Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

Het verdriet van Leuven.

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Overige oorlogstonelen in België Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 31 Dec 2005 7:48    Onderwerp: Het verdriet van Leuven. Reageer met quote

In de nacht van 25 op 26 augustus 1914 staken Duitse troepen de universiteitsbibliotheek van het bezette Leuven in brand. Bijna duizend handschriften, 800 incunabelen en 300.000 boeken gingen in vlammen op. Door de verlaten straten vlogen half verbrande bladzijden tot in de weilanden buiten de stad. Heel de geallieerde wereld was ontzet.

Belgie bezet


De Eerste Wereldoorlog begon voor België op 4 augustus 1914. Twee dagen eerder, op 2 augustus, had Duitsland van Belgie een vrije doortocht naar Frankrijk geeist. Als het Duitse leger ongehinderd over Belgisch grondgebied zou mogen marcheren zouden de Belgen zelf ongemoeid worden gelaten. De Belgische regering beriep zich verontwaardigd op de neutraliteit van het land en verwierp het ultimatum. Een dag later vielen de Duitse troepen het land binnen.

Het Duitse leger had niet gerekend op enige noemenswaardige weerstand van het Belgische leger. En inderdaad, het leger was klein, de soldaten slecht opgeleid, het materieel verouderd: de Belgen waren duidelijk niet voorbereid op een oorlog. Toch wisten ze de opmars van de Duitsers enkele weken te vertragen. De Duitse troepen raakten geirriteerd en zenuwachtig, mede bang gemaakt door de oorlogspropaganda, waarin Belgen werden afgeschilderd als brute barbaren. Ze reageerden met brandstichtingen en willekeurige executies van burgers. De terreur in Leuven is hiervan een van de bekendste voorbeelden.


De Amerikaanse ambassadeur in Brussel



De Amerikaanse ambassadeur Whitlock had op 26 augustus 1914 een gesprek met de Duitse generaal Von Luttwitz in Brussel. Onverwacht kwam Leuven ter sprake.

"As we were about to go General von Luttwitz said: "A dreadful thing has occurred at Louvain. The general in command there was talking with the Burgomaster when the son of the Burgomaster shot the general, and the population began firing on the German troops.
We did not at once grasp the whole significance of the remark. And now, of course", he went on, "we have to destroy the city". The orders are given and not one stone will be left on another. I'm afraid that that beautiful Hotel de Ville, which we saw as we came through there the other day, is now no more." When he said this he lifted up his hands in a gesture of regret."
(Brand Whitlock, Belgium under the German Occupation. A personal narrative (Heinemann; Londen 1919) I, p. 99-100)


De verwoesting van Leuven


Duitse troepen waren al op 19 augustus 1914 de stad Leuven binnengetrokken. De eerste dagen bleef het relatief rustig, maar op 25 augustus barstte de bom. Om acht uur 's avonds werd er geschoten in de stad. Hoe het precies is gegaan is niet duidelijk, maar waarschijnlijk zijn twee verschillende Duitse compagnieën in het schemerdonker op elkaar gaan schieten, denkend dat de tegenpartij uit Belgen bestond. Het verhaal van generaal van Luttwitz kan in ieder geval niet waar zijn, aangezien de burgemeester van Leuven geen zoon had. De Duitse troepen waren ervan overtuigd dat Belgische 'franc-tireurs' (burger-sluipschutters) op hen hadden geschoten. Daarvoor moest de hele stad boeten.

Drie dagen lang heerste in Leuven een terreurbewind. Grote groepen burgers werden geëxecuteerd, huizen geplunderd en het hele oude centrum werd in brand gestoken. Meer dan 200 burgers werden omgebracht en nog eens honderden werden per trein naar een kamp in Münster gedeporteerd. Na drie dagen brand waren ruim 1100 panden verwoest.

De bibliotheek vernietigd


Eén van de gebouwen die in de as werd gelegd was de middeleeuwse Lakenhal, met daarin de beroemde Leuvense bibliotheek. Bijna duizend handschriften, 800 incunabelen (de eerste voortbrengselen van de boekdrukkunst) en 300.000 boeken gingen in vlammen op. Deze verwoesting van cultuur maakt op velen meer indruk dan alle doden bij elkaar. Whitlock sprak enkele dagen na de brand met ooggetuige Monseigneur de Becker, rector van het Amerikaanse College:

"The home of his father had been burned and the home of his brother; his friends and his colleagues had been murdered before his eyes, and their bodies thrown into a cistern; long lines of his townspeople, confined in the railway-staion, had been taken out and shot down; the church of St. Peter was destroyed, the Hotel de Ville - the finest example of late Gothic extant - was doomed, and the Halles of the University had been consumed.
But there in the Halles of the University was the Library; its hundreds of thousands of volumes, its rare and ancient manuscripts, its unique collection of incunabula - all had been burned deliberately, to the last scrap. Monseigneur had reached this point in his recital; he had begun to pronounce the word bibliotheque - he had said "la biblio.." and he stopped suddenly and bit his quivering lip. "La bib.." he went on - and then, spreading his arms on the table begor him, he bowed his head upon them and wept aloud." (Whitlock, Belgium under the German Occupation I, p.104-105)
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 31 Dec 2005 7:52    Onderwerp: Reageer met quote

Campagne voor een nieuwe bibliotheek

Uit de hele wereld kwamen geschokte reacties op de verwoesting van de bibliotheek. In de geallieerde propaganda werd de brand gebruikt als een uitgelezen voorbeeld van de ongekende barbarij van de Duitsers, of liever gezegd, de "Hunnen". Tegelijkertijd kwam er een campagne op gang voor herbouw van de bibliotheek. Al een dag na de brand werd in Parijs een comite van academici opgericht, dat zou gaan ijveren voor herstel van de bibliotheek. Overal vandaan kwamen steunbetuigingen en donaties van boeken of geld. Zo was er in Nederland het Leuvensch Boekenfonds, opgericht door de Leidse hoogleraar Robert Fruin. De Amerikanen echter kwamen met de grootste gift: zij beloofden na de oorlog een nieuwe bibliotheek te bouwen.

Een dubieuze tekst



In de eerste jaren na de oorlog werden grootse plannen gemaakt voor het nieuwe gebouw. De nieuwe bibliotheek moest meer zijn dan alleen een huis voor boeken, het zou ook een soort oorlogsmonument worden. De Amerikaanse architect Whitney Warren verwerkte allerlei symbolen in het nieuwe gebouw. De duidelijkste verwijzing naar de oorlog was de Latijnse tekst die op de balustrade aan de voorgevel zou worden aangebracht. In grote letters moest er komen te staan: FURORE TEUTONICO DIRUTA, DONO AMERICANO RESTITUTA (door Duits geweld geveld, met Amerikaans geld hersteld).

Deze tekst werd voorgesteld in 1921. In de loop van de jaren twintig echter veranderde het internationale klimaat ten aanzien van Duitsland. De oorlog was alweer enige jaren geleden, Duitsland trad toe tot de Volkenbond, en misschien wel het belangrijkst: de Duitsers stonden nog altijd aan de top in de internationale wetenschap. Kortom, de rector van de Leuvense universiteit, Monseigneur Ladeuze, had geen behoefde aan een tekst die zo ondubbelzinnig de Duitsers veroordeelde. In Leuven ontstonden felle discussies tussen voor- en tegenstanders van de tekst op de balustrade, maar Ladeuze was degene die won. Er kwam een neutrale balustrade, zonder tekst.

Felix Morren
Een Leuvenaar die woedend was over het schrappen van de tekst was Felix Morren. Hij had als bouwvakker meegeholpen aan de bouw van de nieuwe bibliotheek, die op 4 juli was ingehuldigd. Morren uitte zijn ongenoegen op 16 juni 1928. Met een hamer sloeg hij de neutrale balustrade, baluster voor baluster, van de kroonlijst naar beneden. Hij gaf hiermee uiting aan het wijdverbreide gevoel, dat het weglaten van de tekst een ontkenning van de Duitse oorlogsschuld inhield. Morren werd enige dagen vastgezet en de balustrade hersteld. In juni 1933 herhaalde Morren zijn daad van protest. Dit keer sloeg hij uit protest tegen de jodenvervolging in Duitsland de "Hitlerbalustrade" naar beneden.

De bibliotheek opnieuw in puin



Ook de nieuwe universiteitsbibliotheek was niet gezegend. De acties van Morren waren nog maar een voorproefje voor wat tijdens de Tweede Wereldoorlog zou gebeuren: op 16 mei 1940 brandde het nieuwe gebouw volledig uit. Alle 900.000 boeken gingen verloren. De Duitsers zeiden dat de Engelsen het hadden gedaan; de Engelsen zeiden het omgekeerde. Na de oorlog werd het Duitse leger als schuldige aangewezen, maar de ware toedracht werd nooit helemaal duidelijk. Hoe het ook zij, de wederopbouw kon opnieuw beginnen.

Auteur: Laura van Hasselt.
Samenstelling reportage: Yaèl Koren.
Redactie reportage: Laura van Hasselt.


Literatuur
102

La bibliothèque de Louvain. Séance commé-morative du 4e anniversaire de l'incendie (Parijs 1919).

Sophie de Schaepdrijver, De groote oorlog. Het koninkrijk België tijdens de eerste wereldoorlog (Amsterdam en Antwerpen 1997).

Wolfgang Schivelbusch, Die Bibliothek von Löwen, eine Episode aus der Zeit der Weltkriege (Karl Hanser Verlag; Munchen 1988).

Barbara Tuchman, De kanonnen van augustus. De eerste oorlogsmaand van 1914 (Agon; Amsterdam 1991).

Brand Whitlock, Belgium under the German Occupation. A personal narrative (Heinemann; Londen 1919) II dln.

Deze zomer te verschijnen bij de Universitaire Pers Leuven: Jan Roegiers e.a., De Leuvense Universiteitsbibliotheek. Daarin onder meer een bijdrage van geinterviewde Mark Derez.

Bron:
http://geschiedenis.vpro.nl/programmas/2899536/afleveringen/2868080/items/2868214/
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 08 Jan 2006 11:16    Onderwerp: Reageer met quote


_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 08 Jan 2006 11:18    Onderwerp: Reageer met quote


_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 08 Jan 2006 11:19    Onderwerp: Reageer met quote


_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 08 Jan 2006 11:20    Onderwerp: Reageer met quote


_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 08 Jan 2006 11:21    Onderwerp: Reageer met quote


_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 08 Jan 2006 11:22    Onderwerp: Reageer met quote


_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 08 Jan 2006 11:24    Onderwerp: Reageer met quote


http://digicoll.library.wisc.edu/cgi-bin/History/History-idx?type=turn&entity=History000700230009&isize=M
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 09 Nov 2006 4:43    Onderwerp: Reageer met quote

26 August, 1914
The Burning of Louvain
New York Tribune, August 31, 1914, Reported from Louvain by Richard Harding Davis.

London, August 30 -- I left Brussels on Thursday afternoon and have just arrived in London. For two hours on Thursday night I was in what for six hundred years has been the city of Louvain. The Germans were burning it, and to hide their work kept us locked in the railway carriages. But the story was written against the sky, was told to us by German soldiers incoherent with excesses; and we could read it in the faces of women and children being led to concentration camps and of citizens on their way to be shot.

The Germans sentenced Louvain on Wednesday to become a wilderness and with the German system and love of thoroughness they left Louvain an empty and blackened shell. The reason for this appeal to the torch and the execution of noncombatants, as given to me on Thursday morning by General von Lutwitz, military governor of Brussels, was this: on Wednesday, while the German military commander of the troops of Louvain was at the Hotel de Ville talking to the Burgomaster, a son of the Burgomaster with an automatic pistol shot the chief of staff and German staff surgeons.

Lutwitz claims this was the signal for the civil guard, in civilian clothes on roofs, to fire upon the German soldiers in the open square below. He said also the Belgians had quick-firing guns, brought from Antwerp. As for a week the Germans had occupied Louvain and closely guarded all approaches, the story that there was any gunrunning is absurd.

Fifty Germans were killed and wounded. For that, said Lutwitz, Louvain must be wiped out. So in pantomime with his fist he swept the papers across his table.

"The Hotel de Ville," he added, "was a beautiful building; it is a pity it must be destroyed."

Ten days ago I was in Louvain when it was occupied by Belgian troops and King Albert and his staff. The city dates from the eleventh century, and the population was 42,000. The citizens were brewers, lacemakers, and manu facturers of ornaments for churches. The university was the most celebrated in European cities, and still is, or was, headquarters of the Jesuits.

In the Louvain college many priests now in America have been educated, and ten days ago over the green walls of the college, I saw hanging two American flags. I found the city clean, sleepy, and pretty, with narrow twisting streets and smart shops and cafes set in flower gardens of the houses, with red roofs, green shutters, and white walls.

Over those that faced south had been trained pear trees; their branches heavy with fruit spread out against the walls like branches of candelabra. The Town Hall was very old and very beautiful, an example of Gothic archi tecture, in detail and design more celebrated even than the Town Hall of Bruges or Brussels. It was five hundred years old, and lately had been repaired with great taste and at great cost.

Opposite was the Church of St. Pierre, dating from the fifteenth century a very noble building, with many chapels filled with carvings of the time of the Renaissance in wood, stone, and iron. In the university were 150,000 volumes.

Near it was the bronze statue of Father Damien, priest of the leper colony in the South Pacific, of which Robert Louis Stevenson wrote. All these buildings are now empty, exploding cartridges. Statues, pictures, carvings, parchments, archives -- all are gone.

No one defends the sniper. But because ignorant Mexicans when their city was invaded fired upon our sailors, we did not destroy Vera Cruz. Even had we bombarded Vera Cruz, money could have restored it. Money can never restore Louvain. Great architects, dead these six hundred years, made it beautiful, and their handiwork belonged to the world. With torch and dynamite the Germans have turned these masterpieces into ashes, and all the Kaiser's horses and all his men cannot bring them back again.

When by troop train we reached Louvain, the entire heart of the city was destroyed and fire had reached the Boulevard Tirlemont, which faces the railroad station. The night was windless, and the sparks rose in steady, leisurely pillars, falling back into the furnace from which they sprang. In their work the soldiers were moving from the heart of the city to the outskirts, street by street, from house to house....

In other wars I have watched men on one hilltop, with out haste, without heat, fire at men on another hill, and in consequence on both sides good men were wasted. But in those fights there were no women and children, and the shells struck only vacant stretches of veldt or uninhabited mountainsides.

At Louvain it was war upon the defenseless, war upon churches, colleges, shops of milliners and lacemakers; war brought to the bedside and fireside; against women harvesting in the fields, against children in wooden shoes at play in the streets.

At Louvain that night the Germans were like men after an spammer.

There were fifty English prisoners, erect and soldierly. In the ocean of gray the little patch of khaki looked pitifully lonely, but they regarded the men who had outnumbered, but not defeated, them with calm and uncurious eyes. In one way I was glad to see them there. Later they will bear witness as to how the enemy makes a wilderness and calls it war. It was a most weird picture.

On the high ground rose the broken spires of the Church of St. Pierre and the Hotel de Ville, and descending like steps were row beneath row of houses, those on the Boulevard de Jodigne. Some of these were already cold, but others sent up steady, straight columns of flame. In others at the third and fourth stories the window curtains still hung, flowers still filled the window boxes, while on the first floor the torch had just passed and the flames were leaping. Fire had destroyed the electric plant, but at times the flames made the station so light that you could see the secondhand of your watch, and again all was darkness, lit only by candles.

You could tell when an officer passed by the electric torch he carried strapped to his chest. In the darkness the gray uniforms filled the station with an army of ghosts. You distinguished men only when pipes hanging from their teeth glowed red or their bayonets flashed.

Outside the station in the public square the people of Louvain passed in an unending procession, women bareheaded, weeping, men carrying the children asleep on their shoulders, all hemmed in by the shadowy army of gray wolves. Once they were halted, and among them marched a line of men. They well knew their fellow townsmen. These were on their way to be shot. And better to point the moral an officer halted both processions and, climbing to a cart, explained why the men were going to die. He warned others not to bring down upon themselves a like vengeance.

As those being led to spend the night in the fields looked across to those marked for death they saw old friends, neighbors of long standing, men of their own household. The officer bellowing at them from the cart was illuminated by the headlights of an automobile. He looked like an actor held in a spotlight on a darkened stage. It was all like a scene upon the stage, so unreal, so inhuman, you felt that it could not be true, that the curtain of fire, purring and crackling and sending up hot sparks to meet the kind, calm stars, was only a painted backdrop; that the reports of rifles from the dark rooms came from blank cartridges, and that these trembling shopkeepers and peasants ringed in bayonets would not in a few minutes really die, but that they themselves and their homes would be restored to their wives and children. You felt it was only a nightmare, cruel and uncivilized. And then you remembered that the German Emperor has told us what it is. It is his Holy War.

http://www.lib.byu.edu/~rdh/wwi/1914/louvburn.html
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Ernst Friedrich
Gast





BerichtGeplaatst: 09 Nov 2006 12:04    Onderwerp: Reageer met quote

In grote lijnen is dit wel het verhaal over Leuven. Maar ik twijfel toch een beetje aan de betrouwbaarheid van uitgerekend Richard Harding Davis.
Een beroemde journalist, maar een geweldige overdrijver en een romanticus.
Het lijkt me de vraag of hij von Luttwitz zelf welgesproken heeft. Harding Davis werd namelijk het land uitgezet nadat een executie op beschuldiging van spionage op het nippertje afgeblazen werd.
Die von Luttwitz was namelijk uit Brussel aan komen racen omdat het in Leuven geweldig uit de hand liep en een en ander in goede banen geleid moest worden. Dat hij nu de opdrachtgever voor nieuwe verwoestingen was, is niet erg waarschijnlijk.

Ik kom erop terug. Ik bestudeer een aantal beschrijvingen, aanklachten en essays over het Duitse optreden, die nogal te denken geven over het agressieve element in de mentaliteit waarmee het Duitse leger zich een weg baande.
Naar boven
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 08 Nov 2008 21:50    Onderwerp: Reageer met quote

'Dit moet in het collectieve geheugen gebeiteld staan'




De herinnering aan de plundering van Leuven in 1914 mag niet vervagen, vindt Louis Tobback. Reusachtige foto's zorgen er de komende weken voor dat zijn stadsgenoten niet langer naast de verwoesting kunnen kijken.


Anders dan in de Westhoek moet je in Leuven al een heel oplettend toeschouwer zijn om nog sporen van de Grote Oorlog te zien. Maar wie aandachtig naar de huizen langs de Bondgenotenlaan kijkt, ziet in de gevels kleine gedenksteentjes waarop een zwaard en een brandende toorts staan en het jaartal 1914. Dezelfde stenen zie je in de gevels op de Oude Markt en rond het stadhuis. Niet op een paar huizen her en der, maar op nagenoeg iedere statige woning tussen het station en het stadscentrum. In de ochtend van 26 augustus lagen al deze huizen in puin, nog nasmeulend van een verwoestende brand. 1.081 woningen in totaal. Tussen het puin lagen de lijken van 248 Leuvenaars, gefusilleerd, vermoord of levend verbrand. De omliggende dorpen boden die ochtend een al even apocalyptische aanblik.

Leuven was op 19 augustus door Duitse troepen bezet. Ondanks geruchten over slachtpartijen in Aarschot en Visé, over verkrachtingen en brandstichtingen, en ondanks het geplunder door dronken Duitse soldaten vanaf het begin van de bezetting van de universiteitsstad, bleven vele Leuvenaars er gerust op. De Duitsers hadden een gedisciplineerd leger en een door veel professoren bewonderde cultuur. 'Ik dacht dat het onmogelijk was dat we enige schade van de Duitsers zouden lijden', schreef filosofieprofessor Laurent Noël. 'Misschien zouden we ze moeten betalen of de soldaten inkwartieren, maar dat zou op een ordentelijke manier gebeuren, omdat alles in Duitsland door de wet is geregeld. Bovendien geloofde ik dat de Duitsers volgens het internationaal recht de burgers zouden respecteren.'

Niet dus. In de avond van 24 augustus doorkruiste een Brennkolonne de stad, drong de huizen binnen en stak ze één voor één in brand met fosfortabletten. Historische openbare gebouwen werden niet gespaard; het Tafelrond, de stadsschouwburg, de universiteitshal en de vermaarde bibliotheek gingen in vlammen op. Op het stationsplein werd een tiental Leuvenaars geëxecuteerd en overal in de stad schoten Duitse soldaten weerloze burgers neer. 'De stad brandt en een rode rookgloed wasemt over haar heen', schrijft de Nederlandse oorlogsjournalist Mokveld, die de stad meteen na de brandschatting bezocht. ''t Is er verlaten als in de wildernis, want geen mensch beweegt er zich in. Alle huizen brandden en met krakend gedonder stortten telkens muren in, een groot deel der straat in een dikke wolk van rook en stof hullend, waarin men dreigde te verstikken. ... Verderop in de Statiestraat liggen negen cadavers van paarden te rotten; de ingewanden puilen uit de lichamen en hun huid is met een vette stof overloopen. De cadavers verspreidden een ondraaglijken stank, die den adem benam en me dan ook noopte zoo vlug mogelijk weer op m'n fiets te springen en de verpestende omgeving te ontvluchten. De zon neigde reeds ten ondergang en kleurde den gloed van de brandende stad nog rooder, afschuwelijker, helscher. Niemand beweegt zich in dit doodenoord.'


Lees verder op:
©Lieven Sioen
© http://destandaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=JJ22M84Q
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 06 Mrt 2009 7:33    Onderwerp: Reageer met quote

Ring peace to the world

The history of my university carillon started with a tragedy. On the 25th of August 1914, during the night, German occupation troops were dealing out death and destruction in the inner city of Louvain.
Even the ancient library in the university hall was maliciously set alight. The immense number of burnt ancient manuscripts and books shocked the Western world and in several countries initiatives were set to raise funds to help the martyred Oxford of the Low Countries with the rebuilding.

American universities and other institutes donated a new library. The American architect Whitney Warren designed a magnificent building that was lavishly endowed with symbols of war. Or should I say symbols of peace to remind us of war.
In the New York Times article from 1920 he says after learning of his nomination: "Aside from the honour, I should be only too happy to do my part in this work, which is but part of the debt we owe to bleeding Belgium."

The tower clock and the carillon formed a memorial for the American engineers who lost their lives in Europe.
The 48 stars on the dial of the clock (green arrow on the tower picture) and the same number of bells of the carillon symbolised the then number of American States. At this level we can also see the automatic carillon that uses only six bells. The little drum triggers the bells by jerking some hammers and every quarter the 'Reuzegom' melody can be heard. The drum has no little holes in it so it cannot be 'reprogrammed' to play a different tune. After 75 years this melody is to Louvain what the Big Ben melody is to London. Albeit nothing has happened to it like in that Albeit not as exciting as in Captain Scarlet episode.
The library and carillon were inaugurated on the Fourth of July in 1928.
When the new library burned again during the second World War on the 16th of May 1940, the tower and carillon were miraculously spared. After 1945, sadly, the instrument started to fall into decay.


Lees verder op:
c http://blogmrsb.blogspot.com/2009/02/ring-peace-to-world.html
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 27 Aug 2009 16:15    Onderwerp: Reageer met quote

De Groote Oorlog opnieuw bekeken
De brand van Leuven


http://www.kuleuven.be/ck/2001_02/2001_02-nr10-p07.pdf
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Piron



Geregistreerd op: 18-5-2006
Berichten: 578

BerichtGeplaatst: 28 Aug 2009 8:58    Onderwerp: Reageer met quote

Aanvullend: beeld van een verwoeste stad: http://yakske.files.wordpress.com/2008/11/beelden-van-een-verwoeste-stad.pdf
Stond een tijdje terug ook op de website van de stad Leuven naar aanleiding van de 90 jarige herdenking van het einde van de 1e WO. In de stad stonden op de bewuste plaatsen levensgrote spandoeken met beelden van de verwoesting van 1914. Ik heb daar veel mensen grote ogen zien trekken toen ze de grote schaal van vernietiging zagen.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 25 Aug 2012 23:53    Onderwerp: Reageer met quote

De Brand van Leuven: het drama van 25 augustus 1914


Voor alle foto's

http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=BLPLA_20120824_001&pid=1906240

Nog meer historische weetjes vind je op www.facebook.com/Leuvensehistorischeweetjes
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 26 Aug 2012 0:00    Onderwerp: Reageer met quote

Quote:
Een nationaliteitskeuze met dramatische gevolgen!

Kinderen geboren uit een huwelijk van personen uit een verschillend land kunnen hun nationaliteit kiezen wanneer ze meerderjarig worden; soms heeft dit dramatische gevolgen!

Bij het lezen van het boek "Aan onze helden en martelaren... Beelden van de brand van Leuven (augustus 1914)" door Marika Ceunen en Piet Veldeman (red.), uitgeverij Peeters, Leuven 2004 vond ik op p. 290-291 het gedachtenisprentje van Léon SCHREURS, soldaat bij het 6e Linieregiment, die op 19/8/1914 sneuvelde aan de Tiense poort, na nog vijf Duitsers te hebben uitgeschakeld. Hij wordt in lyrische bewoordingen "de laatste verdediger van Leuven" genoemd. Een deel van de Ring rond Leuven wordt naar hem genoemd, de Léon Schreursvest.

Volgens het prentje was hij 26 jaar en geboren in Sint-Jans-Molenbeek. In het RA Leuven vond ik snel zijn geboorteakte in Sint-Jans-Molenbeek, jaar 1888 nr. 201, °10/2/1888 om 23 uur in het huis van zijn ouders Vierwindenstraat 76. Hij werd ingeschreven als Guillaume Jean Léon SCHREURS. Zijn ouders waren Jacques Hubert SCHREURS °Roermond, 31 jaar, modelleerder, en Virginie Marie DIFFERDING °Aalter, 31 jaar. Zijn ouders huwden te Brussel. Een van de getuigen was een schilder Gérard DONAS, 30 jaar, wonend in Sint-Jans-Molenbeek. Verdere (artistieke) gegevens over deze getuige konden niet worden gevonden.

In de rand van deze akte staat zijn nationaliteitskeuze vermeld, afgeschreven van een brief van de burgemeester van Sint-Jans-Molenbeek dd. 28/12/1907 met als hoofding "Option de Patrie". Hij koos voor de Belgische nationaliteit. Door deze keuze stond hij een kleine zeven jaar later oog in oog met de oprukkende Duitsers; indien hij had geopteerd voor de Nederlandse nationaliteit, dan had hij in het Nederlandse leger dienst gedaan en was hij enkel toeschouwer van het tragisch wereldgebeuren waaraan Nederland ontsnapte.

Laten we nog even zijn ouders en grootouders natrekken door de huwelijksakte van zijn ouders na te zien te Brussel op 17/9/1881 om 12 uur (nr. 1180).

Zijn vader was Jacques Hubert SCHREURS, timmermansgast, °Roermond 11/9/1856, wonend te Brussel, Koopliedenstraat 31. Zijn grootouders langs vaderskant waren Jean SCHREURS, landbouwer te Roermond en Wilhelmine KLUSKENS, in 1881 reeds overleden.

Zijn moeder was Virginie Marie DIFFERDING, arbeidster-kleermaakster, °Aalter 15/4/1856, wonend te Brussel zelfde adres. Zijn grootouders langs moederskant waren Jacques DIFFERDING, staatsgepensioneerde en Rosalie BEIRENS, wonend te Schaarbeek.

De getuigen waren: Pierre Differding, politieagent, 56 jaar, wonend in Schaarbeek, kozijn van de bruid, Gustave Differding, ijzerdraaier, 23 jaar, wonend in Schaarbeek, broer van de bruid, Benoit Goossens, herbergier, 41 jaar, wonend in Brussel en Louis Schreurs, kleermaker, 22 jaar, wonend in Brussel, broer van de bruidegom (Louis SCHREURS had in feite geen getuige mogen zijn bij het huwelijk van zijn broer Jacques Hubert SCHREURS: hij was in werkelijkheid nog géén 20 jaar i.p.v. de opgegeven 22 jaar.).

We konden via GENLIAS nog wat over zijn Nederlandse familie achterhalen: Jacques Hubert of Jacobus Hubertus SCHREURS kwam uit een gezin van zeven kinderen. Zijn ouders en hun zeven kinderen zijn:

Jo(h)annes SCHREURS °Heel en Panheel 30/9/1820, † Roermond 11/1/1900, trouwt te Roermond 1/5/1851 Wilhelmina KLUSKENS °Nederweert, † vóór 17/9/1881. Hun 7 kinderen werden geboren te Roermond:
- Anna Maria Hubertina °2/2/1852
- Jan Jacob Hubert °17/2/1854
- Jacobus Hubertus °11/9/1856
- Wilhelmus Hubertus °4/1/1859
- Ludovikus Carolus Hubertus °16/11/1861
- Catharina Hubertina °20/11/1863
- Anna Catharina Hubertina °4/7/1866.

Jo(h)annes SCHREURS hertrouwde te Roermond op 11/11/1880 met Maria Christina VINCENT, een weduwe. Ze was geboren te Kirchhoven/Pruisen op 30/9/1820. Met andere woorden, de stiefgrootmoeder van Léon SCHREURS was een Duitse!

http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:mPQBt8P56rEJ:home.scarlet.be/~jdebeurm/right67.htm+&cd=1&hl=nl&ct=clnk&gl=nl
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Overige oorlogstonelen in België Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group