. Mij lijkt het in elk geval een volledig beeld te schetsen...

Nu hoop ik maar dat de link werkt :
http://sunzi1.lib.hku.hk/hkjo/view/44/4400862.pdf
Zo te zien doet hij het. Opgepast, de download start automatisch en kan wel even duren. Het opslaan van de copie gaat heel wat sneller...
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
schiptje



Geregistreerd op: 28-10-2007
Berichten: 1745
Woonplaats: westouter

BerichtGeplaatst: 05 Nov 2008 0:14    Onderwerp: Reageer met quote

Ik vernam daarnet tijdens een Canvas uitzending, dat de arbeiders van het Chinese Labour Corps harde werkers waren. Maar niet van 8 tot 17u.
Ze sloegen wel hard aan het werk als men hen vertelde hoeveel stukken ze moesten verhandelen die dag! Dus hoe sneller ze het opgelegde aantal verwerkten, hoe sneller ze gedaan hadden!
_________________
Mijn grootvader Sergeant-Majoor Ryckeboer Richard (1895-1981).
3de Linie, 2de Linie en het 22ste Linie Regiment (27 mei 1913 - 11 november 1919)
http://blog.seniorennet.be/bmb_oeren/
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
arneken



Geregistreerd op: 28-6-2007
Berichten: 2605
Woonplaats: Brugge

BerichtGeplaatst: 06 Nov 2008 16:02    Onderwerp: Reageer met quote

Een chinees slachtoffer in Moorsele:



Leuk Artikel veel uit bijgeleerd.
_________________
Greater love hath no man than this that a man lay down his life for his friends.
Epitaph Lance CPL L.A.C Webb (Lancastershire fusiliers) @kezelberg Millitary Cemetery
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht MSN Messenger
pifilsofimos



Geregistreerd op: 10-9-2007
Berichten: 668

BerichtGeplaatst: 04 Apr 2009 19:13    Onderwerp: politiek incorrect werk over 'chinks' Reageer met quote




Pas uitgekomen heruitgave van een boek over het Chinese Labour Corps, maar dan wel gezien vanuit de laagdunkende visie van een Brits officier.
Ongetwijfeld interessant.

Despite its distinctly non-PC title, this is a fascinating picture of an important, but little written about part of the history of the western front in the Great War. The Chinese Labour Corps were a force of Chinese labourers recruited by the British Army during the war to carry out dirty, arduous jobs for which British manpower was dwindling, owing to the competing demands of the trenches for men. By the end of 1917 more than 50,000 Chinese workers were in France working for the Army. By the Armistice in 1918, this figure had almost doubled. Tasks carried out by the Chinese included digging trenches and dugouts, repairing roads and railways damaged by shellfire, and filling sandbags. The Chinese often worked in dangerous locations - some 2,000 of them were killed by enemy action. After the war, the surviving Chinese were repatriated to their homeland. The author of this book, 2nd Lt Daryl Klein, an old China hand, was involved in the recruiting process and accompanied the Chinese of their long journey from China to France over the Pacific and Atlantic Oceans. He is affectionate, but deeply patronising to his Chinese charges, whom he calls ‘coolies’ in the language of the day.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Patrick Mestdag
Moderator


Geregistreerd op: 30-5-2005
Berichten: 5644
Woonplaats: De Pinte

BerichtGeplaatst: 05 Apr 2009 10:22    Onderwerp: Reageer met quote

Enkele losse items betreffende dit onderwerp

Filmpje met halfweg verschillende foto’s .
http://www.youtube.com/watch?v=u2wo7953oiw

Un Chinois Dans Les Tranchées De Verdun

Het familie verhaal van een achtergebleven Chinees in Frankrijk .
In 4 delen – in het Frans - Knap!
http://www.dailymotion.com/related/9287718/video/x5ixkl_un-chinois-dans-les-tranchees-de-ve_lifestyle

Foto van Peking Kamp aan de Kemmel


@+
Patrick
_________________
Verdun ….papperlapapp! Louis Fernand Celine
Ein Schlachten war’s, nicht eine Schlacht zu nennen“ Ernst Junger .
Oublier c'est trahir ! marechal Foch
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
zijde26



Geregistreerd op: 25-9-2005
Berichten: 129
Woonplaats: Leidschendam

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2009 13:54    Onderwerp: Reageer met quote

Dit is niet Kemmel, maar Reningelst
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Fritz Kempf
Ere WikiMusketier


Geregistreerd op: 4-4-2006
Berichten: 10370
Woonplaats: Wipers (Ieper)

BerichtGeplaatst: 05 Sep 2009 15:07    Onderwerp: Reageer met quote

St-George's Memorial Church



Goed om deze eens omhoog te stampen. Ik heb eigenlijk het tekst nog niet gelezen en gezien. Fijn om het eens te lezen en hopelijk helpt het omhoog stampen van het topic, om de (gevallen) Chinezen wat meer aandacht te kunnen krijgen.
_________________
"Kennscht mi noch?" ~~~ Who is the real "Fritz Kempf"?

Ypres Salient on Pictures
Discover the Salient - Meet the men


FHSW Wikia
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage MSN Messenger
Paddy



Geregistreerd op: 9-11-2007
Berichten: 9280
Woonplaats: Idiot Trench, Dendermonde

BerichtGeplaatst: 05 Sep 2009 15:42    Onderwerp: Reageer met quote

Uit Poperinge:

Busseboom Groep
De "Busseboom Groep" v.z.w. werd op 13 augustus 2008 opgericht. Zij wil de brug slaan tussen China en alle bij de herdenking van 2010 betrokken partijen in België en in de Westhoek in het bijzonder. De huidige leden van de v.z.w. representeren ambtshalve België en Vlaanderen in China of zijn op één of andere manier betrokken in de culturele uitwisseling tussen beide.

De v.z.w. stelt alles in het werk om de Chinese Labour Corps herdenking van 2010 ruchtbaarheid te helpen geven in China. Zij treedt voorts op als bouwheer voor het Chinees gedenkplantsoen en -teken dat einde mei 2010 wordt onthuld nabij Poperinge. Tot slot, levert zij gegevens aan voor het online namenbestand van Chinese arbeiders

Na de herdenking van 2010 wil de v.z.w. haar partners in haar actief ledenbestand opnemen met het oog op de instandhouding van de herinnering aan het Chinese Labour Corps in Europa.

http://clc-eu.net/

Interessant om eens door te nemen "De dertien van Bussenboom"
Op 15 november 1917 kwamen in de Westhoek een groep van dertien Chinese werklieden om in een Duits bombardement. Tot voor kort wisten we weinig meer dan dat de dertien meteen na de aanval door hun kameraden begraven werden nabij Busseboom (foto), een gehucht tussen Poperinge en Reningelst, en na de oorlog herbegraven werden in Frankrijk.

De "dertien van Busseboom" zijn de eersten in een reeks arbeiders van wie wij de precieze identiteit, de plaats van herkomst in China en de omstandigheden van hun dood hebben kunnen achterhalen. Zij zullen prominent aanwezig zijn bij de herdenking van mei 2010.

Ons onderzoek naar de dertien begon even buiten Busseboom, op de nu verdwenen Chinese begraafplaats... (blader verder)

http://clc-eu.net/index.php/nl/busseboom
_________________
Greetings from a Little Gallant Belgian:-)
Patrick De Wolf
http://ablhistoryforum.be/

There is a very fine line between "hobby" and "mental illness".
"We're doomed, I tell ye!"
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Paddy



Geregistreerd op: 9-11-2007
Berichten: 9280
Woonplaats: Idiot Trench, Dendermonde

BerichtGeplaatst: 05 Sep 2009 19:02    Onderwerp: Reageer met quote

Uit de Seoul Times:

http://theseoultimes.com/ST/?url=/ST/db/read.php?idx=8187

Travel
Weihai, China
Sights and Hidden History
By Darron Davies
Special Correspondent

never thought that a curious interest in the First World War would lead me to China. But life is like that, presenting us with unexpected journeys.

I am flying to Weihai, a seaside town on the Shandong peninsula, an hour's flight from Beijing. I am to attend a conference about Chinese labourers – a massive force of up to 50, 000 labourers who left Weihai, for the battlefields of Europe, towards the end of World War One - thousands more from nearby ports.

My interest in the subject first grew out of a website I had been writing for teachers. I asked what happens after battles have been completed. Who cleans up? How does life return to normal?

Research on battlefield clearance led me to information on a large Chinese Labour Corp. Who were these Chinese people, I thought? What were they doing in Europe? My curiosity was also matched by others' comments - many visitors to the WW1 cemeteries in France and Belgium comment on the unexpected Chinese graves.

I look out the plane window. The first thing that strikes me about the Shandong peninsula is its large belt of cities. One sees massive freeways and huge housing developments. The Shandong region is the home to over 90 million people.

I land at Weihai airport and it is interesting to see an Air Force base. Fighter jets, under tarpaulins, stand at the side of the runway. One feels as if one shouldn't be looking, yet all is reasonably relaxed. Servicemen can be seen basking in the sun.
The 40 minute trip from the airport to Weihai, along a largely modern freeway, takes one past large factory estates, traditional farmhouses, and small towns.

There is much evidence of foreign investment: golf courses and coastal tourist ventures. After Beijing and Shanghai, Weihai is the most popular Chinese holiday destination for South Koreans.

With a population of 2.5 million Weihai is an interesting mixture of the old and the new. Tree lined streets in one quarter remind one of a Mediterranean seaport. One can still sense the historic European influences: buildings that were once European Schools, churches, and administrative offices – the British leased the port from 1898 to 1930.

After Beijing it is refreshing to observe the sea, to experience the relatively fresh air that Weihai has to offer. Looking out the window of my neat hotel room, early one morning, I photograph a beautiful sunrise, a silhouetted fishing boat, and small islands. This is a gift to a keen photographer. The luxurious Heqing hotel is a shrine to the photography of the region. The manager, Jichen Yang, is a photo enthusiast. Photographs line the walls.

When the conference proceedings start it is apparent that a small yet fascinating contingent of international experts have attended. Communicated in three languages - Chinese, English and French - experts, some traveling from as far as Canada, Hong Kong, Britain, Belgium, France and the United States, explore the fascinating history of Weihai.

We are wined and dined in style. It is clear that while modern China is opening up its economic and financial borders so too it is opening the doors of its history. The conference is generously hosted by the Weihai Municipal Archive.

A comprehensive exhibition on the Chinese labourers opens at a nearby trade centre. It is hoped, with extensive media coverage, that more personal diaries and artifacts will be found, further opening understanding of this largely under-recognised labour force.

Speakers give short lectures. Apparently a large Chinese labour force was recruited by the French and the British following the disastrous casualties of the Battle of the Somme in 1916, and a general feeling that the war was slipping away.

Chinese foreign labour was chosen because of existing administrative structures - the British leasing the port of Weihai - and a general belief that the labourers of the region were hardy and more suited to the climate of Europe. Originally called Weihaiwei, Weihai was leased as a British naval base - an alternative to Hong Kong - between 1898 to 1930. Many labourers volunteered for a relatively good wage, but also out of desperation. Famine and flooding were common.

Despite China being a neutral country thousands of labourers were recruited for the trip to Europe. Labourers, from a variety of backgrounds: carpenters, blacksmiths, bakers, weavers, farmers, bricklayers and ex- soldiers, endured a strict training regime and martial control. Ships left in 1917 for Europe in all directions - to and across Canada or via the Panama Canal, Suez Canal or South Africa. German submarines were a problem and already 543 Chinese had been killed in the tragic sinking of the French steamship 'The Athos.'

The work in Europe was hard – ten hours seven days a week – all being subject to martial rules despite being a non- combatative labour force. Some being executed for criminal offences, others winning awards for bravery. Labourers received a stipend for themselves, a part of their wage being made available for the family back home. Time was given for Chinese holidays. Labourers received free food, clothing, accommodation, medical treatment and English lessons including support in writing letters back home.

Labourers worked on tasks as varied as trench digging, grave digging, tank maintenance, bomb clearing, body recovery, handling stores, as well as making roads and constructing rear defenses.

Labourers died from bombings, gassing, disease, accidents and injuries caused by unexploded grenades and bombs. Many also died from the post-war Spanish flu.

It is reputed that over 94,000 Chinese served with the British Chinese Labour Corp. Over 1800 died in France, including 279 on the seaward voyage home.

Speakers tell us stories of the daily life in camps, gambling, murder, executions, bravery, communications, homesickness, recreation and trauma. We hear of Chinese labour corps that served with the Russians. We hear of a recently discovered labourer diary. One historian, Gregory James, from Hong Kong, has compiled a searchable database of 94,000 labourers from records and the visiting of cemeteries. What unravels is a complex picture: philosophical discussions centre on the impact of the journey and what skills and perceptions labourers brought back to China.

During the following days we make a trip to a number of historic British buildings in the town. We see the large Happiness Gate and Weihai Park with its many curious statues: Albert Einstein as well as Chinese Philosophers.

A ferry trip takes us to nearby Liugong Island. It hosts historic buildings and interesting Museums to the Sino Japanese War and British lease. The development, with its mixture of old and reconstructed buildings, feels more like an historic theme park at times, yet shows the increasing extent to which China is addressing its history.

Over the following days I wander through the streets of Weihai taking many photographs. Modern buildings rise above old fishing fleets.

A photograph I take captures two sides of China. In the foreground a fisherman tends to his nets. Old fishing boats dot the harbour. In the distance, perched on the promontory is the Heqing Hotel - the conference home – a monument to modern day China, opening the door for international investment and ideas.

I think of the fisherman and the physical requirements of his day. He sits near to the dock where thousands of Chinese once made a most heroic journey to Europe and beyond.

Further Reading on Chinese Labour Corp: The Chinese Labour Corps in France 1917 -1921 Brian Fawcett:
http://sunzi1.lib.hku.hk/hkjo/view/44/4400862.pdf
_________________
Greetings from a Little Gallant Belgian:-)
Patrick De Wolf
http://ablhistoryforum.be/

There is a very fine line between "hobby" and "mental illness".
"We're doomed, I tell ye!"
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Patrick Mestdag
Moderator


Geregistreerd op: 30-5-2005
Berichten: 5644
Woonplaats: De Pinte

BerichtGeplaatst: 05 Sep 2009 19:46    Onderwerp: Reageer met quote

Het beeldmateriaal over de hierboven besproken

Chinese Labour Corps Conference in Weihai, China

News report on the International conference on the Chinese Labour Corps during World War I, held in Weihai China, September 2008.

http://www.youtube.com/watch?v=Tr3pFR_LiPo

@+
Patrick
_________________
Verdun ….papperlapapp! Louis Fernand Celine
Ein Schlachten war’s, nicht eine Schlacht zu nennen“ Ernst Junger .
Oublier c'est trahir ! marechal Foch
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14713
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 30 Mrt 2010 11:37    Onderwerp: Reageer met quote

Chinese on the Western Front?

Many Australians have grown up hearing stories from the battlefields of WW1, but Chinese men on the Western Front? How did this happen, and why? Between 1914 and 1918, the governments of France and Britain recruited thousands of Chinese labourers and transported them to Europe to help the Allied war effort, thousands died by enemy fire. A few were executed by their employers.
On the 20th April, this almost forgotten story will be the subject of a talk by Gordon Mar at Lane Cove Rotary Club. Mr. Mar has researched his subject in Australia and Canada and spoken to relatives of some of the people involved. This is a rare chance to hear about the international scope of efforts to defeat imperial Germany in Europe. In 1914, both France and Britain used their diplomatic influence to hire thousands of labourers from their old colonies. Most of this huge labour force was not paid wages in the field. The money was usually remitted to their relatives in China where it would often languish in remote post offices for many months before it would reach the family. Many family members had to travel for several days to the nearest town to collect the money.
Recently there has been intense effort to exhume the remains of Australian soldiers buried near Fromelles in northern France. Buried nearby are the bodies of many of their Chinese allies. Perhaps the next western history of WW1 will also include the story of their sacrifice.
Lane Cove Rotary Club president, Robert Cartwright is inviting interested members of the public to hear this intriguing story and to share a meal with club members at reasonable cost. Perhaps Mr. Mar’s talk will reveal a little more of a story that can never be fully told. Meetings are held at The Lane Cove Club, 1 Birdwood Avenue, Lane Cove each Tuesday beginning at 6.15pm. Members of the public are very welcome to attend but please call Rotary Club secretary Ann Smith on 9428 4874 so that meal numbers can be arranged.

http://cumberland-courier.whereilive.com.au/your-news/story/chinese-on-the-western-front/
Iets voor een forumuitje? Evil
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
the beno



Geregistreerd op: 29-3-2009
Berichten: 2341
Woonplaats: Diksmuide

BerichtGeplaatst: 30 Mrt 2010 13:40    Onderwerp: Reageer met quote

Er komt ook een tentoonstelling over het CLC in het IFF museum:
Vanaf 1917 werden zowat 140.000 Chinese arbeiders naar de Eerste Wereldoorlog in Europa gehaald. De Chinezen verrichtten er hard labeur achter het front. Dat eindigde niet met de Wapenstilstand: tot begin 1920 werden de koelies ingezet om puin en munitie te ruimen en om doden te begraven. Voor de Chinezen was de oorlog in Europa een bijzondere ervaring die vele sporen naliet. In de Westhoek herinneren vele Chinese grafstenen, maar ook tal van volksverhalen aan de Chinese aanwezigheid.

De tentoonstelling brengt diet vergeten, maar boeiende hoofdstuk van de Eerste Wereldoorlog opnieuw tot leven met foto's, film en talrijke objecten uit binnen- en buitenland.
zat, 24/04/2010 - zon, 15/08/2010
http://www.tento.be/tentoonstelling/sjouwers-voor-de-oorlog

http://www.inflandersfields.be/#agenda
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14713
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 15 Apr 2010 23:12    Onderwerp: Reageer met quote

16 April 1918, Commons Sitting
CHINESE LABOURERS.

HC Deb 16 April 1918 vol 105 c187 187

Mr. KING asked the Secretary of State for Foreign Affairs how many Chinese labourers have been recruited at Tsinanfu; and how much money is being each month paid as separation allowances and pay to their dependants?

The UNDERSECRETARY of STATE for WAR (Mr. Macpherson) It is not desirable to give the information asked for in the first part of my hon. Friend's question. As regards the latter part, the information is not available.

http://hansard.millbanksystems.com/commons/1918/apr/16/chinese-labourers
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45582

BerichtGeplaatst: 16 Jun 2010 21:59    Onderwerp: Reageer met quote

Het Chinese Labour Corps wordt momenteel geëerd met een tentoonstelling in Ieper. Samuel Chang is de zoon van een vertaler uit het corps. Hij komt naar Europa om op zoek te gaan naar zijn roots. kWESTie mocht hem tijdens zijn verblijf hier, een dagje volgen.

http://www.focus-wtv.tv/programma/kwestie/kwestie-volgt-samuel-chang-op-zoek-naar-zijn-roots
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45582

BerichtGeplaatst: 20 Okt 2010 22:07    Onderwerp: Reageer met quote


Dragon dance

Chinese men entertaining troops, France, during World War I. Superficially this photograph appears to be of a peaceful scene with Chinese men putting on a performance for an audience of nurses and soldiers. The Chinese are probably members of the Chinese Labour Corps, civilians contracted in China and used on the Western Front for duties such as building roads and burying the dead.

The reality is shown by the segregation between the Chinese onlookers sitting on the grass on the hill behind, and the white troops seated in front of the stage. After the war, when the Chinese labour force was no longer needed, many were deported back to China as it was feared that they would take jobs away from soldiers returning home.

[Original reads: 'OFFICIAL PHOTOGRAPH TAKEN ON THE BRITISH WESTERN FRONT IN FRANCE. Chinese entertain soldiers and nurses in France. A dragon dance.']

digital.nls.uk/7454888
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45582

BerichtGeplaatst: 19 Nov 2010 19:14    Onderwerp: Reageer met quote

Chinese Labour Corps serving in Flanders, Europe, World War 1, 1914- 1918




http://news.webshots.com/album/579016663mtcdzV?start=12
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45582

BerichtGeplaatst: 21 Nov 2010 20:35    Onderwerp: Reageer met quote

German administration forces in Qingdao, Tsingtau, Tsingtao, AND WWI Chinese Labour Battalion serving in Flanders, Europe

1915 Chinese labour battalions from Weihaiwei, Shantung on the Western front in Europe




1917 china labour battalion ready for embarkment to france

Op deze pagina meer:
http://news.webshots.com/album/548303796xNrjxi?start=36
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Tandorini



Geregistreerd op: 11-6-2007
Berichten: 6858
Woonplaats: Laarne

BerichtGeplaatst: 19 Feb 2011 16:17    Onderwerp: Reageer met quote

CHINEZEN IN POPERINGE EN OMSTREKEN IN … 1917

Op onze oorlogsbegraafplaatsen in het diepe zuiden van West-Vlaanderen liggen nu nog de getuigen van wat ooit de grootste overzeese Chinese gemeenschap in België was.

Met meer dan twaalfduizend waren ze destijds. Vandaag herinneren enkel een paar honderd graven nog aan hun aanwezigheid. Lange tijd wist niemand dat ze er lagen. Ze verdwenen wat temidden de tienduizenden Britse graven, maar vooral: ze pasten niet in het plaatje van de gemiddelde battlefield tourist. Wie waren die Chinezen? Wie of wat had hen hier gebracht en waarom zagen de begraafplaatsen hier tot voor kort geen of nauwelijks Chinese bezoekers? Over hoe de Chinezen een belangrijke pagina van hun geschiedenis bij ons in de Westhoek schreven …

Verder lezen:

http://www.chinasquare.be/dossiers/chinezen-in-poperinge-en-omstreken-in-%E2%80%A6-1917/
_________________
"Horum omnium fortissimi sunt Belgae"
"Van hen(de Galliërs) allemaal zijn de Belgen de dappersten"
Julius Caesar(100 VC - 44 VC)
http://nl.escertico.wikia.com/wiki/Militaria_Wiki
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45582

BerichtGeplaatst: 24 Jul 2011 9:45    Onderwerp: Reageer met quote

100 jaar Chinezen in Nederland:

Met onderandere het Chinese Labourcorps,
en

Documentaire “New Frontiers: Chinese Labour Corps”

http://www.100jaarchinezen.nl/chinese-labour-corps/
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45582

BerichtGeplaatst: 22 Nov 2011 15:00    Onderwerp: Reageer met quote

CCTV 9 documentaire over CLC
Van maandag 23 november tot vrijdag tot 27 november 2009 zond de Chinese openbare omroep (CCTV 9) de Engelstalige bewerking uit van een vijfdelige reeks over de Chinese arbeiders in Europa tijdens WO I. De oorspronkelijke reeks werd in mei 2009 uitgezonden. Vanaf 24 april is de volledige reeks op DVD te krijgen in de museumshop van In Flanders Fields Museum.
De afleveringen kunnen hier (voorlopig) al online bekeken worden.
http://www.clc-eu.net/index.php/nl/component/content/article/51
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45582

BerichtGeplaatst: 02 Dec 2011 8:42    Onderwerp: Reageer met quote

Dom Lou

Quote:
Dom Lou was een Chinees toppoliticus die na het overlijden van zijn vrouw in 1927 intrad in de abdij van Sint-Andries te Brugge.

Dom Lou werd te Sjanghai geboren als Lou Tseng Tsiang op 12 juni 1871 als zoon van een protestantse bediende. Na een westerse talenopleiding begon zijn carrière binnen de diplomatie, bij de diplomatieke vertegenwoordiging van het keizerrijk in Sint-Petersburg. Daar leerde hij ook zijn Belgische vrouw, Berthe Bovy, kennen. Ze trouwden in 1899.
In 1906 werd hij gepromoveerd tot raadsman bij de vertegenwoordiging in Den Haag. In 1911 keert hij terug naar Sint-Petersburg, dit keer als gevolmachtigd gezant van het keizerrijk in Rusland. Na de uitroeping van de Chinese Republiek werd hij afwisselend eerste minister en minister van buitenlandse zaken.
In 1914 zorgt hij er als premier voor dat Chinese genietroepen naar het front trekken van de Eerste Wereldoorlog. Wie in de Westhoek de oorlogsgraven goed bestudeerd ziet er regelmatig Chinese 'technische adviseurs' liggen.
Als hoofd van de Chinese delegatie op het Congres van Versailles in 1918 hoopt hij voor China een beloning uit de brand te slepen voor haar participatie in de oorlogsgruwel. De conferentie wordt een zware teleurstelling, China wordt beloond noch gecompenseerd, Japan sleept zelfs een aantal concessies ten koste van China in de wacht
.

(c)http://www.nieuws.be/nieuws/Dom_Lou_5fd82fcb.aspx#
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45582

BerichtGeplaatst: 05 Aug 2014 13:36    Onderwerp: Re: on-line boek Chinese Labour Corps Reageer met quote

den Korrigann @ 05 Mei 2008 20:18 schreef:
Ik heb er een copie van opgeslagen en eens vluchtig overlopen...Ik was bijna blijven lezen...Veel informatie, veel bijgeleerd, een interessant stukje over de Shot at Dawns en de executiepaal van Poperinge; ik neem het zeker eens volledig door. Mischien zijn er hier gebruikers die het werk van Brian C. Fawcett "the Chinese Labour Corps in France 1917-1921"
kennen. Mij lijkt het in elk geval een volledig beeld te schetsen...

Nu hoop ik maar dat de link werkt :
http://sunzi1.lib.hku.hk/hkjo/view/44/4400862.pdf
Zo te zien doet hij het. Opgepast, de download start automatisch en kan wel even duren. Het opslaan van de copie gaat heel wat sneller...


Het oude linkje werkte niet meer, ik heb een nieuwe gevonden:
http://hkjo.lib.hku.hk/archive/files/5de4ea563eaed6aaf90c6d9d155eb26a.pdf

En ik zie dat een hoop plaatjes niet meer werken, ik ga eens zoeken.
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14713
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 19 Apr 2018 9:09    Onderwerp: Reageer met quote

The forgotten army of the first world war - How Chinese labourers helped shape Europe

For centuries, the roots of Cheng Ling’s family burrowed deep into the wheat and potato fields of Shandong province. Yet one family member ventured far away, farmer Bi Cuide. The family has one memento of that journey, in fact the sole possession Cheng has to remind her of grandfather Bi. It is a bronze medal bearing the profile of a sombre King George V on one side, and St George on horseback, clutching a sword, the steed trampling the shield of the Central Powers. The sun of victory rises above. The sun of victory rises between two years: 1914, 1918.

The British medal of merit marks Bi’s sacrifice in helping the British military to win the first world war. The honour arrived after peace had been made, along with some money for his widow. All the family knew is that Bi had died, somewhere abroad. Cheng first discovered the disc when she visited her ancestral home in Laiwu in the 1970s. Then a teenager, she was curious about the number etched along the rim: 97237.

For decades, no-one in her family knew what that meant.

The first world war pitted the allied powers, including Britain, France and Russia, against the Central Powers, including Germany and the Ottoman and the Austro-Hungarian empires. Years into fighting, the male populations were depleted. Soldiers were hunkered in trenches carved into the countryside of Europe. The allies needed help, and it came from China.

Chinese workers dug trenches. They repaired tanks in Normandy. They assembled shells for artillery. They transported munitions in Dannes. They unloaded supplies and war material in the port of Dunkirk. They ventured farther afield, too. Graves in Basra, in southern Iraq, contain remains of hundreds of Chinese workers who died carrying water for British troops in an offensive against the Ottoman Empire.

Bi joined hundreds of thousands of Chinese men, mostly from the countryside, to help Britain, France and the other members of the Entente win the war that toppled the empires of Austria-Hungary, the Ottomans and Germany.

The story of the largest and longest-serving non-European labour contingent in the war has largely been forgotten but is slowly being rediscovered a century later.

It is the story of farmers, intellectuals and young students joining French, British, American and Russian forces for money and even for education in Europe.

Lees en kijk verder op http://multimedia.scmp.com/ww1-china/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Het Britse Leger en de Commonwealth eenheden Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group